KAHIRE HAKKINDA

PROVAKASYON

2012-02-02T07:19:00.004+02:00

Dun Port Said'de oynanan futbol macindan sonra cikan olaylarda 73 kisi olmus. Cok sayida da yarali var. 25 Ocak olaylarindan beri dikkat ettigim ve onceki yazilarimda da belirttigim gibi bunun da bir provakasyon olduguna siddetle inaniyorum. Misir'da yeteri kadar!!! kargasalik cikmadi. Libya ve Suriye'de oldugu gibi ic savas esigine gelmedi. Ama getirmeye calisiliyor. Tahrir'de toplanan insanlarin uzerine ates acilmasiyla basladi, din hassasiyeti kasinarak devam etti, simdi de futbol maci bahanesi. Allah hayir etsin, Allah oynanan oyunlari bozsun.

OCAK 2011 TAHRIR MEYDANI

2012-01-24T03:38:00.003+02:00

Gecen yil Tahrir Meydani'ndan kesitler.

MECLIS ACILDI

2012-01-24T01:31:00.006+02:00

Dun Misir Meclisi acildi. Gecen yil Husnu Mubarek'in devrilmesi ile birlikte lagvedilen meclis, gerceklestirilen secimlerle yeni uyelerine kapilarini acti. Yeni uyeler ve yeni partiler yer aldi bu sefer mecliste. Daha once buyuk cogunlukla Mubarek'in Al Watany partisi vardi sadece. Onun yerine yillarca secimlere girmesi engellenen, uyelerinin yakalanip hapse atildigi Musluman Kardesler'e ait Hurriyet ve Adalet Partisi %47 oy ile cogunlugu sagladi. Bu partinin kendisine Bizim AKP yi ornek aldigi soyleniyor (Oy oranlari da neredeyse ayni). Ikinci parti Selefiler'in Nur adli partisi. Bunlar seriatci bir parti ve bir cok insanin korkulu ruyasi. Oy orani %24. Ucuncu sirada liberal partilerden Waft Partisi var. Daha sonra da koalisyon yapmis ve secime ortak girmis olan partiler var.

Daha once sahit olmus oldugum secimlerde kazanan hep Mubrek'in partisi olurdu cunku neredeyse secime bir tek Al Watany partisi katilirdi. Baska partilerin katilmasina izin verilmezdi.

Devrim namina Misir'da henuz ortada pek bir sey olmasa da Mubarek'in yargilaniyor olmasi ve secim sureci kayda deger gelismeler bence.

Bu secim doneminde ilk defa partilerin TV lerde kendilerini ifade ettiklerini gordum. Sokaklarda pankartlarla, afislerle ilanlar verdiler. Bu bile bence bir devrim!! Sonra daha once secime girmesi yasak olan partiler de secime girdiler. Hem de ezici bir cogunluk elde edip secimin galibi oldular. Demek ki halkin gonlunde yatan arslan farkliymis ama senelerce gonullerde kalmis sadece. Bu sene secimlerde katilim orani oncekilere gore cok yuksekti. Insanlarin cogu hayatlarinda ilk defa oy kullandilar. Daha once nasil oy kullanacaklarini bile bilmeyenler varmis. Ev islerinde bana yardima gelen Leyla oy kullanmak istediklerini ama nasil verilecegini bilmediklerini soyleyerek esimden bilgi istedi. Aldigi bilgileri evde ailesi ve sokaktaki butun komsulari ile paylasmis. Ertesi gun bana ilk defa oy kullandiklari icin ailece ve mahallece cok mutlu olduklarini soyledi. Yani Mubarek rejimi insanlara nasil oy kullanacaklarini bile ogretmemis, bir cok seyi de ogretmedigi gibi. Ama ne demisler "gun olur devran doner"...

Sabah meclisteki yemin torenini izledim TV de. Oldukca cesnili bir goruntu vardi. Sakalli, sakalsiz, kravatli, kravatsiz, galabeyali, takim elbiseli, basi tarbuslu, musluman, hristiyan, basi acik ya da kapali bayan vekiller. Hosuma gitti dogrusu. Toplumun her kesiminin temsil edilebilmesi guzel.

Bakalim bu meclisin Misir'a getirdikleri neler olacak? Umarim iyi ve guzel seyler olur.

Bugun Meclis acilirken ortaligin karisacagi haberleri yayildi her yere. Ama cok sukur bir sey olmadi. Sirada 25 Ocak'in yildonumu var. Gene buyuk olaylarin olacagi beklentisi yayiliyor etrafta. Ama bence olmayacak! Insaalah.....

DEVRIM SONRASI SOKAKLAR

2012-01-24T00:37:00.010+02:00

Yazacagim yaziyorum derken aradan ne kadar uzun sure gecti. Sozumde duramadigim icin affiniza siginirim. Yazmak istedigim bir suru seyi de unuttum simdi. Neyse ki elimde daha onceden cekmis oldugum fotograflar vardi. Bir onceki yazimda da bahsetmistim. Onlarla baslayayim ben de.

Devrimden sonra gencler ellerine boya ve fircalari alarak sokaklari boyamaya basladilar. Misir bayraginin renkleri ile kaldirim taslari boyandi...

25 Ocak tarihli resmi olmayan hatira plakalar arabalarda ikinci plaka olarak yerlerini aldilar. Bir kac ornek veriyorum... Bende de var bir tane. Hatira olsun diye aldim:)) Plakada hem Arapca hem de Ingilizce olarak "25 Ocak" yaziyor.

Agaclar da bayrak renkleri ile boyandi...

Begendigim graffitilerden bazilari;

"Ozgurluk Savascilari"

Ulusal birligi anlatan bir graffiti

Musluman-Hristiyan beraberligini gosteren bir graffiti.

Anayasa referandumu icin oy vermeye davet eden bir graffiti.

DEVRIMDEN SONRA KAHIRE'DEN KESITLER

2011-04-16T18:17:00.016+02:00

Bir aylik stresli bir Turkiye kacamagindan sonra Kahire'ye Mart basinda donduk. Okullar da Mart basindan itibaren ara verdikleri yerden egitim ogretime devam etmeye basladilar. Kizim okula pek cok cocuk gibi servis arabasiyla gidiyor. Fakat bir problem vardi ortada; o da guvenlik. Yagmacilar otobusleri, arabalari durdurup cocuklari fidye icin kaciriyorlarmis diye duyuyoruz. Bu arada hakikaten bir kac ornek duyduk dogrulugunu bildigimiz. O yuzden neredeyse cocugu okula gondermeyi bir sure erteleyelim diye dusunmusken okulun bu yonde bir onlem aldigini ve her bir arabanin icine silahli bir guvenlik gorevlisi koydugu haberini aldik. Cok sukur bu gune kadar her hangi bir olayla karsilasmadik. Misir'da en buyuk sorun guvenlik. Ama gene de her gecen gun alinan tedbirlerle bunun da buyuk olcude ustesinden gelindigini soyleyebilirim. Ne yazik ki bizim ulkemizde olanlar oluyor burada da artik. Ama burada gercekten oyle guvenlik sorunu olmadan yasadik ki yillarca bu konuda rehavete dusmusuz bile diyebilirim. O yuzden simdi olanlar bize de Misir'lilara da korkunc geliyor. Neyse ki son zamanlarda alinan onlemler biraz daha guvende hissetmemizi sagladi. Gecenlerde Misir TV sinden bir dizi yeni kanun yayinlandi guvenlikle ilgili. Gasp, araba hirsizligi 10 yildan basliyor. Tecavuz, oldurme olaylari da sucu sabit goruldugunde 3 gun icinde olum cezasi verilerek uzun mahkemelere basvurmadan cezalandirilacak diye yayin yaptilar. Gerci su ana kadar idam cezasi verilmedi ama askeri mahkemelerce yargilanan bu kisiler 15 yil agir hapis cezasi ile cezalandiriliyorlarmis ve cok sayida yagmaci da yakalanp tutuklanmis. Eski guvenli gunlere donuyoruz insaallah cok yakinda.
Guvenligin bu kadar zayiflamasinin nedeni devrimden sonra ortada polis kalmayisindan. Polis devrim sirasinda halktan tepki gordugunden saklanmisti. Daha sonra da halkin taleplerini almaktaki basarisini gorup kendi taleplerini dile getirmek icin is birakma eylemi yaptilar ve ortalikta guvenlik acigi olustu. Asker de her yere yetisemedi dogal olarak. Cep telefonlarimiza askeri otoritelerden kisisel guvenligimizi saglamak konusunda ozgur oldugumuzu bildiren mesajlar aliyorduk ilk zamanlar. Yeni hukumetin kurulmasi ile birlikte guvenlik sorununa da hizli bir sekilde el atilip polisin gorev basina donmesi saglandi.

Bizim yasadigimiz uydu kentin etrafi askeri tanklarla cevrili kaldi bir muddet yagmacilara karsi. Yaklasik onbes gun kadar once aniden gittiler. Biraz urktuk ama cok sukur asayis berkemal.

Olaylar yetisip insanlar Tahrir Meydani'ni bosalttiktan sonra Tahrir'de ve tum Kahire'de bir temizlik calismasi basladi. Izleyebildigim kadari ile dunyanin hic bir yerinde gosterilerden sonra gosteri yapilan yerin gostericiler tarafindan gonullu olarak temizlendigini gormemistim daha once. Kaldirim kenarlari boyanip, heykeller bile yikandi. Insanlarin nasil gelecege umutla baktiklarinin, gecmisin pisliklerini sembolik olarak temizlediklerinin resmidir diyorum ben buna.

Bir de herkes hak arama isine girdi. Tum fabrikalar, tum isletmeler, is yerleri, okullar hala kayniyor. Herkes mudurlerin, yoneticilerin degismesini istiyor, maaslara zam yapilsin isteniyor. Bu yuzden is birakma ya da yavaslatma eylemleri yapiliyor. Ogrenciler egitim sistemini protesto ediyor. Aslinda hepsi hakli istekler ama hepsi ayni anda olunca hem ekonomik hem de toplumsal kaosa neden oluyor. Misir borsasi daha 15-20 gun once acildi. Borsada buyuk dusus olacagi beklendiginden acilisi geciktirdiler ve insanlara telkinde bulundular panige kapilmamalari icin. Burada da insanlarin sagduyusu ustun geldi ve bazi is yerlerinde insanlarin her birinin 100 LE lik alimlar yaparak borsaya katkida bulundugunu biliyorum. Az bir dususle acildi borsa. Gerci ekonomik olarak zor durumda tabii su anda Misir. En onemli gelir kaynagi olan turizm su anda yan yatmis vaziyette.

Devrimden once 5LE ye aldigim mutfak tupunu devrimden sonra 10LE ye almistim. Iki kati olan fiyatlandirmayi adamin firsattan istifade edip beni kazikladigini dusunerek gecistirdim. Gecende bir fakir mahallesinde tupun 35LE oldugunu ogrendim. Bu sabah da esim tup konusunda beni uyardi. "Ne oluyor boyle" dedim. Cunki Misir dogal gaz zengini bir ulke. Petrol degil ama disariya Dogal gaz ihrac ediyor, nasil kitlik olabilir ki bu konuda. E tabii isciler is yavaslatip is birakinca boyle oluyormus. Boyle is yavaslatmalar/birakmalar aslinda ekonomiyi vuruyor. Ekonomi kotuye gidince de kaos yeniden baslayacak diye dusunuyorum. Insanlar, ozellikle fakirler devrim oldu her sey cabucak duzelsin istiyor.

Yagmacilara burada "baltagi" diyorlar. Bizdeki deyisle "baltaci". Osmanli'dan kalma bir soz sanirim. Baltagilarin yagmalayip talan ettigi Carrefour alisveris merkezi yeniden acildi gecenlerde. Bazi dukkanlar hala kapali ama. Diger tum alisveris merkezlerinde ve magazalarda da devrimden sonra alisveris buyuk indirimlerle basladi. "Citistar" adli dev alisveris merkezine gittik bir kac hafta once ne var ne yok gorelim diye. Her sey indirimli fiyattan satiliyordu ama o cok pahali dukkanlardaki mallar hala pahali. Diyelim ki ortalama bir dukkandan 200-400LE arasinda iyi bir ayakkabi alirken o magazalarda 1500LE ve ustu seklinde fiyatlar. O dukkanlara girdik meraktan. Baktik ki bazi Misirli Hanimlar abiye kiyafetler ayakkabilar alip duruyorlar. Biz de hala, guvenlik, ekonomi, yarin ne olacak kaygilari tasiyoruz. Eh hem sasirdik hem de « tuzu kuru bunlarin » diye dedikodu yaptik:))

Tahrir'de gosteriler sona erip meydan bosalmaya basladiktan sonra artik hayatin normale donmesini beklerken, ekonomik sorunlari dusunurken, birden Kahire'nin guneyindeki Helwan'da bir hristiyan-musluman catismasi cikti. Bir kilise yakildi, olenler oldu. Tahrirde'ki olaylardan daha fazla korkuttu bu beni. Zira dini bir catisma olmasi hic istenmeyen bir sey. Insanlarin en hassas oldugu konu dindir ve din ugruna cok acimasiz da olunabiliyor. "Ne oluyor" dedim. Bu insanlar Tahrir'de omuz omuza idi, hristiyanlar muslumanlari guvenlik cemberine almislardi Cuma namazini kilabilsinler diye. Pazar gunu de muslumanlar ayni guvenligi hristiyanlar icin saglamislardi. El ele verip "biz hepimiz Misir'liyiz" demislerdi. Simdi ne oluyor boyle diye cok korkuya kapildim. Sonunda ogrendim ki olay bir ask hikayesi yuzunden cikmis. Hristiyan bir gencle musluman bir kiz birbiribe asik olmus bu yuzden de kiyamet kopmus. Boyle bir sey asla kabul edilebilen bir durum degil burada. Bu yuzden bu sefer de hristiyanlar gosteri ve yuruyusler yaptilar. Muslumanlardan da destek veren oldu ve hukumetin verdigi sozlerle olaylar yatistirildi. Kilise de bu sabah itibari ile uc hafta gibi bir surede yeniden yapildiktan sonra acildi.

Kahire’ye dondugumden beri aksamlari disariya cikmiyordum. Dun ilk defa Elciligimizin devrimden sonra Kahire’de duzenlenen ilk kulturel etkinlige imzasini attigi « Kahire Turk Filmleri Haftasi »nin acilisina gittim arkadaslarla. Giderken devrim sirasinda yakildiklarini televizyondan izledigim binalarin onunden gectik. Uc tane karakol binasi yakilmis, tas bir iskelete donmusler. Iclerinden biri yapilan iskencelerle unlenmis. Arsiv binasi ve icisleri bakanligina bagli bazi binalar yakilmis.Bakanliga bagli otoparkta yanmis bir kac tane otomobil vardi. Kaldirmamislar arabalari hala. Muze gibi duruyorlar oyle. Konusma esnasinda, gosteriler sirasinda yakilan arabalarin sadece yakilmak istenen arabalar oldugunu, yani rastgele sivillere ait olan arabalarin yakilmadigini ogrendim.

Bir sonraki yazimda bazi resimler esliginde konuya devam edecegim.

MISIR'DA YASADIKLARIM

2011-03-22T11:41:00.011+02:00

Misir'da baslayan olaylar sonrasinda hapishanelerdeki mahkumlarin kacmalari/saliverilmeleri ile birlikte sehirde yagmalama olaylari basladi. Bizim oturdugumuz bolgede de camilerden "yagmacilar bu tarafa geliyor, kendinizi koruyun" seklinde anonslar yapilinca esim hemen hazirlik yapmami ve evi terketmemiz gerektigini soyledi. Arabaya biraz yiyecek, icecek ve battaniye koyup nereye gidebilecegimizi tartismaya basladik. Derken esi asker olan Misir'li arkadasimi aradik. Onlar da bizim oturdugumuz sitede oturuyorlar. Kendilerine gitmemizi soyledi. Biz de kalkip gittik. Bizim oldugumuz yer bir uydu kent. Etrafi surlarla cevrili ve bir kac kapisi var giris cikis icin. Sehre de uzak bir bolge. Neyse ben arkadasla mutfakta hem yemek hazirlayip hem TV den olaylari izlerken cocuklar oynamaya daldilar. Esim de uniformasini giyip silahini kusanan arkadasimin esi ile birlikte kapiya nobet tutmaya gitti. Evin 15 yasindaki delikanlisi da gitmek istedi ama bir bacagi kasiktan itibaren alcida oldugundan tabii ki izin verilmedi. O da ziplaya ziplaya gelip mutfaktan koca bir bicak alip, beline de bir cekic takip bahcede kapinin onunde oturarak nobet tuttu:))Misir'in her yerinde oldugu gibi bizim bolgede de genc yasli tum erkekler, hatta genc kizlar gece gunduz yagmacilara karsi nobet tuttular. Halkin elinde silah olmadigi icin sopalar, bicaklar ve bilumum aletler silah yerine ellerdeydi. Esime teklif edilen daha sakin bir muhitteki bir apartmanin 7. katina yerlesme teklifini geri cevirdim. Ben evden ayrilmak, meydani bos birakmak istemiyorum diye dusundum. Biz o gece evimize gecip orada uyuduk. Yani ben ve kizim uyuduk. Kizima "korkma, bak herkes nobette, burasi hic bu kadar cok korunmamisti" dedim:)) Esim tabii nobetteydi tum diger erkekler gibi. Bu arada Turkiye"den ailem arayip merak icinde olduklarini, durumumuzu sorup Turkiye'ye gitmemiz gerektigini soyluyorlar. Ben de "simdilik korkacak bir sey yok, her yerde olan seyler bunlar" diyorum, "hem tehlike olsa esim de "gidin" der" diyorum. Derken durum daha da siddetlenince Turkiye tahliye ucaklari gondermeye basladi. Elcilikten de sagolsunlar haberdar ettiler, "havaalanina gidebilirsiniz" diye. Ben red cevabi vedim ve "gitmeyi dusunmuyorum" dedim. Benim gibi esi Misir'li olan butun arkadaslar geride kaldi. Boyle boyle bes ucak kaldirdi Turkiye. Derken havaalaninin kapatildigi duyuldu. Marketlerde raflar bosalmaya basladi. Turlu cesit laf dolasmaya basladi ortalikta. Kimi dogru kimi yanlis. Carfour ve bircok magaza talan edildi. Evlere girilmeye baslandi yagmacilar tarafindan. Muhendiseen bolgesinde,yamacilar kapiyi calip evin icindekileri disari cikarip icerden istedklerini aldiktan sonra gidiyorlarmis diye korkutan hikayeler duymaya basladik. Tecavuz olaylari duyulmaya baslandi. En korkuncu da bu zaten. Ama yanlis anlasilmasin bu yagmalamalarin Tahrir'de toplanan gosericilerle alakasi yok. Bunlar capulcu ve firsatci takimi. Hatta Mubarek'in adamlari tarafindan yaptirildigi soyleniyor. Hapishaneden kacanlarin sartli kacirildiklari yani Mubarek icin carpismalari karsiliginda kacirildiklari soyleniyor. Bir de polisler dovulup karakollar basildiktan sonra ortada polis kalmadi. Askerin de guvenligi saglamasi biraz vakit aldi. Guvenlik boslugu olmasindan dolayi meydan yagmacilara kaldi.

Derken Tahrir meydaninda bir milyon kisinin toplanacagi haberi geldi ve esim telaslanmaya basladi guvenligimiz acisindan. "Turkiye'ye gitmeyi dusunsen iyi edersin" dedi. "Hem ben de disarida oldugum vakit aklim sizde kalacak" dedi. O anda sanki yuregime bir ok saplandi. Tarifi imkansiz bir duygu. Gitmek istemiyorsun ama cocuk var, market raflari bosalmis ya cocuga verecek ekmek bulamazsam, ya basina bir sey gelirse diye dusunuyorsun. Bu arada havaalani kapatildi zaten istesen de nasil gideceksin? Burada kalan diger arkadaslrla da telefonda irtibat halindeyiz devamli. Derken aksam uzeri gazeteci bir arkadas (TRT/Metin Turan) arayip gece oniki'de bir ucak oldugunu, bunun belki de son sans oldugunu soyleyip gitmeyi dusunmemi soyledi. Gece saat dokuzda sokaga cikma yasagi var, her taraf asker dolu artik. Metin, akerin zorluk cikarmadigini soyledi "kimlik kontrolu yapip havaalanina gidene yol veriyorlar" dedi. Esim nobetten gelmis, uyuyor. Uyandirip durumu soyledim, ondan sonra bavul hazirlamaya basladim. Bavula ne koyacagimi bilmem, ne kadar sure icin gidiyorum bilmem, bu gidisin donusu olacak mi bilmem, gitmek mi istiyorum yoksa kalmak mi istiyorum bilmem, esim gelemiyor is durumunun ne olacagini bilemediginden, onu geride birakmak cok kotu. Cok zor bir durum cok...Neyse yanimizda bes para olmadan, elimizdekini de (bankalar, ATM ler calismadigindan) parasiz kalmasin diye esime birakarak, aglaya aglaya havaalaninin yolnu tuttum kizimla birlikte. Bir kac yerde asker durdurdu, pasaportlara bakti, bagaja bakti ve hic zorluk cikarmadan yol verdi bize. Havaalanina vardigimizda yaklasik 150 kisi kadar vardi bekleyen. Daha once buyuk cogunluk gitmis oldugundan, Turkiye yolcularindan baska da yolcu olmadigindan izdihama maruz kalmadan, kizilayin godermis oldugu ton balikli sandovicler, meyve suyu, biskuvi, su paketlerinden faydalanarak, ayrca Kahire'deki Selahaddin Turk Okulu'nun yemekhanesinde yaptirip gonderdigi sicak pogacalari yiyerek biraz sakinlestim. Aglamaktan kizarmis ve sismis gozlerim biraz gulmeye basladi. Tabii tahliye ucaklari icin bizden bir ucret talep edilmediginden elimizde bilet falan yok. Ucus kartlarimizi almak icin polis guvenliginden gececegimiz sirada polis biletlerimizi sordu. "Yok" deyince bizi birakmak istemedi ve o da durumu anlamak icn kendi arkadaslarina sormaya basladi "biletsiz gecmek istiyorlar, ne is?" diye. Neyse sonunda durumu anladi ve gecmemize izin verdi:)) Allah devletimizi her daim guclu kilsin! Buradan gerek hukumetimize, gerek tahliyeler boyunca yolculari yanliz birakmayan buyukelcimiz Huseyin Avni Botsali ve elcilik personeline, ve Selahaddin Turk okuluna tesekkurlerimi ilemek istiyorum.

Derken ucaga binmek uzere otobuslere bindik. Her yerde in cin top oynuyor, Misir'in butun ucaklari balik gibi yan yana siralanmislar alanda yatiyorlar. Icim bir tuhaf oldu ucaklari oyle gorunce. Bir ulkede hayatin toptan durdugunun resmiydi bu. Ucaga bindik, kemerleri bagladik, ver elini TURKIYE.....

Tarih 01 Subat 2011, sabah saat 02:00

MISIR'DA NE OLUYOR?

2011-01-27T20:16:00.004+02:00

Yaklasik bir yildir yazamadim Kahire hakkinda. Biraz canim istemedi biraz da vakitsizlikten yazamadim. Cunki oturup sadece yazmaya odaklanmak istiyordum ve bu imkani pek bulamadim. Ama su son gunlerde meydana gelen olaylar yuzunden hemen yazmaya baslamam gerektigini hissettim.

Malumunuz uzere Misir'da da halk tarafindan Husnu Mubarek'e karsi protesto gosterileri yapiliyor. Televizyonlarda gosterilenlere bakinca Misir'in her tarafinda Kahire'nin her sokaginda bu gosterilerin yapildigi hissine kapiliyor insan. Ama oyle degil. Kahire'deki gosteriler Parlamentonun bulundugu bolgeye cok yakin olan Tahrir Meydani ve cevresinde yapiliyor. Ama bu gece ve yarin ne olur bilemem. Yirmi milyonluk bir sehirde bu olaylarin butun Kahire geneline yayildigini dusunmek cok urkutucu.

Biraz once Facebook'a girmek istedim, sonuc basarisizdi. Demek ki erisim engellendi. Twitter daha ilk gunden engellenmisti. Cunki ilk gosteri organizasyonu bu iki sayfa araciligi ile yapilmisti. Yakinda cep telefonlari da engellenirse sasirmayin. Hatta bloglar bile engellenebilir.

Yarin Cuma namazindan sonra cok buyuk gosteriler yapilacagina dair duyumlar almis esim. Is yerinden telefon etti, "yarin ne olursa olsun bulundugumuz bolgenin disina cikma plani yapma" dedi. Ben de bazi planlari iptal ettim.

Duyduguma gore bazi Amerikan firmalari calisanlarini Misir disina cikariyor. O firmalardan birinde calisan bizim Turk arkadaslar da yarin Turkiye'ye gidiyorlarmis mesela. Cok enteresan bir sey geldi aklima bunu yazinca. Gecen yil bir dedikodu cikmisti. Amerika Misir'da bulunan vatandaslarina iki yil icinde ulkeyi terketme konusunda hazirlikli olmalarini bildirmis diye! Kahire'de cok sayida Amerika'li yasiyor. Bir suru Amerikan sirketi, hatta okullari var. Merak ediyorduk biz de neden diye? Bu gunleri mi gordu onceden acaba Amerika?

MABROUK YA MASR!!!!

2010-02-01T12:08:00.003+02:00

Misir 7. kez Afrika Uluslar kupasini dun aksam kazandi. Tabii mactan sonra herkes kendini sokaklara atip kutlamalara katildi. Sarkilar soylendi, danlar edildi. Bu kupa maclari sirasinda Misir ve Cezayir arasinda meydana gelen olaylar yuzunden Misir'in Cezayir'i yendigi mac ayrica cok heyecan vericiydi. Megerse Cezayirliler, Misirlilar ve diger Araplar arasinda pek sevilmezmis. Tarihi sebepleri varmis. Cezayirliler kendilerini Araplardan ayri tutar ve Araplara pek hos bakmazmis, bu yuzden de Araplar da Cezayir'e pek hos gozle bakmazlarmis. O yuzden maclar sirasinda tum Arap alemi Misir'in yaninda yer aldi. Misir'in Cezayir'e yenildigi ilk macta olaylar cikmisti. Gecen hafta oynanan ikinci macta Misir Cezayir'i yenince sanki kupayi almis gibi sevinmisti herkes. Spora siyaset karismasa iyi olur da ne yazik ki dunyanin her yerinde oluyor.

Asagidaki video Misir'in kupa sevincini gosteriyor.

MISIR GOBEK DANSI

2009-12-24T11:17:00.004+02:00

Gobek dansi deyince akla bir Turkiye, bir de Misir gelir. Misir gobek dansindan bir ornek.

NUBYE FOLKLORUNDAN BIR ORNEK

2009-12-24T10:51:00.004+02:00

Asagidaki video Nubye folklorundan bir ornek. Ayrica verdigim baglanti ile Nubye ve Nubyeliler hakkinda yazdiklarimi, Aswan'a yaptigim gezi'yi anlattigim ASWAN I adli yazida bulabilirsiniz.
Yazi seri sekilde 5'e kadar devam ediyor resimlerle, eger arzu ederseniz...

http://kahire.blogspot.com/2008/05/bunca-yildir-kahiredeyim-herkesin.html

SAID BOLGESININ FOLKLOR DANSI

2009-12-09T10:59:00.008+02:00

Misir'in Kahireden asagida kalan kisimlarina Said bolgesi deniyor. Burada yasayanlara da Saidi. Genellikle ciftici kokenliler. Saidler hakkinda bir suru de fikra soylenir, bizim Karadeniz fikralari ayarinda:)) Benim gozlemledigim kadari ile, muzikleri Kahire ve daha kuzeydekinin aksine daha sakin. Kuzey bolgesinde muzikler daha oynak fikirdak. Misir Arapcasinda konusurken bazi harfler yutuluyor, bazilari da farkli telaffuz ediliyor. En belirgin olani alfabedeki jim harfini gim diye telaffuz ediyorlar. Ama Said bolgesinde bunun tersi oluyor. Onlar dogrusunu soyluyorlar. Bizim karadenizlilerin g harfini c diye telaffuz etmeleri gibi bir durum yani. Bir de Misirli'lar Saidlerin cok inatci olduklarini soylerler. Bunu bir de kim icin soyluyorlar biliyor musunuz? Turkler icin:)) Ara ara dikkatimi ceken seyler oldu benim de Saidlerle ilgili. Dinledigim bir muzigin tinisi bana Turk muzigini hatirlatti bazen, duydugum bir yemek tarifi, ya da bazi ufak seyler "aaa ayni bizim gibi" dedirtti. Ben Turklerle Saidler arasinda bir benzerlik var ama nasil oluyor diye de dusundum hani. Cunki bence Turkiye'ye daha yakin olan Kuzey bolgelerinde olmaliydi aslinda bu benzerlikler. Derken bir gun hatirlamiyorum simdi kimden duydum ama bir Misirli ile konusurken Said bolgesinde, Osmanli'dan kalma cok Turk oldugunu ogrendim. "Hah" dedim ben de "galiba dogru iz uzerindeyim":)) Aslinda bir arastirmak lazim bu durumu.....

ISKENDERIYE FOLKLORUNDAN ORNEK

2009-12-08T09:18:00.004+02:00

Bugunku videodaki danslar Misir'in kuzeydeki Iskenderiye bolgesinden ornekler gosteriyor.

TENNURE ILE MERHABA DIYEYIM YENIDEN:)))

2009-12-07T11:27:00.005+02:00

Ben gene karabatak misali bir gorunup bir yok oldum:)) Aslinda yazmak istedigim cok sey vardi da ondan mi yazamadim, tembellik mi yaptim, icime mi kapandim bilemiyorum. Ama yazmadigim halde bana gelen mesajlar o kadar coktu ki bu gun okudugum bir tanesinden sonra birden kendimi yazmaya zorunlu hissettim. Blogumu okuyup da bana mesaj atan herkese cok tesekkur ediyorum. Yazilarimi beklemis olan beni ozlemis olan arkadaslarimdan da ozur diliyorum. Ben de sizleri cok ozledim. Bana arada bir boyle oluyor iste ne yapayim. Anlayisiniza siginiyorum:))

Bugun size uzun zamandir cekimini yaptigim halde bir turlu yayinlayamadigim "Misir folklorundan kesitler" dizisinden bir parcayi paylasmak istiyorum!!! (Cok havali oldu:))

Bir kac ay once Sharm El Sheikh'de bir otelde katildigimiz folklor gecesinde cekmistim bu goruntuleri. Her gun sirasiyla birini bloga ekleyecegim insaallah. Bugun "Tennure" gosterisini yayinliyorum. Sanirim dayanagi Mevlevi semalarina dayaniyor. Burada da mevlevihaneler varmis zaten. Bu arada Tennure nedir diye bir arastirma yaptim google'dan onu da paylasayim sizlerle kisaca:

Bir aciklamaya gore teni nurlandiran elbise demekmis. Semazenlerin giydikleri beyaz elbisenin adiymis, bir de kefeni temsil edermis. Bir de daha detayli baska bir aciklama buldum;

"kalenderi ve hayderîlerle eski bektâşîlerde de bulunan bu fistan, kolsuz, yakasız, göğse kadar önü açık ve bele kadar kısmı dar olup belden aşağıya doğru gittikçe genişliyen bir elbisedir. etekleri, üstüyle kıyaslanamıyacak kadar geniştir ve altı parçadan meydana gelir, etek kısmına içten dört parmak enliliğinde kalın ve yünlü bir parça dikilir. semâ' tennuresi denen bu fistan, renkli ve çok defa beyaz olur ve semâ'zen, semâ'a başlayınca elifi nemedle sıkılmış olan belden aşağı kısım açılır ve hafif bir dönüşle açılan etek, artık semâ'zeni idare eder, semâ'zen, âdeta onun dönüşüne uyar. hizmet tennuresi denen ve matbah canları tarafından çile müddetinin sonuna kadar giyilen tennure, semâ' tennuresine nispetle kısadir, yâni ayaklara kadar uzanır ve rengi umumiyetle siyahtır."

Burada giyilen tennure (belki de gosteri amacli oldugundan) oldukca cok renkli. Yukaridaki aciklamadaki gibi etek ucunda serit halinde bir kalinlik var. Cekimi telefonla gece yaptigim icin parlak bir netligi yok ama size bir fikir verebilir gene de. Yaklasik on dk. suruyor.

RAS SUDR

2009-08-24T22:49:00.013+02:00

Ras Sudr Sina yarimadasinda, Kahire'ye araba ile yaklasik iki saat mesafede bir yer. Kahire'den Suveys yoluna cikiyorsunuz ve Sina'ya gecmek icin deniz altindan yaklasik bir km. lik bir tunelden geciyorsunuz. Sonra da deniz kiyisindan guneye dogru gidiyorsunuz, hemen orada:)) Ismini Sedir agaclarindan aliyor. Ras "burun" demek. Yani ismin tam Turkce karsiligi "Sedir Burnu". Oyle cok fazla turizme acilmamis bir yer Sharm El Seyh gibi. Bir iki otel var, gerisi yazlik siteler seklinde devam ediyor. Eger dalmak icin degil de denizde yuzmek icin bir yer ariyorsaniz bence mukemmel bir yer. Kumsal alabildigine, beyaz ve ince bir kum. Deniz tertemiz, beyaz kumun yansimasiyla turkuaz renkli. Bir de git git git su belinde. Yumusacik kumun ustunde yuruyorsun. Hani fotograflarda goruruz ya Maldivleri falan, oyle iste. Butun denizlerde gel-git olayi vardir, vardir da burada bu oylesine gozle gorunur bir bicimde ve hizli oluyor ki sasilasi bir sey. Sabah oturdugunuz yere kadar vuran dalgalar, ogleden sonra saat dort gibi cekilmeye basliyor. Ama ne cekilmek; kiyida belinizde olan su ogleden sonra yok oluyor. Denizin ortasinda once kum adaciklari beliriyor, sonra koca bir ovaya donusuyor. Sanirim ikiyuz metre kadar bir uzakliga kadar suyu cekilmis bir yer ortaya cikiyor. Sabah yuzdugunuz yerlerde aksam ustu yuruyorsunuz.

Sularin bu kadar kisa surede bu kadar cok cekilmesi bana Hz. Musa'yi hatirlatti. Bilenleriniz bilir, Hz. Musa kavmini Misir'dan cikarip Firavun'un ordularindan kacirmak icin Kizildeniz'i yarmis ve halkini Sina'ya cikarmisti. Bugun boylesine gozle gorunur bir bicimde yasadigimiz bu doga olayi bana, boyle bir seyin nasil mumkun olabilecegini de ispatlamis oluyor diye dusundum. Tabii mucizevi guclerin de yardimi olduguna inaniyorum. Ras Sudr'a giderken yolda "Ayun Musa" diye gordugunuz tabelalarin oldugu yer, Hz. Musa'nin halkini karaya cikardigi yeri isaret ediyor.

Burasi ayrica cok ruzgar aldigindan, parasorf yapanlarin da gun boyu denizin ustunde kaydiklari bir yer. Ruzgarli olunca sicakligi da fazla hissetmiyorsunuz.

Bu deniz yildizini sular cekildikten sonra denizin iclerine dogru yururken buldum. Aslinda tamamen kumla kaplanmisti fakat seklinden ne oldugu belli idi. Buldugum bir cubukla hafifce durttum canli mi diye. Kaskatiydi. Olmus herhalde diye dusundum vesuyun oldugu yere kadar tasiyip yikadim. Desenleri cok hosuma gitti. Sonra donuste almak uzere onu kumun ustune biraktim ve yurumeye devam ettim. Donuste gelip kendisine baktigimda bacaklarindan birinin sekil degistirmis oldugunu gordum, daha dikkatli bakinca cok hafif bir kipirdanma belirtisi hissettim ve hala canli oldugunu anladim. Tabii ki hemen goturup suyun icine biraktim. Suya girdikten bir muddet sonra yumusamaya basladi. Hayata dondu yani:))

Biz buraya esim ve kizimla birlikte Ramazan'dan iki gun once gittik.Ramazan'in ilk gunu aksami donduk. Tabii bu yuzden koca kumsal ve deniz sadece bizimdi neredeyse. Bir de sorf yapanlar vardi. Deniz, kum, gunesle dolu dolu gecen bir "iki "gun yasadik ve cook mutlu ayrildik oradan. Denize girmek deyince benim icin favori yerlerden biri.

HELWA YA BALADY/BENIM GUZEL ULKEM - DALIDA

2009-08-18T13:00:00.003+03:00

TABA'NIN KURTULUSU

2009-03-19T09:40:00.005+02:00

Bugun Misir'da tum okullar tatil. Sebebi Taba. Taba'nin kurtulusunun yildonumu kutlanacak. Misir'da ilk defa tum okullar bu kutlama icin tatil ilan edildi. Sanirim sebebi Gazze'ye dayaniyor. Misir bir sekilde Israil'e goz dagi veriyor, himmm bize de yaptiklarinizi unutmadik diyor.

1956 daki Suveys krizi sirasinda Taba Israil tarafindan isgal edilmis, fakat 1957'de Israil geri cekilirken Taba'yi da Misir'a birakmis. Israil 1967 yilindaki meshur 6 gun savasinda Sina yarimadasini yeniden isgal etmis ve Taba'da 400 yatakli bir otel bile insa etmis. 1973 teki Yom Kippur savasini takiben Misir ve Israil baris gorusmeleri sirasinda Israil, Taba'nin aslinda 1906'da Misir'da yapilan Osmanli Ingiliz anlasmasiyla Osmanli sinirlari icinde birakildigini bu yuzden daha onceki iki anlasmanin hatali oldugunu soylemis. 1982 yilinda Sina'nin buyuk bolumu Misir'a geri gecerken Taba en sona birakilmis. Uzun gorusmelerden sonra olay uluslararasi zemine tasinmis ve bir Israil'li bir Misir'li ve uc de diger ulkelerden olusan komisyon Taba'nin Misir'a birakilmasi yonunde 1988 yilinda karar almis ve Israil 1989 yilinda Taba'yi Misir'a geri vermis. (Bu bilgileri Wikipedia'dan aldim)

Yillar once biz de Taba'ya gitmistik. Israil ile sinir oldugundan sinir kapisina kadar da gidip donmustuk. Turizmin gelismekte oldugu bir yer. Ozellikle Israilli turistler buraya cokca geliyorlar. Ne yazik ki 2004 yilinda Taba Hilton'da patlatilan bir bomba 34 kisinin olmesine sebep olmustu.

19. KAHIRE COCUK FILMLERI FESTIVALI - TURKIYE NEREDE?

2009-03-18T11:20:00.006+02:00

Aradan gecen bir yildan sonra bu yil da 19. duzenlenen Kahire Cocuk Filmleri Festivali hakkinda yazacagim. Gecen yil 18. cisi hakkinda yazmistim, ama daha disaridan bir gozlemci idim, sadece kizimin da icinde oldugu acilis toreni dolayisi ile bir gunluk bir gozlemle yazmistim. Bu yil biraz farkli bir yonden yazacagim.

Festivalden yaklasik bir ay kadar once Kahire Kultur Musavirimizin duyurusu ile kizim dahil dort Turk cocugu festivalde juri uyesi olarak Turkiye adina gorev aldilar. Festival komitesi aslinda her ulkeden iki cocuk istemis, fakat bizden talep dort cocuk olunca sagolsun Kultur Musavirimiz Esen Neftci Hanim da durumu komiteye kabul ettirmis dordunu de olayin icine soktuk. Cocuklar icin gercekten bulunmaz bir firsatti bu edinecekleri tecrubeler acisindan. Festivale Turkiye'den de film isteyecegini soyledi Esen Hanim. Biz de heyecanla beklemeye basladik kac film gelecek, ne gelecek diye. Malum burada Turk dizi filmlerine de cok buyuk bir ilgi var bu ara!

Cocuklarin festival komitesine juri uyesi olarak kayitlarini yaptirdik, sonra bir iki kez daha gidip, hazirlanan programi, juri uyeleri icin ozel hazirlanan cantayi, tisortu ve icinde festival hakkinda, filmler hakkinda, yonetmenler hakkinda bilgiler olan ve juri uyelerinin fotografli bir listesinin oldugu, Kultur Bakanligi'nca hazirlanan yaklasik 225 sayfalik katalogu aldik. Heyecanla programa baktik Turk filmlerini gormek icin, ama hayal kirikligina ugradik. Bir tane bile yoktu. Halbuki boyle festivaller ulkeler arasindaki kaynasmayi saglar, kendinizi tanitip, sevdirme imkani bulursunuz.

Festivale katilan ulkeler sunlar; Misir, Polonya, Guney Kore, Portekiz, Macaristan, Latviya, Ingiltere, Estonya, Rusya, Hindistan, Hirvatistan, Bulgaristan, ABD, Yemen, Tunus, Isvec, Isvicre, Umman. Gordugunuz gibi uc kitadan, dogumuzdan, batimizdan, kuzeyimizden, guneyimizden bir suru ulke film gondermis, festivale katilmis. Bir biz yokuz. Acilis toreni yapilirken cocuklar sahneye film yonetmenlerini cagirip takdim ettiler. Isterdik ki bir yonetmen de Turkiye'den olsun. Neden yok? Aklima iki olanak geliyor; 1) Hep oldugu gibi Turkiye'nin Bati'ya odaklanmasi yuzunden Dogu'yu ihmal etmesi; ki bunun pek hayra alamet oldugunu sanmiyorum. Bakin burun kivirdigimiz her yerde Bati ulkeleri var. (Bu sabah AZ TVyi izlerken Azarbaycan muzik festivali reklamini gordum. Katilan ulkeleri sayiyor sunucu; Rusya, Fransa, Italya, Iran, Hindistan, Misir... Turkiye yok gene) 2) Belki de katilmak istedik ama gonderecek film bulamadik. Yani Turkiye'de cocuklar icin filmler cekilmiyor, sanat uretilmiyor. Yani cocuga yatirim yapilmiyor. Bu bence daha da vahim!! Bu seceneklerden hangisi yuzunden 19. Kahire Cocuk Filmleri Festivali'ne film gonderilmedi bir bilen varsa soylesin de biz de bilelim.

Iyi ki juri uyeligi icin yasi tutan cocuklarimiz varmis da kataloga Turkiye'nin adini bu sekilde sokabildik. Tabii Jurisi olup da filmi olmayan tek ulke olarak:))

Cairo Opera'da yapilan acilis toreninde yonetmenlerin takdimi. Gene tum sunus ve konusmalar biri kiz biri erkek iki cocuk tarafindan yapildi. O kadar cocuklar ki; pembe elbiseli kucuk kizi salonda gordugumde dikkatimi cekmisti elbisesinin guzelligi ile, sonra da bir erkek cocuguyla dalasip ona eteginin altindan bir tekme savurmustu:)) Guldurmustu beni o haliyle!

Yonetmenler, juri uyesi cocuklar ve acilis gosterilerini yapan cocuklar hep beraber sahnede salondakileri selamlarken. Juridekiler uc gunde yaklasik 60 film izlediler, bunlarin cogu kisa metrajli bir kac dakikalik filmlerdi. Ama gercekten cok yoruldu cocuklar. Bunu, son gun son filmi izledikten sonra salondan kendilerini disariya atis bicimlerinden de rahatlikla anlayabilirdiniz:))) Acilis toreni icin sahne alan cocuklar da Bilgisayar oyunlarini sahnede canlandirarak show yaptilar. Cok profesyonelceydi. Demek ki cocuklara firsat! verildiginde onlar hem cocuk olup hem de basarilara imza atabiliyorlarmis!!!

KIZILDENIZ'DE DALGICLIK KURSLARI

2009-03-11T11:46:00.020+02:00

Hepinizin bildigi gibi Kizildeniz dunya dalgiclarinin vazgecilmez bir kosesi. Zengin ve bakir su alti guzellikleri, milli parklari hem dalgiclari hem de dalmayi ogrenmek isteyenleri buraya cekiyor.

Simdi size bu kurslardan birisi hakkinda bilgi vermek istiyorum; Arkadasim Hesham Samy'nin kurucusu ve bas egitmeni oldugu kurs IDEA (International Diving Educaters Association) temsilcisi. IDEA ilk olarak FSDA (Florida Skin Divers Association) un bir parcasi olarak 1952 yilinda kurulmus. Sonra FSDA 1978 yilinda IDEA olarak degismis. IDEA bugun 30 farkli ulkede temsil edilmektedir. Misir da onlardan biri. Hesham'in 20 yillik bir dalgiclik deneyimi var. Kendisi ayni zamanda Deniz Kuvvetlerinin bir uyesidir ve ozel kuvvetler bolumunde dalgic olarak gorev yapmaktadir. Genellikle Sharm El Sheikh'te yapilan dalislarin aksine bu kurslar Sharm'a 40 km. mesafedeki Dahab'da yapilmaktadir. Buradaki zenginlikler Sharm'dakinden daha fazla. Milli Park da burada (Denizin icindeki zenginlikten bahsediyorum. Yoksa Sharm kadar luks ve kalabalik degil kara kismi:)) Amaci dalmak olanlar icin ideal bir yer, gece eglenmek isteyenler icin de Sharm 40 km. otede. Ayrica kurs ucretleri de Sharm'dakinden daha ucuz ve su altinda cekilen resimler de ucrete dahil. Sharm'da bunun icin ayrica ucret odenmek zorunda!

Asagida su altinda cekilmis olan fotograflardan bazilarini goreceksiniz. Eger kurs ile ilgilenen var ise "kizildeniz" rumuzu ile benimle irtibata gecebilir. Adresim: sevgi_shawky@yahoo.com

DUYURUM VAR

2009-02-18T10:19:00.004+02:00

Yaklasik uc yildir Kahire hakkinda yazilar yazmak icin actigim bu blog bana yetersiz gelmeye basladi. Cunki bu bloga sadece Kahire'ye ya da Misir'a yonelik yazilar yazmak istiyorum, o yuzden yazmak istedigim pek cok sey de oylece icimde kaliyor. O yuzden yeni bir blog acmaya ve her ne yazmak istiyorsam orada yazmaya karar verdim. Yeni blogumun adi http://www.lafsandigi.blogspot.com/ Boylece konu kisitlamam olmadigi icin daha fazla yazi yazabilecegim. Allah hayirli etsin.

EGZAHANALAR GREVDE

2009-02-18T09:17:00.003+02:00

Iki gundur egzahanalar (eczaneler) grevde burada. Hukumetle aralarindaki anlasmazlik bitene kadar da devam edecek. Duyumlarima gore anlasmazligin sebebi su; Misir'da hukumet ilac fiyatlarini ucuz tutmak icin destekleme veriyor. Dolayisi ile ilaclar hakikaten ucuz. Bu da eczacilara cok para birakmadigindan pek cogu bizim de yabancisi olmadigimiz gibi kozmetikten, sakiza kadar her turlu seyi satiyorlar. Tabii kayit disi olarak yurt disindan getirilen ilaclar ve bilumum seyler de satilmakta. Iste bu kayit disi olayi hukumeti harekete gecirmis ve onlem almaya itmis. Onlem olarak da ister satsin ister satmasin vergiyi "pesin almak" diye belirlemis. Iste kiyamet burada kopmus. Cunki eczacilarin hepsi ayni sekilde para kazanmiyor yani hepsinin yurt disindan oteberi getirme durumu yok. Eczacilar sendikasi her bolgede sadece bir eczanenin acik olmasini ve ilactan baska bir sey satmamasini karara baglayarak grev karari almis. Dun gazeteden tercume etti esim gulerek; bazi eczacilar dukkanlarinin onune hiyar koyup satmaya baslamislar, "bundan boyle bunu satacagiz cunki hukumetin bize karsi tutumu da bu" gibilerden. Henuz yazar kasa kullanma yayginligi olmadigindan boyle bir zorluk yasaniyor. Hukumetin tesbiti dogru ama tedbiri yanlis oldu galiba. Umarim en kisa zamanda herkes icin dogru bir cozum yolu bulunur.

SUBAT TOPLANTIMIZ

2009-02-11T12:03:00.009+02:00

Bu ay Turkce Konusan Hanimlar Grubu toplantimizi Zamalek'teki Marriot Hotel'in bahcesinde yaptik. Bu otelin hepimizi ceken hos bir havasi var. Her seyden once tarihi bir yer. 1869 yilinda Hidiv Ismail tarafindan Suveys Kanali'nin acilis torenlerine katilacak olan konuklar icin yaptirilmis bir saray. Ismi de orjinal olarak "Al Gezira Sarayi" imis. Avrupa'li bir cok kraliyet uyesi burada kalmis, Verdi'nin Aida Operasi da ilk defa burada sahneye konmus. Daha sonra orjinal sarayin iki tarafina yapilan unitelerle bir otele donusmus. Icinde kucuk bir muzesi de var. Ama ne yazik ki ben arkadaslari uzun bir aradan sonra ilk defa gorunce resim cekmeyi falan unuttum! Cektigim resimler de bir cogu gittikten sonra oldu.:)) Ustteki kucuk resmi internetten kopyaladim, onun icin kucuk oldu...

NE YAZIK KI!!

2009-02-09T09:35:00.005+02:00

Bilgisayarimi duzelteyim derken butun resimlerimi ve hazirladigim yazilarimi da silmisler. biraz malzeme toplamam lazim. Bugun buradaki aylik Turkce Konusan Hanimlar Grubu toplantimizi yapacagiz. Buradan baslarim yazmaya toplanti bitince.

BIR SARKIYLA MERHABA DIYEYIM

2009-01-31T10:54:00.006+02:00

Bilgisayarimi hala kullanamadigimdan yazamiyorum, ama cok ozledim yazmayi. Elime gecirdigim laptop tan ufak ufak isinma hareketleri yapayim diyorum artik. Uzunca bir zamandir asagidaki sarkiyi koymak istiyordum bloga. Ilk defa bir dugunde dinlemistim ve cok hosuma gitmisti. Zaten kendisi de bir dugun olayini anlatiyor. "Mabrouk" Arapca'da "tebrikler" demek. "Tebrikler, senin mutlulugun bizim mutlulugumuz" seklinde sozleri var. Yerinde soylenip dinlenince cok anlamli gelmisti bana. Sizinle de paylasmak istedim.

Sarkicinin ismi Ramy Ayach, 1980 dogumlu bir Lubnan'li. Ama sarkilari tum Ortadogu'da dinleniyor.

SURPRIZ KONSER

2008-10-04T15:33:00.002+02:00

Dun aksam kizimla birlikte evin yakinindaki bir alisveris merkezine gittik. Butun gun evde oturmaktan bunalmis olan kizim beni zorla disari cekti diyebilirim. Iyi ki de cekmis. Dolasirken bir muzik sesi duyduk ve o yone dogru gittik. Bir piyano saticisi piyanolarini sergiliyordu ve dikkati cekmek icin de bir piyanist ile bir kemanist getirmisti. Piyanoyu calan bey tecrubeliydi herhalde boyle konserler vermeye ama sanirim kemani calan kiz acemiydi bu konuda. Once utangac mahcup cikan kemanin sesi dinleyici toplulugunun artmasi ve alkislar sonucu keman calan genc kizin yuzunde tebessumlerle birlikte artti, cogaldi, costu. Bir guzel muzik ziyafeti cektiler bize bati muziginden ve Misir muziginden orneklerle ki sormayin. Bayagi keyiflendim dogrusu.

MUTLU BAYRAMLAR

2008-10-01T13:34:00.005+02:00

Bizim Ramazan Bayrami'miz burada Turkiye, Suudi Arabistan ve diger bazi Arap ulkelerinden bir gun sonra basladi. Yani biz tam olarak otuz gun tuttuk orucumuzu. Misir son on yildir bu konuda Suudi Arabistan'i izlemiyormus. Kendi hesaplarini yapip ona gore belirliyorlarmis Ramazan'in suresini ve Bayram'in tarihini.

Bizde Ramazan Bayrami, ya da Seker Bayrami deniyor ya burada da Eid Zugayyar (kucuk bayram) yada Eid el Fitr deniyor (fitre bayrami). Adi ne olursa olsun tum muslumanlara kutlu olsun!

(Fotograftaki kusun adi Abul Kerdan. Leylegin minyaturu gibi bir sey. Gecen baharda Aswan'da cekmistim)

OKUDUKLARIMDAN BIR DEMET

2008-09-28T21:15:00.007+02:00

Yazin ayagimi kullanamadigim ve bol bol dinlenmek durumunda oldugum gunlerde ust uste Misir'la ilgili dort kitap okudum. Eger buralar hakkinda bir seyler ogrenmek isteyen varsa, ya da farkli bakis acilarini merak eden varsa tavsiye ederim.

Birinci kitap:

Adi: Bendeki Kahire
Yazari: Hulya Alper
Yayin Evi: Kesit Yayinlari

2002-2003 yillari arasinda Kahire'de yasayan ve Kahire Universitesinde "misafir ogretim uyesi" olarak bulunan Hulya Alper'in yasadiklarini ve Kahire'ye bakisini zevkle okuyacaksiniz.

Ikinci kitap:

Adi: Sakkara'nin Kumlari
Yazari: Glenn Meade
Yayin Evi: Dogan Kitap

Sakkara'nin Kumlari 2. Dunya Savasi'nin tam ortasinda Misir'da gecen ilginc ve surukleyici bir oyku.

Ucuncu Kitap:

Adi: Khul Khaal
Yazari: Nayra Atiya
Yayin Evi: The American University in Cairo Press

Yazarin 70 li yillarda oplumun degisik kesimlerinden bes kadin ile yaptigi roportajlardan olusmus. Burada Kadinin toplumdaki yerinden, evlilik ve kadinin sunnet edilmesine ait detaylari okuyabilirsiniz. Oldukca surukleyici bir kitap.

Dorduncu kitap:

Adi: Yakupyan Apartmani
Yazari: Ala El Aswani
Yayin Evi: Merkez Kitaplar

Ayni zamanda bir avukat olan ve adi gecen binada bir ofisi bulunan yazar kitabinda meshur "Yakupyan" adli apartmanin sakinlerini tarihsel degisim sureci icinde anlatiyor. ( Kitap bir arkadasimda oldugundan resimleyemedim)

RAMAZANDA BIZIM KIZLAR

2008-09-23T12:39:00.005+02:00

Dun kizim okul arkadaslarini iftara davet etti. Hepsi de oruclu. Ben de tabii sabahtan mutfaga girip onlar icin seveceklerini dusundugum seyler hazirladim. Okul cikisi hepsi geldiler. Once oyun oynamaya daldilar, sonra yavas yavas gelip, "teyze, saat kac" diye sormaya basladilar:)) Hepsi daha on yasinda ve isteyerek oruc tutuyorlar. Bazilari devamli, bazilari arada bir, bazilari yarim gun! Bir ara baktim hepsi siraya girmis abdest almak icin. Namazlarini da kildilar bir arada:)) Sonra gene oyun, bagisir cigiris. Kosmacalar, kahkahalar. Ev senlendi dogrusu. Neyse iftar vakti yaklasti ben de sofrayi kurdum. Ellerini yikayip sofraya otursunlar diye cagirdim. Birkac dakika vardi iftar vaktine ve kucuk afacanlar fena acikmis ve de susamislardi. Ben bardaklarina suyu doldurdum, corba servisini yapmaya basladim. Eller bardaklara uzandi. Ben "aman ha son anda bozmayin orucunuzu" diye uyarirken ezan sesinin duyulmasi ile bizimkilerin su bardaklarini kafalarina dikmeleri bir oldu. O kadar komikti ki anlatamam. Ben bir elimde kepce bir elimde corba kasesi gulmekten yikildim hallerine. Neyse yemeklerini yiyip karinlari doyurdular da rahatladilar. Bu arada sofra adaplarina da on uzerinden on verdim o yas grubu icin diyebilirim. Catali bicagi dogru kullanma, agizi kapali tutup sapirdatmama gibi seylere de dikkat ettiler dogrusu. Aman bir de muhabbete basladilar, sanki hepsi yetiskin birer genc kiz. Tabii ogrenci olunca konusulan konu da gicik olduklari ogretmenler oluyor. Taklitler girla gitti. Beni cok guldurduler. Allah da onlari guldursun:))

RAMAZAN'DA KOPTLAR

2008-09-20T20:48:00.008+02:00

Ramazan geldi gelecek derken, gitti gidiyor. Iftardi, sahurdu, ibadetti derken bir ramazani daha yakinda bitirecegiz. Yenilerine erismek dilegiyle.

Bizim ulkemizin nufusunun yuzde 99 unun musluman oldugunu soyleriz, yani diger dinlere mensup kisiler yuzde birlik bir oranda. Misirda ise bu sayi yuzde 10-15 civarinda. Dolayisi ile her yerde bir hristiyanla karsilasmaniz, kiliselerini gormeniz, hatta arkadas olma olasiliginiz oldukca yuksek Turkiye'ye gore. Burada Hristiyanlara Mesihi diyorlar. Bazan kollarinda ya da bileklerinde bir hac dovmesi gorebilirsiniz. Basi turbanli hristiyanlari da gorebilirsiniz. Ramazanda musluman komsulari ile birlikte oruc tutan hristiyanlari da, musluman arkadaslarina iftar yemegi veren hristiyanlari da gorebilirsiniz. Tabii ayni sekilde muslumanlarin iftar sofralarina davet edilen hristiyanlari da gorebilirsiniz. Boyle hosgoru ile birbirini kabul eden insanlar gorebildiginiz gibi burada tam ziddi bir sekilde, cocuklarin bulundugu bir dogumgunu ortaminda dis gorunusune bakinca musluman diye tanimladiginiz bir kisinin masadaki herkese elini uzatip merhaba dedigini ama cocugu ile ayni sinifta olan bir hristiyan cocugun annesinin elini havada birakarak es gectigini de gorebilirsiniz. Ve ayni ortamda bulunmaktan dolayi utanc duyabilirsiniz. Kucuk cocuklarin cok iyi arkadas olduklarini gorebilirsiniz, ama "sen hristiyansin, cehennemde yanacaksin" diyen cocuklarin varligini da gorebilirsiniz.

Buradaki hristiyanlar daha onceki bir yazimda da bahsettigim gibi Kopt olarak adlandiriliyorlar, ilave olarak sunu soyleyebilirim. Televizyonda Ilber Ortayli'nin bir programinda duymustum yanilmiyorsam; Koptlar diger hristiyanlardan farkli olarak Hz, Isa'yi ilahlastirmiyorlarmis. Muslumanlar gibi onu bir insan olarak goruyorlarmis tanri olarak degil. Onlar da oruc tutuyorlar hem de senede 3-4 kez. Ama oruclari bizimkinden farkli. Gun icinde yemek icmek serbest sadece hicbir hayvansal gida almiyorlar. Ne tereyag, ne yumurta, ne sut ve urunleri hicbir sey. Sadece sebze ve meyve yiyorlar. Tam bir vejeteryen diyet yapiyorlar.

AGLAYAN GUL

2008-09-16T22:03:00.003+02:00

Fotograftaki arkadasim Kahire'de tanidigim, iyi ki de tanimisim dedigim arkadaslarimdan biri olan Gul. Digeri de Meltem. Ikisi de ayni anda biraktilar beni. Uc yil beraber bir cok seyi paylastiktan, bir kiz kardes yakinligi yasadiktan sonra ne yazik ki Kahire'de kalma surelerini dolduran tum digerleri gibi onlar da gittiler. Gittikleri yerde onlara hayirli yasamlar diliyorum.

Sizleri hic unutmayacagim, sohbetlerimiz, oyunlarimiz, e-sarkilarimiz:)). Icten, yalansiz, dolansiz, cikarsiz, durust, temiz bir arkadaslik yasadim sizlerle. Aslinda bu yazdiklarima gecen yil buradan ayrilan Lale ve Yesim de dahil. Sizleri iyi ki tanimisim. Cok sansliyim. Simdi hepimiz ayri ayri memleketlerde olsak da arkadasliklarimiz eminim devam edecek. Kalpler bir olsun, artik mesafelerin bir onemi kalmadi.

Gul'un gitmeden onceki veda yemeginde cektigim son resim hungur hungur aglarken oldu ama neyse. Hepinize de her zaman gulmek nasib olsun sevgili arkadaslarim. Sizleri seviyorum.

SAHIL SHIMEL

2008-08-18T10:51:00.005+03:00

Sonunda bir kacamak yapabildim. Durumum yuzunden cok bunalan kizimla birlikte ayni sinifta okudugu can arkadaslarinin yazliklarina davetliydik yaz basindan beri. Ayagimin durumunun duzelmesini bekledik ve sonunda Agustos'un ilk haftasini Misir'in o meshur Sahil Shimel'inde (kuzey sahilinde) gecirdik. Burasi Akdeniz kiyisinda, Iskenderi'ye ye 150-200 km mesafede, Kahire sicagindan kacmak icin yapilan yazlik sitelerle dolu. Turkiye'de guneye gitmek nasilsa burada da kuzeye gitmek oyle iste. Yaz gelip okullar tatil olunca havanin daha serin olmasi yuzunden tatilciler Kizildeniz yerine Akdeniz'i tercih edip kuzey'e dogru yola cikiyorlar. Hava muhtesemdi. Klimasiz, vantilatorsuz bir evde pufur pufur esen ruzgarin serinletici sarhoslugunu yasadim. Tabii ayagim yuzunden gunesten kacmak zorunda olan benim icin muhtesem bir seydi. Denize karsi olan terasta kah sohbet etik, kah kitap okuduk. Arkadasim Dina da kitap okumayi seven biri oldugu icin okumanin da tadini cikardim dogrusu.

Denizin rengi turquaz, inanilmaz bir guzellik. Nasil insani icine cekiyor. Temizlik, ferahlik hissi veriyor. Alip elinize fircayi resim yapasiniz geliyor. Keske oyle bir kabiliytim olsaydi diyorsunuz. Artik ben de gunesten korunmaya calisarak, semsiyenin altindan cektim o guzelim denizin rengini. Cocuklar tadina baktilar, oynadilar dalgalarla cilginlar gibi.

YAZAMIYORUM

2008-07-29T00:44:00.002+03:00

Seviniz, Birlesiniz, Bir olunuz

Birimiz hepimiz, hepimiz birimiz icin

Birlikten kuvvet dogar

GECTI ARTIK

2008-07-26T13:03:00.002+03:00

Cok sukur gecti gitti. Artik ayakta rahat yuruyebiliyorum. Acilarin yerini ayakta uzun durdugumda "igne batmalari" seklindeki sizilar aldi. Ama olsun. O da gececek yakinda. Ancak arada sirada oturabildigim bilgisayarin basina daha cok oturabilecegim artik. Bana gecmis olsun dileklerinde bulunan tanidik tanimadik herkese buradan bir kez daha tesekkur ediyorum. Ne kadar onemliymis bir hasta icin bu! Her serde bir hayir vardir misali bunu bir kez daha sahsen anlama imkanim oldu baska seylerin de yaninda. Sukurler olsun.

Ayakta durmamin zor oldugu gunlerde vaktimin cogunu (hatta hepsini) ayagimi uzatarak otururken gozlerim hep sol ayagimin ustundeydi. Bakarken bakarken aklima Orhan Veli'nin yazdigi asagidaki siiri geldi.

SOL ELİM
Sarhoş oldum da
Seni hatırladım yine;
Sol elim,
Acemi elim,
Zavallı elim!
ORHAN VELİ KANIK

Benim de aklima sol ayagim yandigi icin geldi:)) Bakip bakip ona soyle dedim:

Hadi artik cabucak iyiles
Bak ikizin seni bekliyor
Iyiles de onu gezmelere gotur
Sen olmayinca o yurumek istemiyor....

gibi sozlerle ayagimla konusup durdum. Orhan Veli'ye atifta bulunarak "sol ayagim, zavalli ayagim" diye sevdim onu:))

KAZA MI? KADER MI?

2008-06-07T17:59:00.003+03:00

Bundan uc hafta once Sali gunu okuldan gelecek olan kizima yemek hazirladim ve onu beklemek uzere bahceye ciktim ve kitap okumaya basladim. On, onbes dakika sonra kizim okuldan geldi ve "anne karnim ac" dedi. Ben de "yemek haziiiir, gel mutfaga gidelimde yemegini vereyim" dedim. Beraberce iceri girip mutfaga yaklastigimda ocagin uzerinden yukselen alevleri ve simsiyah dumanlari gordum. Gormemle beraber bir de yere dustum. Sonra kalktim sakin olmaya calisarak ne oluyor diye baktim. Kizartma tenceresi alev almisti. Halbuki ben altini kapatmistim. Ama megerse yanlis dugmeyi cevirmisim. Yagin altini kapatiyorum diye arkada pismekte olan baska bir tencerenin altini kapatmisim megerse. Neyse hemen ocagi sondurup, mutfaktan bahceye acilan kapiyi actim. Ocagin uzerinde kucuk bir termosifon ve havayi sogutmak icin pervane oldugu icin onlarin elektrik aksaminin alev almasindan ve isin cok buyuyeceginden korktum. Alevin uzerine atacagim bir havlu aradim, ama bir tane bile yoktu o anda. Her zaman lavabonun onunde yerde bile olurdu halbuki, ama o anda yoktu iste. Ben de isi kisa surede halletmek icin tencereyi buldugum bez parcalariyla tutup kapidan bahceye atmak istedim. Ama tabii ki elimden dusurdum ve sol ayagimin ustune dokulen yagla birlikte alevler de yerde yayilmaya basladi, ben gene dustum yere. Alevlerin beni saracagi korkusunu tahmin edemezsiniz. Kapidan komsumu cagirdim ciglik cigliga, kizimi da gonderdim ayni zamanda. Benim sesimi duymamis komsu ama Serra kapiyi canhiras bir sekilde calinca firlayip gelmis diger komsuyu ve guvenlik gorevlilerini de bir cirpida toplayarak. Bu arada ben ayagimin acisini henuz tam anlamiyla hissedemeden firlayip bahceye ciktim ve hortumu getirip mutfaktaki yangini sondurdum. Sonra da bahceye cikip ayagimin ve sol elimin iki parmaginin acisini hissederek ve o korkunun verdigi sokla aglamaya basladim. Allah razi olsun, komsularimdan biri beni hemen yakinimizdaki saglik merkezine goturdu. Digeri de guvenlik gorevlileri ile birlikte evi kontrol edip guvenlik onlemlerini almislar.

Uc haftada elim iyilesti ama ayagim hala bana aci veriyor. Su anda bayagi toparlandi ama sanirim bir iki haftasi daha var. Sol ayagimin uzerine basamadigim icin ziplaya ziplaya baston yardimi ile yuruyorum. Asagiya sarkittigim zaman da cok aci veriyor o yuzden hep uzun oturma vaziyetindeyim:)

Iste bu yuzden yazilarima bir sure ara vermek zorunda kaldim. Halbuku niyetim bir hiz almisken oylece devam etmekti ama kismet iste. Ilk defa bugun oturabildim bilgisayarin basina. Ama bu arada bayagi bir kitap da okudum yattigim yerden.

Iste boyle, buyuk bir kazayi cok ucuz atlatmanin mutlulugunu da yasiyorum bu arada. Bir yandan aci ile sizlanirken bir yandan da sukurler ediyorum Allah'a.

Ayagimin rsimlerini de cekiyorum asama asama. Ama burada yayinlamayacagim o resimleri. Korkunc, ki bu yaniklar birinci derecedenmis sadece. Daha ilerisini dusunemiyorum bile. Benim basima bu olay gelmeden bir kac gun once kucuk bir kiz cocugu yanmisti Istanbul'da da onu hastaneler kabul etmemisti. Sabaha kadar hastane hastane dolasmisti yavrucak. Hep aklima o geldi. Kucucuk bedeniyle bu acilara nasil katlandi diye. Onun icin goz yasi doktum ve dua ettim. Allah kimsenin basina boyle acilar vermesin.

KORBA FESTIVALI

2008-05-16T20:34:00.033+03:00

Korba, Kahire'nin Heliopolis ilcesindeki bir semtin adi. Ana caddesinin adi Bagdat caddesi. Bu caddenin iki yani arap mimarisini yansitan bir cok guzel yapi ile, dukkanlar ve cafelerle kapli. Heliopolis bundan 101 yil once Belcika'li bir Baron tarafindan kurulmus - O zamanlar Heliopolis colmus, simdi ise Kahire'nin en kalabalik ve elit ilcelerinden biri. Husnu Mubarek'in yasadigi ev ve Devleti idare ettigi ofisi de burada. Ankara'nin Cankaya'si yani - Baron'un kendi icin yaptirdigi cok da guzel bir malikhane var burada, onun ayrintili bilgilerini daha sonra verecegim. Gecen sene Heliopolisin kurulusunun 100. yilini kutlamak icin bir festival duzenlenmisti Korba'da ilk kez. Butun binalar temizlenip boyanmis ve cok guzel oldugu soylenen bir festival duzenlenmisti. O zaman gidememistim ama bu sene gitmeye karar verdim ve kizimla birlikte gittim.

Sabah saat onbir sularinda trafige kapali olan yola iki tane siyah araba girdigini gorunce kendi kendime soylendim, "ne isi var bu arabalarin burada" diye. Neyse arabalar sokagin hemen basinda durdular ve icinden Cumhurbaskani'nin esi Sayin Suzan Mubarek cikti. Cok zarif bir sekilde herkesi selamlayarak, toka ederek, konusarak caddeyi bir bastan bir basa yurudu ve donuste de bizim cocuklarin boya yaptigi yere geldi. Ben de firsattan istifade hemen resimlerini cekiverdim tabii ki:). Sonra gene arabasina bindi ve gitti.

Gercekten her sey cok guzel planlanmisti. Bagdat caddesi trafige kapatilmis ve cadde uzerinde cesitli dillerden BARIS yazilari olan taklarla, bayraklarla, fenerlerle ve ciceklerle suslenmisti. Butun café ve restoranlar masa ve sandalyelerini sokaklara tasimislar. Her yer tertemiz. Sabah saatlerindeki sakinlik saatler ilerledikce yerini kalabaliklara birakti.

Bir de cesitli ulkelerin standlari vardi. Asya, Afrika ve Avrupa'dan. Ulkelerini tanitici brosurler dagitiyorlar, yemeklerini tattiriyorlardi. Gozlerim Turk standini aradi ama yok tabii ki... Yunanistan, Bulgaristan, Ermenistan, Sri Lanka, Myanmar, Banglades oradaydilar…

Neyse ki bizim de bayragimiz vardi en azindan!

Caddenin ortasina denk gelen yere de buyuk bir ekran koyulmus, once cocuklar icin cizgi filmler oynatildi ardindan caddenin sonundaki platformda yapilan gosteriler naklen verildi

Bu festivalde en cok eglenenler cocuklar oldu. Daha onceki bir yazimda bahsettigim Design Center bu cadde uzerinde ve cocuk etkinligini yurutuyordu. Serra'yi da getirmem icin beni aramislardi biz de vakti gelince gittik. Galerinin onune yola bir yolluk misali kartonlar serilmis yanyana, uzerine fircalar ve boyalar konmus, cocuklarin iclerinden geleni yapmalari icin.

Kagit boyama isi bitince, Ishak Bey asfaltin uzerine renk renk boyalar doktu ve cocuklara canlari ne istiyorsa cizmelerini ve yolu bir hali gibi suslemelerini soyledi. Onlarca cocuk fircalari ellerine alip dilediklerini yaptilar.

Bu arada festivallerin en goz alici yani seyyar saticilar ve satilan yiyeceklerdir tabii ki. Burada da tirmis, tatli patates, patlamis misir, kagit helva, elmali seker, mesrubat saticilarinin hepsine ugramak Serra ve benim icin bir farz oldu.

Bunun adi "tirmis" denilen misira benzeyen bir yemis. Misirin tanelerinin cok irisini ve yassisini dusunun, oyle. Uzerine arzuya gore limon suyu, kimyon ve kirmizi biber serpilerek yeniliyor. Bizde de Antalya'da ayni isimle mevcutmus.

Bu da "batata" yani tatli patates. Firinlarda pisiriliyor ve alip oylece yiyorsunuz. Kabak tatlisi lezzetinde. Kendinden tatli, sekere gerek yok. Bununla ayrica kaymakli tatlilar yapiliyor.

Bu da bizim kagit helva. Burada "freska" diyorlar. Adina yakisir sekilde kagit inceliginde. Ayrica cevizli-balli sandvic halleri de mevcut, lokmalik boyutlarda.

Patlamis misir, buradaki adi "fishar"

Elma sekeri

BEYRUT, BEYRUT...

2008-05-16T20:20:00.002+03:00

Esim is icin Beyrut'a gitmisi. Gittikten iki gun sonra da olaylar basladi. Bir gunluk grevle baslayan ve havaalaninin kapatildigi olaylar. Tabii esim ve beraberindekiler gezilerini yarida kesip Kahire'ye donmek icin yol aramaya baslamislar. Bir arabayla once Suriye'ye, oradan da Urdun'e gecerek sonunda Kahire'ye donduler. Ama bu cok yorucu ve stresli bir yolculuk olmus tabii ki. Esim bir sokakta bir kamyonun icinden eylemcilere silah dagitildigini gordugunu soyledi. Tum sokaklar taraflarca tutulmus, turlu cesit kontrollerden gecip kendilerini iki saatlik yolu alti saatte gecerek Suriye'ye ulasmislar. Kalacak otel bulamadiklarindan da ilk ucakla Amman'a gecmisler. Bir gece orada kaldiktan sonra da Kahire'ye cok sukur. Gozleri arkada kaldi tabii. Orada gorusmek uzere gittikleri Lubnan'li is arkadaslari hala ayni sehirdeki evlerine, ailelerine kavusamamislar. Bir otelde mahsur kalmislar. Allah tum darda kalanlara yardim etsin.

MELTEM ATABEK'IN SERAMIK SERGISI

2008-05-15T19:06:00.012+03:00

1-6 Mayis tarihleri arasinda arkadasim Meltem Atabek Kahire'deki ikinci seramik sergisini acti. Esinin isi yuzunden gecici olarak Kahire'ye yerlesen Meltem, burada uretmeye devam ederek Kahire gunlerini en iyi sekilde degerlendirebilen arkadaslarimizdan oldu. Ankarada'ki atolyesini ve yasamini birakarak Kahire'ye yerlesen Meltem actigi sergilerle bir Turk sanatcisi olarak hem bizim gururumuz oldu, hem de Misir'li sanatseverlere kendini tanitti. Kahire'den sonra belki de Libya'ya gidecek olan sanatci bu sefer atolyesini de tasiyarak calismalarina orada devam etmeyi planlamakta.

"5008 Years After" (5008 Yil Sonra) adli serginin acilisinda basta Buyukelcimiz Sayin Safak Gokturk ve kizi olmak uzere cok sayida Turk ve Misir'li sanatsever ile Misir televizyonlarindan O TV de hazir bulundu. Bu arada Misir'da bulunan kadindan sorumlu Devlet Bakanimiz Sayin Nimet Cubukcu da sergiyi ziyaret etme firsati buldu.

Bendeniz nacizene de bir deneme olarak, arkadasimla bir soylesi yapip blogumda yayinlayayim dedim. Acemiligim affola..

MELTEM ATABEK ILE SOYLESI – 12.05.2008

Sevgi - Neden seramik?

- Meltem - Tesaduf, hic tanimadigim bilmedigim bir daldi. Universite sinavini kazanamadigim icin Guzel Sanatlar'a girme fikri olustu. Sinavi kazandim ve girdim. Asil niyetim resimle ugrasmak idi. Ama hocalar cizgi degerlerimi seramige uygun bulmuslar. Iyi ki de oyle olmus.

Sevgi - Bugune gelene kadarki egitim surecini anlatirmisin?

Meltem – 1984 yilinda universiteye girdim. 1988'de mezun oldum. 1991'de yuksek lisansimi bitirdim. Sonra hep kendi atolyemde calistim. Universitede gecirdigim alti yil, genclik yillarimin aklimin bir karis havada oldugu zamanlari idi. O yuzden ben daha cok egitimimi kendi atolyemde edindigim tecrubelerle tamamladim. Hala da ogreniyorum. Hele Misir'da cok sey ogrendim.

Sevgi – Misir ne gibi deneyimler kazandirdi sana?

Meltem - Seramikten once hayat gorusumu degistirdi Misir. Bu da seramik calismalarima yansidi.

Ikincisi Misir'lilarin dogal yontemlerle calismalari bendeki kaliplari yikti.

Ucuncusu, buradaki olanaksizliklar (sirlama ile ilgili) kendi olanaklarimi zorlamama neden oldu.

Bu ucu bir araya gelince de farkli bir anlayisla farkli seramikler ortaya cikti.

Sevgi – Buradaki calismalarinin onceki calismalarindan bir farki var mi?

Meltem – Bicim olarak pek yok, ama bicimden cok onun ruhuna bakmak lazim. Bicimler aynen kaldi ama seramiklerdeki ruh degisti. Renkler degisti. Buradaki calismalarimda renkler daha cok pastellesti. Bunu da ben hazir sir kullanmaktansa, kendi sirlarimi yaparak elde ettim. Yani burada isin mutfak kismini gelistirdim.

Kendimde ruh halimle ilgili olumlu degisimler yasarken, isimin teknolojik kisimlarini cozmek ilginc bir deneyim oldu.

Sevgi – Misir'da actigin sergilerle ilgili ne dusunuyorsun?

Meltem – Ilk sergide cok heyecanlandim. Cunki buraya gelis amacimin finaliydi. Kahire'de sergi acmak yapmak istedigim bir seydi ve basarmistim. Ilk sergimin mekani da beni cok etkiledi. Nil'in kenarindaki bir galeride acik havada sergiyi acmam beni fazlasiyla mutlu etti.

Ilk sergimi Mayis 2007 de actim. Ikincisi de Mayis 2008'de oldu. Son sergimi daha profesyonel bir galeride actim. Yani Turkiye'deki rutinlerime geri dondum.

Sevgi – Sergilerinin adlari 5007 YEARS AFTER ve 5008 YEARS AFTER (5007 Yil Sonra ve 5008 Yil Sonra) Bu isimlerin anlamlarini aciklar misin?

Meltem – Ilk defa M.O. 3000 de torna, yani ayakli cark dedigimiz bir aletle camur sekillendirildigi icin ve bu alet M.O. 3000 de ilk defa Misir'lilar tarafindan kullanildigi icin bu isimleri uygun gordum. Cunki eserlerimin yuzde doksanini camur tornasinda yaptim. Ve tornanin da elektriksiz olusu, ayakla idare edilmesi belki o caglardaki duygu ve dusunceyi, ya da uretim anlayisini daha iyi yansitmami sagladi.

Sevgi – Kullandigin malzeme hakkinda ne diyeceksin?

Meltem - Kullandigim Aswan camuru su ana kadar tornada kullandigim, bana kalirsa kullanim kolayligi ve verimi acisindan en nitelikli camurdu.

Sevgi – Misir'da sergi acmak nasil bir duygu?

Meltem – Farkli topraklarda sergi acmak hem sanatci hem de sanatseverin duygularini daha yogun yasamasina neden oluyor. Burada hem Misir'lilara hem Turk'lere duygu ve birikimimi sunmak farkli bir heyecandi. Ayrica bu bir savasti benim icin. Dusun ki, Turkiye'deki sanat cevremi ve atolyemi geride birakip burada her seyi yeniden yapmak zor bir surecti.

Sergilerden once bu ortami olusturabilmek beni sergi acmak konusunda motive etti.

Sevgi – Misir'da bu ortami olusturmaya nasil basladin?

Turkiye'de seneler once tanidigim Kahire Universitesi'nde seramik hocasi olan Misir'li arkadasim Khaled Serag araciligi ile Fostat Seramik Merkezi'nde uc ay misafir sanatci olarak calisma yaptim. Bana orada bir oda verdiler. Orada uc ay deli gibi calistim. Alt yapi hazirdi. Orada bir suru insanla tanistim. Hocasindan iscisine, mudurune kadar seramikle ilgili bir suru insanla tanistim.

Sevgi – Daha once de yurt disi sergin oldu mu?

Meltem – Oldu. Romanya'da bir sergi actim. Ama oraya Turkiye'den yapmis oldugum eserlerimi goturmustum. Orada buradaki kadar etkilenmedim. Burada bir sehri yasayarak, sindirerek, burada ureterek bir sergi acmak beni daha cok etkiledi.

Sergideki Eserlerden Bir Kismi

Galeri sahibi Ishak Azmy, Meltem Atabek, Buyukelcimiz Safak Gokturk, Metehan Atabek, Irmak Atabek, Melis Gokturk

O TV Meltem ile soylesi yapti ve yayinladi.

Sergi salonundan goruntuler.

SHAM EL NESIM

2008-05-14T12:29:00.005+03:00

Aswan'da iken otel idaresi tarafindan odamiza birakilan tanitici brosure gore Sham El Nesim'in ne oldugunu aynen tercume ediyorum, ayrica gunumuzdeki kutlanis bicimi ile ilgili olarak gecen yil yazdigim yaziyi da okuyabilirsiniz.

"Sham al Naseem Faronik (Antic Misir) festivallerden birisidir. Musluman ve Hristiyan butun Misirlilar tarafindan kutlanir. Faronik festivaller astrolojik olaylara ve bunlarin doga ve yasam uzerindeki etkilerine dayaniyordu. Ilkbahar Festivalini ilkbahar ekinoksu na denk gelen tarihte kutluyorlardi. O gun, gunes Koc'un uzerine dogarken gece ve gunduz esittir. Bu da Barmehat 25'e denk geliyor. Kutsal kitaplarina gore o gunun yaradilisin ilk gunu olduguna inaniyorlardi.

Antik Misirlilar bu festivali Shamus Festivali – yeniden dirilis - olarak adlandirdilar. Zamanla festivalin ismi degisti, ozellikle Koptik Cag'da Sham olarak adlandirildi. Sonradan ilkbaharin yaklastigini belirten Naseem kelimesi eklendi.

Antik Misirlilar bu festivali resmi olarak milattan once 2700 yilinda kutlamaya basladilar.

Hristiyanlik Misir'a geldigi zaman, festival Hristiyanlar tarafindan kabul edildi ve Easter'dan bir sonraki gun kutlanmaya baslandi. Firavunlar Sham al Naseem'in ilk gecesini dinsel torenlerle kutluyorlardi. Gunesin dogusuyla, Sham el Naseem, butun insanlarin, Firavunlarin ve yuksek rutbeli memurlarin bile katildigi bir kutlamaya donusuyordu.

Sham al Naseem'in gecmisten gunumuze gelene kadar karakteristik ozelligi haline gelen kendine has yiyecekleri ve gelenekleri vardir. Ornegin, renkli yumurtalar, tuzlu balik, sogan ve yesil salata. Dogu'da ve Bati'da yasayan bir cok halk Sahm al Naseem'in orjinal kutlamalarindan bir cok ozellikleri kendi bahar festivallerine katmislardir."

ASWAN V

2008-05-14T10:25:00.017+03:00

Beni pek etkilememesine ragmen sehrin goruntulerini de vermek istedim bir fikir vermesi acisindan.

Aswan'a bu kopru 6 yil once yapilmis sehrin dogu ve bati yakasini birlestirmek icin

Bir Nubye koyu. Nubyeliler'in kullandiklari renkler en cok sari ve mavi imis. Bazi koyleri sapsari bazilarini da masvami gorebilirsiniz.

Bunlar da Usama'nin koyunden manzaralar

Diwani Nubye dilinde "ev" demekmis.

Koy Camisi (aksam cektigimden koyu cikti)

Koy Bakkali

Bir diger koyde Henna (Kina dovmesi) yaptirdik. "Bu isi en guzel Hint'liler ve Sudan'lilar yapar, "Zaten bi de Sudan'lilardan ogrendik" dedi bizim evine gittigimiz kinaci hanim. Bunlar gecici oluyor. Yaklasik bir hafta sonra geciyor. Hele benim gibi eliniz sudan cikmiyorsa....

ASWAN IV

2008-05-13T17:25:00.020+03:00

Isis (Philias) Tapinagi - Burasi bir adanin ustunde. Aswan baraji yapildigi zaman sular altindan kurtarmak icin yerini degistirmisler. Motorlarla ulasiliyor.

Iki falukanin birlestirilmesiyle olusturulmus cift yelkenli faluka

Kiyida gorunen kucuk gemi - bunun gibi bir kac tane daha vardi - Ingilizler zamanindan kalma doktor evleri imis. Doktorlar bu motorlarda yasar gidecekleri yere de bunlarla giderlermis. Simdi bu adet kalkmis ama iclerinde hala yasayanlar var. Cok hos bir tanesini de gormustum perdeli falan ama cekmemisim resmini ne yazik ki...

Bu ev Misir'in meshur sarkicilarindan Muhammed Munir'in evi. Aswan'li oldugundan kendi koyune bu evi yaptirmis arada gelip kaliyormus. Evin guzelligi ortama olan uyumundan kaynaklaniyor..

Bu da meshur Old Katarakt oteli. Nil'de Cinayet kitabinin yazari Agatha Christie de burada kalmis baska bir cok unlu gibi. Su anda restorasyon calismalari yapildigindan kapaliydi.

Leylek benzeri bu kusun ismi Abul Kerdan. Yavru leylek buyuklugunde. Her yerde bol miktarda var.

Agacin ustunde Abul Kerdan kuslari

Mandalar, Bizde "camiz" da denir. Buradaki adlari "gamus". Gamuslar yuzebiliyormus. Boyunlarina ip baglayip motorla koyden karsi kiyilara yuzduruyorlarmis otlatmak ya da tarlada calistirmak icin.

Nehriin kenarinda oynayan koy cocuklari

Suyun berrakligini gostermek acisindan cektim. Tas sanki suyun yuzeyindeymis gibi gorunuyor.

ASWAN III

2008-05-13T15:09:00.017+03:00

Kitchener Island'da bir botanik bahcesi var. Ilk gezimizi oraya yapmistik. Oradaki bitkilerin bir kismini sizinle paylasiyorum.

Palmiyelerin govdelerine bakarsaniz her birinin ayri bir cins oldugunu goreceksiniz.

Bu ordek cicegi imis. Cok benziyor degil mi?

Bu da hurma agacina benziyor ama tekk kokten bircok govde olusmus. Dom diye bir meyvesi var. Elma buyuklugunde ve tas gibi sert. Bunu toz haline getirip serbet yapiyorlar. Cok hos tadi olan bir icecek oluyor.

Bu cicegin adi mimoza. Yapraklarina dokununca kapaniyor. Cocukken bizim evde vardi bir saksida. Adina "kustum cicegi" derdik. Yapraklarina dokununca kusuyor diye.

ASWAN II

2008-05-12T09:42:00.031+03:00

Nilden manzaralar.

Gunlerimi suyun ustunde gecirdigim icin hepsini nehirde gezerken cektim. Burada en cok hosuma giden sey de Nil'in temizligi, berrakligi ve rengi oldu. Kahire'de oldugu gibi bulanik ve kahverengi degil. Temiz ve mavi bir rengi var.

Burada 5000 yillik mezarlar var. Buraya asiller gomuluyormus yanlizca.

Aga Han'in mezari. Aga Han, Siilerin bir kolu olan Ismaili tarikatinin seyhi imis. Kendisi Pakistanli. Romatizmal hastaliklari artinca vucut agrilarini dindirmek icin doktorlar Misir'a gelip kendisini kumlara gomerek tedavi etmesini tavsiye etmisler. O da Aswan'a gelmis ve burada yasamaya baslayarak tedavisini de surdurmus. Ancak burayi cok sevdiginden oldugu zaman da buraya gomulmeyi vasiyet etmis. Oldukten sonra bir Fransiz olan Hanimi da taa kendisi olunceye kadar her gun Aga Han'in mezarina kirmizi bir gul birakmis. Kendisi de 8-10 yil once olmus ve ayni yere gomulmus. Resmin alt tarafinda Aga Hani'in torunu ve su anki Ismaili Seyhi olan Kerim Han'in yaptirdigi evin insaati gorunuyor.

Firavunlar zamaninda Nil'in yuksekligini olcmek icin yaptirilan Nilometre

Bu kayalar nehrin icinde. Gorunusleri o kadar guzel ve etkileyici idi ki bir suru resimlerini cektim.

Nehrin uzerinde eski baraja dogru yaklastikca kucuk kucuk selaleler ve girdaplar ortaya cikti. Belli bir bolgede olan bu minik selaleler durgun akan suya canlilik getiriyor.

Kucuk cocuklara ozel kayiklar. Ellerinde kurek yerine aldiklari kare seklindeki kontraplak parcalariyla kayigi yuzduruyorlar. Bir cok cocuk bu sekilde nehrin uzerinde oynuyor.

Bu da bizi gezdiren Usama ve motoru. Usama otel tarafindan bize tavsiye edildi. Otelin hemen yanindaki koyde oturuyor. Tarih ve cografya ogretmeni ama su anda mufettislik yapiyor. Bos zamanlarinda da turistleri gezdiriyor. Ingilizceyi de iyi konusuyor. Bize cok yardimci oldu.

Bir gun once Usama bizi turistlerin yuzdugu bir plaja goturecegini soyledi. Serra "hayir ben yuzmeyecegim" deyince mayosunu almadan gittik, ama suyu gorup de icine ayaklarini sokunca yavas yavas kendini islatmaya ve en sonunda da yuzmeye basladi.

Serra'yi cok sevdi Usama. "Motoruma enerji getirdin" dedi. "Genelde turistler otururlar ve hic konusmadan oyle gezdiririm onlari" dedi. Turk turistler icin de dusuncelerini kibarca soyle dile getirdi: "Turkler cok kibar insanlar ama biraz asabiler" dedi. Yuksek sesle kavga eder gibi konustuklarini soyledi. Dogrusu ben de buna cok sahit oldugumdan daha fazla desip de detaylari sormadim ters bir sey duymayayim diye. Sadece Turklerin baska kimsenin Turkce bilmedigini dusundukleri ortamda yuksek sesle konustuklarina benim de sahit oldugumu bunun kavga yapmak anlamina gelmedigini soyledim. Biz de ayni Italyanlar gibiyiz bu konuda!...

ASWAN I

2008-05-12T09:29:00.005+03:00

Bunca yildir Kahire'deyim herkesin anlata anlata bitiremedigi Aswan'a gitmek daha yeni kismet oldu. Iyi ki de olmus. Bundan sonra tekrar tekrar gitmeye karar verdim. Acikcasi ben oyle tapinaklara gitmekten ziyade Aswan'in dogalliklarini gormeyi tercih ettim. Yakindaki bir tapinaga ve iki tane muzeye gittikten sonra gunlerimi Nil'in uzerinde gecirdim. Hemen her gun otel tarafindan bize tavsiye edilen bota binip Nil'in uzerinde bir o yana bir bu yana gittik.

Aswan Misir'in guneyinde bulunuyor. Meshur buyuk Aswan Baraji da burada. Aswan'da yasayan halk Nubye halki. Mazileri binlerce yil oncesine uzaniyor. Su andaki toplam nufuslari birbucuk milyon kadar. Bu nufusun bir kismi Misir topraklarinda, bir kismi da Sudan topraklarinda yasiyor. Misir'in guneyi ve Sudan'in kuzeyini outuran bu bolge eski Nubye topraklari. Koyu kahverengi ten rengine sahipler. Gitmeden once bu yore insani hakkinda cok guzel seyler duymustum. Kendim de sahit oldum, gercekten onlari tanidigima cok memnunum. Bir kere cok temizler. Zaten sehir sokaklarindan da bunu anlayabilirsiniz. Verdikleri sozde duruyorlar. Bir gece carsiya indigimizde ozellikle insanlari inceledim, kadin, erkek, genc kiz, delikanli, yasli , genc; bana o kadar olumlu bir elektrik verdiler ki hic tedirgin olmadim. Insan kendini gozleriyle ve bakislariyla belli eder, ben bu insanlarin gozlerinde temizlik gordum! Allah bozmasin…

Otelin bize tavsiye ettigi motorun sahibi Usama ayni zamanda tarih ve cografya ogretmeni imis. Ondan duyduklarimi aktariyorum ben de;

*Nubyenin kendine ozgu bir konusma dili var. Kendi aralarinda bunu konusuyorlar. Ama bu dilin yazi hali yokmus.

*Nubye yemekleri ayni Kahire'deki gibi. Tek farki guvecte pisiyor olmalari.

*Nubyelilerin maddiyattan cok hissiyata onem verdigini soyledi. Dededen kalma cok degerli bir arazileri varmis Nil kiyisinda. Cok buyuk paralarla satin almak isteyenler varmis fakat "O kadar parayi ne yapacagim, para bizi bozar" diyerek satmaktan yana degil. Eger Kahire'de yasayan iki kuzeni ile anlasabilirse sattiklari takdirde koyune tam tesekkullu bir okul yaptirmak istedigini soyledi. Koydeki mirascilar Kabul etmisler ama Kahire'dekiler kabul etmemisler. O da sirf para icin satmak istemiyor araziyi.

*Misir'in kuzeyindeki halkin aksine burada evlilik yasi ozellikle erkekler icin otuz civarinda. Kahire'de bile bu, kiz erkek yirmili yaslarda. "Evlenmek cok pahali, kizlar birbirlerine bakip her seyi istiyorlar, o yuzden de evlilik yasi ileri atildi" dedi. Kendisi de evlenmek icin biriktirdigi parayi en sonunda su anda islettigi motora yatirmaya karar vermis. Kazandigi paraya ek gelir olsun diye. "Ya evlilik, ya da motoru sececektim, ben de motoru sectim" dedi.

*Kadinlar kocalari olunce siyah giyiniyorlar. Yasli kadinlar bunu olene dek giyiyorlar. Genc olup da evlilik yasindaki cocuklari bulunan kadinlar, cocuklar evlendigi zaman dugunle beraber siyah giysiyi terk ediyorlarmis. Kucuk cocugu olan kadinlar genellikle cocuklarin iyiligi icin tekrar kocasinin ailesi icinden birisi ile evlenebiliyor genellikle.

*Evlilikler tek esli. Ikinci es diye bir sey yok. "Bunlar elli sene onceki adetler, zaten tek kadinla ugrasmak yeter, ikincisi icin deli olmak lazim" diyor.

*Kahire'dekinin aksine Nubyeliler olulerini bizim gibi topraga gomuyorlarmis. (Kahire'de topragin altindaki bir odadaki raflarin uzerine yatiriliyor oluler.)

*Muslumaniz ama fanatik degiliz dedi. Cami resmi cekilmesine karsi cikanlar olabildigini soyledim Kahire'de, O da; "biz de bugun bunu konusmustuk aramizda; simdi yabanci biri merak ediyor, iceri girip gormek, resim cekmek istiyor, neden izin vermeyelim, belki bu vesile ile o da musluman olur" dedi.

Gezinin geri kalanini da resimlerle beraber anlatacagim....

BAHAR MEVSIMI KEDI MEVSIMI

2008-05-11T18:35:00.009+03:00

Gecen Eylul ayinda bahcemizde bembeyaz uzun tuylu, yesil cekik gozlu bir anne kediyi bes yavrusunu emzirirken gordum. Kedisever oldugumuzu anlayip yavrularini bahcemize tasimis kucuk hanim! E kiyamadik tabii hemen sevmeye basladik. Kucuk yavrularin oynayislarini seyretmek beni ve kizimi cok mutlu ediyordu. Aradan zaman gecip yavrular buyumeye baslarken birer birer gozden kaybolmaya basladilar, iki tanesi haric. Biri erkek biri kiz bebek bizimle kalmayi sectiler (yukaridaki resim kiz olan) ve once mutfak penceremizin icine, sonra havalar sogudukca da evimizin icine yerlestiler caktirmadan. Boylece evdeki kedi nufusunda bir artis yasadik dogal olarak. Zaten uc kedimiz vardi, bir de bu ikisi eklenince tam oldu. Keske bu kadarla kalsaydi ama havalar isinmaya basladi. Bahar geldi ve benim minik kiz birden bire mahalledeki tek disi kedi de olunca en makbul kedi oluverdi erkek kediler arasinda. Kediler kucuk kizi kovalar ben de kedileri. Ama olan oldu ve bizimki hamile kaldi. Kendi kucucuk, nasil doguracak diye endiselenmeye basladim. Bir endisem de acaba kac yavru getirecegi idi tabii ki. Ya 7-8 tane dogurursa ne yaparim ben o kadar kediyle diye kara kara dusunmeye basladim. Bir yandan da kedisever oldugunu dusundugum arkadaslara kedi isteyip istemediklerini sormaya basladim. Neyse ki dort yavru icin yer buldum. Simdi tum kalbimle Allah'a dua etme sirasi; "Ne olur cok fazla yavrulamasin" diye!:))

Gunler gectikce ben kucuk anne adayina lohusa yatagi hazirlayabilmek icin dogum zamanini hesaplamaya calisiyorum, ama bir turlu emin olamiyorum. Hamileligin daha ortalarinda diye dusunuyordum kiii, bir sabah uykudan uyanip salona gectigimde "mivv, mivv" diye sesler duydum. "aaaa galiba bebekler dogdu diye kosup dogumun hangi kosede gerceklestigine baktim. Bir de baktim ki , koltugun ustune kedilerden korumak icin orttugum carsafin altina girmis orada yavruluyor. Ben baktigimda iki yavrusu dogmustu. Bir sure sonra ucuncusu, bir sure sonra da dorduncusu dogdu. Evet tam dort yavrusu oldu. Allah dualarimi kabul eti. Cunki hepsinin yeni evleri hazir. Sutten kesilmelerini bekliyoruz. Fakat bu sure zarfinda ben de onlara iyice alismis olacagim, ayrilik zor olacak gercekten ama baska carem de yok.

Bir haftalikken gozleri acildi birer birer, sonra surunerek yurumeye basladilar. Derken ufak ufak oyun oynamalar basladi, simdi tam bir ayliklar ve kesif yapmaya basladilar, odanin kapisina kadar yuruyorlar, hatta kosmaya bile basladilar. Hep beraber yumak seklinde uyumalari da o kadar guzel ki! Cok tatlilar cook…

Annenin yavrularina teslimiyeti

Iki yavru arasindaki meme kavgasi

KUCUK MUTLULUKLARIM

2008-05-03T20:43:00.004+03:00

Uzun bir sure yazamadim. Ama cok guzel seyler oldu benim icin. Oncelikle daha kendisi yavru olan kucuk kedi kizim 11 Nisan'da dort yavru annesi oldu. Simdi iki haftalarini doldurduklari su gunlerde kucuk yaramazliklar yapmaya basladilar bile.

Sonra bir haftalik bir Aswan gezisi yaptim. Harika bir geziydi benim icin. Ruhum dinlendi. Kus gibi hafif dondum Kahire'ye.

Bir de arkadasim Meltem Atabek iki gun once Kahire'de ikinci seramik sergisini acti.

Butun bunlarla ilgili detayli ve resimli yazilarimi en kisa zamanda yayinlayacagim. Soyle bir kendimi toparlamam gerekiyor once.

PAPATYA BENI MIMLEMIS

2008-04-16T13:24:00.004+02:00

Cocuk istismari ile ilgili soylenecek sozler herkesin bildigi ve soyledig sozler aslinda. Cocuklarin gordukleri siddet, taciz, okula gidecekleri yerde calistirilmalari vs. Hepimiz bunlari biliyoruz. Gecenlerde bir tv programinda Banglades'te okul cagindaki bes milyon cocugun fabrikalarda, tehlikeli islerde calistirildiklarini seyrettim. Sadece Banglades'te degil tabii, dunyanin her yerinde, ozellikle Asya ulkelerinde olmak uzere, Turkiye'miz de dahil, Misirda da cocuklar calismak zorunda birakiliyor. Ekonominin kotulugu yuzunden, ac kalmamak icin, ailesine bakmak icin calistirilan cocuklara karsi vicdan nerede peki? Onlar calisip eve ekmek getirdikleri icin saygi goruyorlar mi? Onlara bir tesekkur ediliyor mu? Onlara sevgi ve sevkat gosteriliyor mu? Hayir. Onlar sadece aileleri icin birer karin doyurma araci. Cocuklarin sirtindan para kazanmak icin onlari dilencilige, hirsizliga itenler, onlari zorla calistiranlar, onlari para karsiliginda satanlar..... Misir'da cocuk yasta calismak zorunda birakilan bir genc kizin hikayesini okudum gecenlerde. Cocuk alti yasinda iken ailesi tarafindan Misir'in kalburustu ailelerinden birinin yanina yatili hizmetci olarak verilmis. "Boyum bulasiklari yikamak icin lavaboya yetismiyordu, sandalyenin uzerine cikip yikiyordum bulasiklari" diyor. Hadi bu kizi evine alip calistiranlarda vicdan yok, ya babasina ne demeli? "Babam her ay parayi almaya gelirdi ama beni ne sorardi, ne ilgilenirdi, yuzunu bile gormezdim" diyor. Cocugun ailesi hadi ekonomik sebepler yuzunden cocugu calistirdi diyelim, nerede kendi cocuguna gosterecegin sevgi, sevkat, merhamet, ilgi? Yok, cunki vicdan yok.

Ya cocuga aile icinde uygulanan siddet. Kendi dogurdugu cocuga olmadik dayaklar atan, hakaretler eden analar, babalar. Babanin anaya karsi, ananin babaya karsi doldurdugu, kendi durumlarini kurtarmak icin cocuklarini birbirlerine karsi kullanan anneler babalar? Nerede bunlarin vicdanlari, sevgileri, merhametleri? Yok, cunki onlar sadece kendi durumlarini dusunuyorlar.

Cocuklara uygulanan vahsetlerin en vahseti cinsel tacizlere hepimizin yuregi burkulur. Cocugun kendi aile bireylerince bile ugradigi bu zulme ne zaman dur diyebilecegiz? Buna gucumuz yetecek mi?. Sesini duyurabilenlere yardim edilebiliyor belki ama is isten gecmis oluyor. Ya sesini duyuramayanlar? Bu insanlarda sevgi, merhamet, vicdan olmadikca bu boyle surup gidecek.

En son ornegini televizyonlarda izledik; Yemen'de babasi tarafindan sekiz yasinda iken evlendirilen! ve her turlu cirkinligi yasayan kizin dramini. Baba kizini para karsiligi otuz yasindaki adama satmis, adina da "evlilik" demisler, adam da "koca" sifati altinda cocuga her turlu zulmu yapmis. Simdi bazi okuyanlar; "iste islamiyet"...falan filan diyecekler ama onlara katilmadigimi burada hemen belirteyim. Romanya'da da cocuklarin nasil geceleri pazarlandigini anlatan yabanci bir belgesel izlemistim. Asya'daki bazi Budist ulkeler cocuk istismarinin aleni yapildigi ulkeler. Yani bu is din, milliyet, cinsiyet isi degil. Demek istedigim bu is vicdan meselesi. Toplumlarin vicdanlari agir bastiginda iclerindeki kotuluklerle bas edebilirler.

Bu konuda sayfalar dolusu yazilabilir. Ben daha fazla yazmak istemiyorum. Benim soyleyecegim tek bir sey var. Ben buna inaniyorum:

Cocuklar bize Yaratan tarafindan EMANET edilmis varliklardir. Biz insanlara dusen, emanete HIYANET etmemektir....

Ben de Asli'yi ve Berceste'yi mimliyorum.

KENDINI COCUKLARA ADAYAN ADAM

2008-04-08T19:53:00.008+02:00

Ishaq Azmi Misir'li bir ressam. Modern calismalar yapiyor. Kendisi 70'li yaslarda. Ayni zamanda oglu ile beraber Design Center adinda modern ev esyalari tasarimlarini sundugu bir magazasi var. Kizim icin resim kurslari aradigimda buraya yonlendirildim. Dogrusu pek fazla bilgi sahibi olmamistim o zaman sahibi hakkinda. O zaman cocuklar icin resim kursu duzenledikleri yer Zeytun adli bolgede, daracik bir sokak icinde bulunan Ulusal Cocuk Muzesi (The National Art Museum for Childeren)'da idi. Atolye cok guzeldi. Buram buram sanat kokuyordu. Her tarafta cocuklarin yaptigi resimler, heykeller, turlu cesit calismalar vardi. Duvarlara asilan resimler arasinda Turk cocuklarinin yaptigi iki resim de vardi, Turkiye'den gonderilmis. Burasi guzeldi de yeri guzel degildi. Yani ulasim acisindan zorluk cekiyorduk. Araba park edecek yer yok, sokaklar kalabalik. Her neyse bu yuzden kursa cok fazla devam edemedik. Taa ki bu yil bir tesaduf sonucu resim kurslarinin benim icin gitmesi cok kolay olan Dizayn Center adli magazalarinda verilmeye baslandigini ogrenene kadar. Magazanin asma katinda kurslar veriliyor, ben de bu arada cikip ya magazalara bakiyorum, ya da bir kafede oturup kitap okuyorum.

Bir gun gene gittigimizde Ishaq Bey masasinda karsisinda Somali'li bir ciftle oturuyordu ve beni de onlarla beraber oturmam icin davet etti. Ben de Ishaq Bey'i ilk defa o gun gormus oldum. Somali'li Bey doktormus ayni zamanda resim de yapiyormus ve esiyle beraber cocuklarini kursa getirmisler.

Ishaq Bey'in Ingilizcesi kuvvetli degil, fakat Fransizcasi mukemmel. Ama ben de Fransizca konusamiyorum ama Arapca eh! idare edebilirim. Benim nereli oldugumu sordu, "Turkum" dedim. Agzindan bir aaaah! sesi sonra da Istanbul, Ankara kelimeleri dokuldu. Ben lafin gerisi nadir acaba diye, bir de Arapca'min zayifligi yuzunden pur dikkat dinliyorum kendisini. Simdi anlayabildiklerimi anlatacagim size. Bu arada Somali'li cift de gulumseyerek dinliyorlar bizi. Ishaq Bey sanirim bir kac yil once Ankara'ya mobilya tasarimi ile ilgili bir toplanti icin gitmis. Orada karsisina cikan genc bir Turk'ten gordugu muameleyi anlatiyordu bana. Sanirim otuzbes yaslarinda biriymis ve Ishaq Bey'i kaale almayip ona tepeden bakmis. Hani bizde bir ifade vardir ya onu demeye getirdi Isaac Bey "Bana Pis Arap muamelesi yapti, beni kaale almadi" diye anliyorum ben onu ama ne yazik ki cevap veremiyorum, cunki diyecek bir sey yok zaten, utanmisim biraz bu duruma. Somali'li cifte bakiyorum, yuzlerinde bir gulumseme, onlar da kibar kibar bir seyler dediler, ama anlamadim. "Ben otuzbes senedir bu isin icindeyim dedi, otuzbes yasindaki Turk'e atifta bulunarak. Her neyse boyle boyle bana brosurler cikardi, cocuklar icin nasil bir calisma icinde oldugunu soyledi.

Her seyden once Ishaq Azmi omrunun otuzbes yilini cocuklara adamis. "Her cocugun yaraticiligini ortaya koymaya hakki vardir" dedi bana. Bunun icin cocuklari belli kaliplara sokmadan, serbest kendi iclerinden geldigi gibi cizip boyamalarina tesvik ediyor. Resim kursunu veren bir bayan ogretmen, ama Ishaq Bey her derste bir sure cocuklara teknikle ilgili, resim yapmayla ilgili hayattan ornekler vererek, hikayeler anlatarak egitim veriyor. Bir kere sahit oldum o kadar eglenceli bir perspektif anlatimi olamazdi dogrusu.

Ishaq Bey Kahire'deki National Art Museum'un, Iskenderiye'deki International Museum of Childeren's Art'in kurucusu imis. The Alexandria (Iskenderiye) International Museum of Children's Art cesitli ulkelerden cocuklarin yaptigi 3500 adet sanat calismasini barindiriyormus. Isi Misir'in disina tasimis ve Uluslararasi Cocuk Sanati Muzeleri Konseyi'nin (The International Council of Child Art Museums) uyesi olmus. Dis ulkelerde de cocuk sanati muzeleri acmis. Yarismalar duzenlemis, sergiler duzenlemis, kendini cocuklara adamis bu konuda. Yaratici yetenegi olan her cocugun ulkesi icin degerli bir kaynak oldugunu soyluyor ve cocuklarin bu yetenegini ortaya cikarabilmek icin hic bir kar amaci gutmeyen calismalar yapiyor.

Kendisini dinlerken, neden Zeytun'daki gidilmesi zor olan yeri simdiki kurs verilen bolgede bir yere tasimiyorsunuz diye sordum, cevabi soyleydi: O bolge fakir bir bolge dedi. 12 kadar okul var o bolgede ve o okullardakki cocuklara biz orada kurs veriyoruz dedi. Sizin 40 Gine vererek aldiginiz kurslara onlar 5 Gine veriyorlar, o cocuklarin bu kurslara gelebilmeleri icin bu tasinma isini yapmayacagim, orada kalacagim dedi. "Misir size sahip oldugu icin sansli" dedim. "Tesekkur ederim" dedi.

Turkiye'de kaale alinmayan Misir'li adam boyle bir adam iste! Daha cok sey yazabilirim ama biraz fazla uzun oldu. Ingilizce bilenler icin buldugum bir linki ekliyorum El Ahram gazetesinden:
http://weekly.ahram.org.eg/1999/456/li1.htm

EYLEM YAPILDI

2008-04-07T09:26:00.006+02:00

Gecen Persembe gunu bir arkadasimla Tahrir Meydani'na oradan Talat Harb caddesi ve yan sokaklarina gidelim tam bir turist gibi gezelim dedik. Rahat kiyafetlerimizi giyip, kameralarimizi yanimiza alip, vitrinlere bakalim, misir yemekleri yiyelim, degisik bir seyler gorelim diye planladik, ama olmadi. Planimizdan esime bahsettigimde " tam gununu buldunuz turist gibi gezmenin" dedi. "Bugun gosteriler olacak orada. Basiniza bir sey gelirse nereden bulacagim ben seni?" diye soylendi. Ben de "tamam tamam gitmeyiz, baska zaman gideriz" dedim ve o gunku turumuzu iptal ettim. Gercekten de o gun gostericiler doldurmuslar caddeleri. Dun de ayni sekilde hayat pahaliligini, enflasyonu, zor yasam kosullarini protesto etmek icin gosteri tertiplenmis. Fakat gosteri izinsiz oldugu icin polis tarafindan dagitilmis. Haberlerden izledigime gore de bir ardebe yasanmis ve 200 kisi tutuklanmis. Bu gosterilerin yani sira her kesimden calisan insanlara ise gitmeme eylemi yapmalari icin gecen haftadan cagri yapilmisti. Bu eyleme uyan bir suru kisi de dun evde oturmuslar. Kizim okuldan geldiginde "anne bugun sinifta sadece 8 kisiydik" dedi. Yandaki sinifta da 8 ogrenci varmis sadece bu yuzden iki sinifi birlestirip oyle ders yapmislar. (Siniflardaki normal ogrenci sayisi 20 kisi.) Aksam durumu esime anlattim, o da " bir suru insan ise gitmeme eylemi yapti ve tabii ki cocuklarini disari cikarmaya korkanlar olmustur" dedi. Aylar sonra ilk defa eve erken gelen esim, ortaligin cok sakin, sokaklarin tenha oldugunu soyledi. Sabah, Masr El Youm gazetesindeki haber su sekildeydi: "Herkesi mutlu eden eylem"

* Polis mutlu, cunki izinsiz yapilan eylemi sona erdirebildi

* Calisanlar mutlu, cunki ise gitmeyip evde oturdular

* Muhalefet mutlu, cunki Musluman Kardesler'in icinde olmadigi bir eylem yapildi.

SIBUA TORENI

2008-04-03T14:51:00.012+02:00

Kizima evde ozel Arapca dersi veren Ali ogretmenin gecen hafta ucuncu cocugu olarak bir oglu dunyaya geldi. Gecenlerde geldiginde, "ben carsamba gunu derse gelmeyecegim, siz bize gelin bebegi gorun" dedi. Ben de tamam dedim, dun hediyemi aldim ve aksam Serra okuldan geldikten sonra ogretmenin evine gimek uzere hazirlandik ve ciktik yola. Niyetimiz bir yarim saat oturup gelmek, aksam da Avrupa Yakasi'ni seyretmekti. Giderken aklima gelmesine ragmen yanima kamerayi almadim, cunki belki resim cekmemi istemezler diye dusundum. Bir keresinde Ali ogretmenin hanimini gormustum. Her tarafi kapkara kapali idi. Sadece gozlerini gormustum yani. Neyse bu yuzden resim olayina giremeyecegimi dusunmustum ve kamerasiz gittim fakat oyle bir problem olmadigini anladigimda uzuldum, neyse ki telefonum vardi yanimda, kamera olarak onu kullandim. Megerse bebek icin ozel bir parti varmis. Belki de adamcagiz bana soyledi ama ben yarim yamalak arapcam ile anlamadim ne dedigini diye dusundum. Eve bir iki komsu ve her iki taraftan da aile fertleri geldikten sonra toren basladi.

Bu ozel toren bebek bir haftalik olunca yapiliyormus. Adina da SIBUA diyorlar. Ben gittigimde bebek uyuyordu, dunya tatlisi bir bebek tum bebekler gibi. O kadar sese kalabaliga ragmen maasallah hic uyanmadi. Toren zilgitlar atilarak basladi. Kadinlar bir bagiriyorlar lilililili...

Cocuklarin eline mumlar yakilip verildi. Cocuklar bu mumlarla sarki seklinde bir dua ederek dolandilar ortalikta, kapinin onunde. Sarkili duanin manasi su imis: "Rabbimiz, bu kucuk bebek de buyusun de bizimle beraber oyunlar oynasin"

Sonra ortaya bir tepsi geldi. Tepsinin ici baklagiller, tuz, tutsu malzemeleri doluydu. Nedir bu dedim. Anladigima gore bereket ve nazara karsi bebegi korumak icinmis. Bir de tepsinin icine uc mum dikildi ve yakildi. Bu da bebege verilecek isim ile ilgiliymis (gerci bu bebegin ismi dogdugunda Yusuf olarak konmustu). Bebegin dayisi anlatti; uc muma verilen isimler Yusuf, Omer ve Muhammed. En son sonen mum hangi ismi tasiyorsa bebegin adi o olurmus. Ben "e bebegin adi Yusuf degil mi, ya baska isim cikarsa ne olacak?" dedim. "Sadece gelenek icin yapiyoruz adi Yusuf tabii ki" dedi. Once Omer ismi verilen mum sondu, daha sonra Muhammed ismi verilen mum sondu. Yusuf uzun sure yanmaya devam etti. Hepimiz "aaa demekki adi gercekten Yusuf olacakmis" diye konustuk. Ben de acaba mumda bir dalavere var mi diye baktim ama yoktu. Digerleri gibi bir mumdu. Sonra geride kalan atesin uzerine tutsuler dokuldugunde tepsiden dumanlar cikti. Nazar isi bitti boylece.

Derken ortaya bebek icin hazirlanmis ozel bir sepet geldi. Icini kuruyemis ve sekerleme ile doldurdular. Bu arada butun bu isleri yapan ve agzinda disleri olmayan, gozleri cin gibi olan anneanne yapiyordu. Bir de cok guzel sarki soyluyordu. Bu toren icin ozel sarkilardi sanirim. O basliyordu digerleri de ona karsilik veriyordu. Eller cirpilarak soylendi bir sure sarkilar, herkes pur nese, herkes mutlu. Sepetin icindeki sekerlemeler ve kuruyemisler de cocuklar tarafindan yeniliyor bir yandan.

Derken bebecik sepetin icine kondu ve curcuna basladi. Gurultu yapacak ne varsa geldi. Tencere kapaklari, havan, el cirpmalar, zilgitlar, ortalikta bir gurultu, bir ses, bir yandan da anneanne bebegi salliyor, hafif hafif hoplatiyor. Bebekte tik yok! Ben bebek simdi aglayacak diye bekliyorum. Tik yok. Korkacak bebek dedim Ali ogretmene. "Korkmaz" dedi. "Bundan sonra hic bir seyden korkmaz artik o" dedi. Bunun icin yapiliyormus bu gurultu de. Anneanne bebegi oyle sallarken herkes sepetin icine para atti hediye olarak. Sepet benim onumde sallanip duruyor baktim, anneanne de gulerek yuzume bakiyor. Ben anlamadim once cunki resim cekmekle mesgulum. Neyse anladim da elimi cebime attim. Adetleri bilmeyince oluyor boyle seyler tabii. Derken annesi bebegi sepetle birlikte aldi, kadinlardan birisi de yanan tutsuyu aldi ve evin disina ciktilar. Gurultucu kalabalik da peslerinden. Sarkilar, lililili ler, tencere kapaklari, havanlar, vs. Bebek evin etrafinda dolastirildi, tutsu dumanlari her tarafa yayildi ve toren bitti.

Bebegi korkusuz yapmak icin gurultu yapmakta kullanilan tencere kapaklarini bu kucuk cocuk kullandi. Sagda bebegin babasi Ali ogretmen, arkadaki yasli adam bebegin dedesi, Ali ogretmenin babasi, geleneksel kiyafeti ile. Bu gun icin Kahire disindan, Feyyum'dan gelmis.

Yusuf bebek abisi ve babaannesi ile birlikte toren baslamadan once.

Evde gordugum misafir perverligi de hic unutmayacagim. Beni ilk defa gormelerine ragmen, dillerini konusamama ragmen, bildigimi de unuttum zaten orada:), bana guzel agirlama iltifatlari yapildi "evimiz nurlandi gelisinle" diye. Anneanne bu sozu biraz ileri goturup "Misir nurlandi seninle" dedi. Bu sozler bana ozel degil aslinda. Bunu her misafire, herkese soylerler. Selamlasmalari ve birbirlerine guzel sozler soylemeleri en guzel sekilde suruyor hala. Misirlilar zaten neseli, espirili insanlardir, aksam baktim da orada bulunanlarin hepsinin yuzu "gercekten" guluyordu. Herkes mutluydu, ben de! Allah mutluluklarini daim etsin.

AISH BELEDI'YE NE OLDU?

2008-03-28T11:05:00.005+02:00

Gecen haftadan beri Misir'da basgosteren "ekmek" krizi icinde yasadigimiz toplumda nasil bir saltanat surdugumuzu daha iyi anlamama sebep oldu. Gerci her zaman burada yasamanin yabancilar icin ne kadar kolay ve rahat oldugunu, fiyatlarin Turkiye'ye nazaran ne kadar ucuz oldugunu soyleyip dururuz arkadaslarla. Meger bu ucuzlugun altinda Misir hukumetinin temel tuketim maddelerine (gaz, elektrik, benzin, ekmek, seker, mercimek, ilac gibi) yaptigi destek varmis. Bu destegi de Amerika'dan aldigi buyuk miktardaki yardimlarin bir kismi ile yapiyormus. Simdi bizler normalde "beledi" ekmek denen ekmegi tanesi 25 ersh'den aliyoruz, ama fakir halk bu fiyati 20 ekmek icin oduyormus. Krizin cikma sebepleri duyumlarima gore dogal olarak bugday fiyatlarindaki artisin yanisira karaborsacilik yapanlar. Yani hukumet halk ekmegi cikaran firinlara cok ucuza un veriyor, firinlar bu un ile ekmek yapmak yerine, sadece bir kismi ile ekmek yapip gerisini yuksek fiyata luks firinlara satiyorlarmis. Boylece cikan ekmek sayisinda bir dusus oldugundan piyasaya ekmek yetmiyor. O yuzden de insanlar ekmek alabilmek icin uzun saatler kuyrukta bekliyorlar. Tabii kuyrukta beklerken de izdiham, kavgalar, yaralanmalar ve olumler oluyor. Hukumet bu krizi asmak icin ordudan yardim istemis. Karaborsacilik yapanlarin firinlarina el konmus ve isletmesi orduya verilmis simdilik. Luks uretim yapan, marketler (dunyaca taninmis yabanci marketler de dahil) incelemeye alinmis.

Fiyatlardaki artisin bir sebebi de belki de en onemli sebebi Amerka'dan alinan yardimin neredeyse yari yariya kesilmesi. Tabii isin icinde Misir'in Amerika'nin Irak politikasini desteklememesi var. Amerika yardimlarini "biz size bu yardimi temel maddeleri subvanse edin diye degil imar ve kalkinma hamleleri icin veriyoruz" diye bir bahane ile azaltmis. Yani aslinda bu kriz ekonomik olmaktan cok politik bir kriz. Duyduklarima gore benim degerlendirmem boyle....

PORTO SOKHNA

2008-03-26T17:50:00.010+02:00

Cumartesi gunu ailece, adini hep duydugum ama bir turlu gormek icin zaman bulamadigim Porto Sokhna'ya gittik. Burasi Ain El Sokhna'da yapilan icinde otel, ikametgahlar, yuzme havuzlari, restoran ve cafelerin oldugu sahil seridinde plaj ve dagda da telefirik hizmetinin verilecegi cok buyuk bir proje. Projeye gecen yil baslandi su anda sadece cafeler' restoranlar ve bir de otel acik. Insaatin geri kalani hala devam etmekte. Makete baktim da su anda bizim gorebildigimiz sadece projenin 10 da biri. Cok buyuk bir sey olacak bittiginde, ve de cok guzel. Dort gozle bekliyorum bitmesini. Iskenderiye'de de Saint Stefano adli bir yer yapilmis orayi da gormedim henuz. Bir de Misir'in guneyine bir Porto daha yapiliyormus. Kahire'de de Miraj City'nin karsisina Porto Cairo yapilacakmis. Burada oyle bir yapilanma calismasi var ki inanilmaz bir hiz dogrusu. Ben geldigimden beri burada gordugum degisiklikler dogrusu sasirtici bir hiz ve guzellikte. Her alanda boyle olmasini ve Misir'in hakkettigi degeri bulmasini dilerim.

Port Sokhna'nin denizden gorunusu. Bu dev insaat konut bolumu yanlizca. Onunde cafeler ve restoranlar ve bir de otel var bitmis durumda. Insaat tepelerin arkasinda da devam ediyor. Dedim ya bu gorunen sadece onda biri kadar bir yer.

Serra ile cafe-restoranlarin onunde.....

Porto Sokhna'nin hemen onunde, deniz kenarindaki Buyabez adli balik restorani. Yemekleri ile servisi ile hic tereddutsuz tavsiye edebilecegim bir yer.

Restoranin yanindaki kucuk yat limanindan bir goruntu

Kahire ve Ain El Sokhna arasindaki yol resimde gordugunuz gibi colden geciyor. Yolun her iki tarafindaki manzara boyle. Bir dergide okumustum geldigim yil; 1950'li yillarda Kahire'den Ain El Sokhna'ya gitmek uzere yola cikan 50 kadar kisiden bir daha haber alinamamis. Sebebi kum firtinalari yuzunden yolarini kaybetmek ve kumun altinda kalmak. Bugun Sokhna'nin Kahire'ye olan uzakligi araba ile birbucuk saat. O zamanlar colde asfalt yollar yokmus tabii. Develerle gidiyorlarmis.

AMR DIAB - Dunya Muzik Odulleri

2008-03-14T18:42:00.007+02:00

Amr Diab benim severek dinledigim muzisyenlerdendir Misir'da. Ilk defa daha Turkiye'de yasarken (90'li yillarda) esim bana Misir'dan CD sini getirmisti ve dinledigimde cok begenmistim. Ses tonu ve muzigi cok hosuma gidiyor. Amr Diab, 4 Kasim 2007 yilinda Monaco'da duzenlenen ve buyuk odulu Celine Dion'un aldigi 19. Dunya Muzik Odulleri toreninde "Ortadogu'da En Cok Satan Sanatcilar" kategorisinde "El Leila di" (Bu Gece) adli son albumu ile ucuncu defa ulkesine odul getirdi. Torende ayni albumden "Ana Leek" (Seninim) adli sarkisini seslendirdi. Filmde de izleyeceginiz gibi sunucular Amr Diab'in "Arapca soyledigi halde" diye uzerine basarak eserlerinin 7 dile cevrildigini soyluyorlar. Bu lafi duyunca bizim katildigimiz yarismalarda derece alamadigimizda "bize garezleri var, Turk oldugumuz icin, Turkce soyledigimiz icin derece alamadik vs.vs." seklindeki soylemler geldi. Galiba aslolan ozgun olmak, kendin olmak. Biz onlara benzemeye calistikca onlarin da "orjinali bizken sizi niye begenelim" diye dusunduklerini duyar gibiyim. Bakin Amr Diab kendi dilinde ve kendi muzigiyle bir odul alabiliyorsa bundan bir ders cikarabilmemiz gerek diye dusunuyorum.

COCUKLAR ICIN 18. KAHIRE ULUSLARARASI FILM FESTIVALI

2008-03-09T10:53:00.010+02:00

6 Mart – 13 Mart tarihleri arasinda duzenlenen Cocuklar Icin 18. Kahire Uluslararasi Film Festivali acilis toreninde Serra da gorevliydi bu yil. Opera'da yapilan bu torenler icin secilen cocuklar arasinda kizim da vardi ve bir haftalik bir provadan sonra cocuklar sahnede yerlerini aldilar. Opera Kahire'nin Kultur Merkezi. Cok guzel bir yer. Yilin 12 ayi etkinlikler devam ediyor. Konser salonlari, tiyatro salonlari, sergi salonlari ve guzel bir bahcesi, genis bir otoparki var. Burada her tur muzik icin konserler duzenleniyor. Arada bizim sanatcilarimiz da gelip burada konser veriyorlar. Anadolu Atesi de Kahire'deki ilk gosterisini burada yapmisti. Bu kisa bilgiden sonra gelelim festivale. Cocuk filmleri festivali olunca butun her sey cocuklara gore ve cocuklarla hazirlanmisti. Acilis toreni baslamadan once bahcede bir Fransiz sirki gosteri yapti. Buyuk bir yilan ile dans eden kizlar, cita uzerinde atlayarak gosteri yapan cambazlar, danslar vs. Cok ilgi cekici idi. Bir de yetimhanelerin ve korler derneginin de yer aldigi kermes salonu vardi. Gosteri icin davetiyeler ucretsiz olarak Kultur Bakanligi tarafindan dagitilmisti. Iceri girdigimizde cocuklarimiz kuliste iken bizler yer bulma ugrasi veriyorduk. Neyse yukari cik asagi in derken sonunda bir arkadasimin annesinin sayesinde protokolun hemen arkasinda bir yer bulup oturduk. Derken salona Misirli meshur actor ve aktristler gelmeye basladi. Tabii gazete ve televizyonlar da peslerinde. Bir sure sonra da Kultur Bakani Faruk Husnu geldi ve herkesi selamladiktan sonra yerine oturdu. On-oniki yaslarinda iki erkek bir kiz cocugun yaptigi acilis konusmasi ile toren basladi. 24 ulkenin katilimi ile gerceklesen festivalde Turkiye'den bir film var mi bilmem ama tanitimi yapilan juri uyeleri arasinda Basak Emre adinda genc bir Turk Bayan vardi. "Turkiye" diye anons edilince aaaa dedim daha bir dikkat kesildim. Juride Cin, Yunanistan, Amerika, Misir, Turkiye, Ingiltere, Almanya, Suriye, Urdun, Italya, Hindistan gibi ulkelerden birer kisi yer aliyordu. Juri uyelerinin tanitimindan sonra sahnedeki bulut seklindeki bir ekrandan Misir'in cocuk yildizlarinin yer aldigi filmlerden parcalar gosterilirken simdi birer yetiskin olan o cocuk yildizlar ellerinde kulis arkasinda kendilerine verilmis olan odulle doner bir sahne uzerinde bizim cocuklarimizin esliginde sahnede yerlerini aldilar. Sahnedeki renk cumbusunu size anlatamam. Cocuklar icin duzenlenen film festivalinde tum tanitimlar da gene o uc kucuk cocuk tarafindan yapildi. Hic bir buyuk cikip ta uzun uzun konusmalar yapip ortami bunaltmadi. Kultur Bakani bile konusma yapmak yerine herkes sahnede yerini aldiktan sonra onlarin yanina gidip selamlasti ve hatira fotografi cektirdi. Her sey cok guzeldi. Bu arada Hz. Muhammed hakkinda yapilan bir film ve karikaturler yuzunden Hollanda ve Danimarka'nin festivale katilma istegi reddedilmis.

Verilen aradan sonra bir de film gosterisi vardi ama biz cocuklarimizi almak icin sahne arkasina gectigimizden filmi izleyemedik. Kulis arkasindaki minikleri bir gorseydiniz, uzerlerinde cesitli ulkeleri temsilen giyilen kiyafetler (Serra Irlanda'li olmustu) yuzlerinde makyajlar, saclar kuaforler tarafindan yapilmis. Bicir bicir dolasiyorlar, ustlerini degistiriyorlardi. Soyle bir baktim, imrenmedim desem yalan olur. Iclerinden kac tanesi sanatci olacak kim bilir diye gecirdim icimden. Eeee Sahne tozunu yuttular bir kere. Gorecegiz bir gun sonuclarini hayirlisi ile….

Yilanli gosteri

Cambazlar

Sahneden bir goruntu

Kultur Bakani Faruk Husnu sahnede

ZEYNEP HANIF'IN DEFILESI

2008-02-21T17:09:00.007+02:00

Turk Bayanlar olarak burada yaptigimiz etkinliklere bir yenisi daha eklendi gecenlerde. Sevgili arkadasimiz Zeynep Hanif bes yilligina geldigi Kahire'de oniki yildir yasamakta ve artik Kahire'li olmayi kabullenmis durumda. Bu sure zarfinda vaktini cok guzel degerlendirerek taki tasarimciligina baslamis. Yillar icinde edindigi tecrubelerle bu gunlere geldiginde de artik uluslararasi bir defile duzenleme olgunluguna erismis oldugunu ispatladi. Buyukelcimizin esi Sevgili Gulden Gokturk'un buyuk destegi ile gerceklesen bu defilede Turkce Konusan Hanimlar Grubu'ndan arkadaslar mankenlik yaptilar. Tamamen amator bir ruhla hicbir profesyonel yardim alinmadan duzenlenen defile tek kelime ile muhtesemdi. Gunler oncesinden yapilan taki ve elbise provalari sonunda herkes hangi elbise ile hangi takiyi sergileyecegine karar verdi. Gulden Hanim bazilarini kendisinin diktigi elbiselerini arkadaslarimizin kullanimina sunarken sayilari 70'e varan buyukelci eslerini ve Misir'li bes bakan esini ve Kahire'nin kariyer sahibi bayanlarini da bu defileyi izlemeleri icin evinde agirladi. Asagida misafirler hazirlanan masalarda yerlerini aldiklarinda yukaridaki hazirlanma odasinda buyuk bir telas, heyecan yasaniyordu. Mankenlik yapacak 7 arkadasimiza yardimci olmak uzere 3-4 arkadasimiz daha bu odada bulunuyordu. Ben de asagida basin mensubu arkadaslarin yaninda yerimi alarak bu guzel etkinligi fotograflama isini ustlendim ve kendimi bir basin mensubu gibi hissettim o ara. Sunu soylemeliyim ki tamamen gonullu olarak icimizden birine yardim ederken, bu vesile ile yabancilara Turk adini guzel bir etkinlikle duyuruyor olmak arkadaslarimizin bu isi cok buyuk bir basari ile tamamlamalarina yetti. Etkinlik konuklarin alkislari ve takdirleri ile taclandi. Kahire'deki anilarimiza bir yenisinin daha eklendigi o gun, hepimiz icin ilklerin yapildigi, nezih bir ortamda guzel heyecanlarin yasandigi bir gun oldu.

Defilenin sonunda Zeynep, mankenlik yapan arkadaslarimiz ve defileyi duzenleyen Buyukelcimizin esi Gulden Gokturk ile birlikte misafirleri selamlarken

Zeynep TRT mikrofonuna konusurken

Defile sonrasi hep beraber yemek yedik.

MISIRLI SANATCI OMAR KHAYRAT

2008-01-12T19:18:00.001+02:00

Omar Khayrat Misir'da film muzikleri yapan orkestra eserleri yazan bir sanatci. Kendisini ilk kez uc yil once Opera'da kanserli cocuklar icin yapilan hastane yararina verdigi konserde izlemis ve cok begenmistim. Asagidaki videoda Khayrat'in muzigi esliginde Misir'in slaytlarini izleyebilirsiniz.

MISIR'LI MESHUR DANSOZ FIFI ABDOU

2008-01-05T22:56:00.001+02:00

MANGO CAMP'TA BIR GUN BOYLE GECTI

2008-01-04T12:12:00.000+02:00

Serra'nin okulunda iki yil once duzenlenen kermeste Mango Camp adli cocuk klubunun sahibi Nevin Hanim ile tanismistim. Isim ve telefon numaralarimizi birbirimize vermis ama hic gorusmemistik. Ta ki bu yilki kermese kadar. Bu sene Aralik ayinda duzenlenen kermeste tekrar karsilastik ve dogrusu beni taniyip ilk selami veren Nevin Hanim oldu. Tekrar telefon numaralari verildi. Bu sefer yaklasik 15 gun sonra Nevin Hanim beni telefonla aradi. "Sevgi, haftaya cocuklar icin her gun bir ulkeyi tanitmak icin program yaptik. Sen de gelip Turkiye'yi cocuklara anlatir misin?" dedi. Ben de "Tabii ki gelirim" dedim ve 31 Aralik tarihi icin anlastik. Yaslari 5 ile 14 arasinda degisen 30 cocuk oldugunu soyledi. Ben de ona gore hazirliklarimi yapmaya basladim. Ne diyecegim, ne anlatacagim, cocuklarin ilgisini nasil cekecegim diye dusunmeye basladim. Bir kac gun dusunup sonunda bir sey beceremiyecegimi zannetmeye basladigim anda, yani tam bir gun once ortaya cikardigim cantanin icine Turk bayragi, Serra icin daha onceleri almis oldugum iki adet folklor kiyafeti, turkce cd ve kasetler, daha onceleri kultur mustesarligindan almis oldugum uc adet Arapca hazirlanmis Turkiye dergisi, defterime yazdigim Ataturk, Nasreddin Hoca, Karagoz ve Hacivat, Mevlana, Demre'li Noel Baba, Van kedisi, Ankara Kedisi, baklava, lokum ve Istanbul ile ilgili notlar ve fotograf makinasi girdi. Dogrusu bu malzemeyi cikarmak beni biraz rahatlatti. Bu arada aksam aklima TRT Kahire burosundaki muhabir arkadaslari arayip durumdan haberdar etmek geldi ve oyle de yaptim. Onlar da buyuk bir memnuniyetle gelip bu olay uzerinde calismak istediklerini soylediler. Ertesi gun Serra ile birlikte yola ciktik ve yaklasik 45 dakika suren yolculuktan sonra gidecegimiz yere ulastik. Gercekten cok guzel bir yer. Yemyesil, her taraf mango agaclari ile kapli. Esekler, mandalar, Alman coban kopekleri ve etrafta ucusan bilumum kuslar. Cocuklar icin ayrilmis oyun alanlari da yemyesil cimlerin uzerine serpilmisti. Misir'da bu kadar yesillik beni sanki cennetteymisim gibi hissettirdi. Nevin Hanim cocuklara gelecegimden bahsetmis, "bugun Turkiye'yi calisacagiz" demis, cimenlerin uzerine hasirlari sermis. Her sey tamam. Sira cocuklari toparlamaya geldi. Cok merakli olanlar hemen gelip oturdular, yaslari daha kucuk olanlar oyun oynamak istediler dogal olarak:)). Neyse Nevin Hanim otoritesini tatli sert kullanarak hepsini oturttu. Sira ile, cocuklara once Turk Bayragini gostererek ise basladik. Derken cocuklar merak ettiler, bazi kelimelerin Turkce'deki karsiliklarini. Bu konuda Serra onlara yardimci oldu. Bu arada her kafadan bir ses ciktigini bilmem soylememe gerek var mi. Bicir bicir bicir… Bir den ona kadar saymasini ogretti cocuklara Serra. Sonra Nevin Hanim "kim tekrar edecek?" dedi. 9-10 yaslarinda bir erkek cocugu firladi ve beni hayrette birakarak ona kadar saydi. Tabii arada zorlandigi oldu ama bence cok buyuk bir basari gosterdi, oradaki ayak ustu kucuk ders sonrasi. Cocuklar ne kadar kolay ogreniyorlar diye bir kez daha gecti aklimdan. Elimdeki brosurlerin cocuklarin cok ilgisini cektigini soylemeliyim. Icinde cok guzel fotograflar vardi. Arapca'da ve Turkce'de ortak olan bazi sebze ve yemek isimlerini soyledim; fasulya, bamya, dolma, turlu, cay gibi. Turkiye'nin ne kadar buyuk oldugunu nufusunu sordular. "Aynen Misir gibi" dedim. Sira folklor kiyafetlerini cocuklara giydirip resim cekmeye geldiginde taliplisi coktu ama, sadece bes yas cocuklarina gore oldugu icin bir kiz bir erkek iki tane cocuga kiyafetleri giydirdim. Bir de Serra'nin ay-yildizli tisortu vardi. Onu da 9-10 yaslarindaki bir kiz cocugu giydi ve bir daha da ustunden cikarmak istemedi. Biz de ona hediye ettik bu tisortu. Turk muzigi dinleyip biraz da oyun oynadiktan sonra sira ayran yapmaya geldi. Nevin Hanim'a daha onceden soylemistim o da malzemeleri hazirlamis. Bahceye bir masa hazirlandi malzemeler ve blender ustune kondu. Butun cocuklar da masanin etrafinda merakla beklemeye basladilar. Onlara ayranin yogurt, tuz ve su ile hazirlandigini, Turkiye'de cok revacta oldugunu, hemen her mevsim, her yerde bulunabilen ve tuketilen bir icecek oldugunu anlattim. Tabii ki ana maddesi olan yogurdu Turk'lerin icat ettigini ve bu icecegin de halis muhlis Turk icecegi oldugunu soyledim. Bunu yaparken bir amacim da ayran bir gun Avrupada "ayrani" adiyla cikarsa cocuklarin aslinda bunun bir Turk icecegi oldugunu bilmelerini saglamakti:)). Ayranin icine degisiklik olsun diye biraz kurumus nane kattim karistirirken. Cocuklarin agiz tadina uysun diye. Bir kismi da tuz olayini sevmediklerinden onlara sekerli ayran yaptim. Anlatamam size cocuklarin ne kadar sevdiklerini her iki turu de. Kimisi evde hemen yapacagini soyledi. Bir tanesi de sekerli ayranin ne kadar guzel oldugunu ve bunu Turkiye'de de denememiz gerektigini ve cok sevilecegini soyledi. TRT deki arkadas da bu ayranin adini "Sevgi Ayrani" koydugunu soyledi:)). Ayranda elde ettigimiz bu basaridan sonra sira TRT ekibi tarafindan yapilan soylesilere geldi. Cocuklar Turkiye hakkinda neler ogrendiklerini, Turkiye'yi sevdiklerini ve gormek istediklerini dillendirdiler. Ve gunun sonu, topluca cocuklarin Turkce olarak "MUTLU YILLAR" dilekleriyle bitti.

Hepimiz cok mutlu olduk. Eski yilin bu son gununde Misir'li cocuklara Turkiye'yi anlatarak, ileride belki de iclerinden bazilari yonetici olacak bu cocuklarla iki ulke arasindaki koprulerin daha da saglamlasacagina inaniyorum.

Cocuklar Turkiye brosurlerine bakarken

Serra ve Nevin Hanim cocukalara sayi saymayi ogretirken

Ilk denemede cok basarili sayi sayan Ahmed

Turk bayragini tanitilirken

Cocuklardan bir grup bayrakla beraber

Cocuklara folklor kiyafetlerini giydirirken

Ayran, ve musterileri kuyrukta

Ayrani severek icen bir kucuk kiz

Hep beraber Turkce olarak "mutlu yillar" diyorlar

Bayrakli tisortu giyip de uzerinden cikarmayan kucuk kiz

TRT ekibi Nevin hanimla soylesirken

(hep onlar mi cekim yapacak, ben de onlari cektim)

Bu sarisin mavi gozlu Misirli cocuk ekibin ilgi odagi oldu

Halat cekmece oyunu oynuyorlar

Arkadasini sirtinda tasiyan bir digeri

TRT den Burhan ve Abdurrahman Bey bir grup cocukla beraber

Cocuklar esek arabasinda kampi turlayarak gunu bitirdiler

TURKIYE-MISIR DIYALOGLARI UZERINE

2007-12-19T11:09:00.000+02:00

Asagidaki yazi internethaber'den Salih Yaylaci'nin yazisidir.

"Dünyalı olmak.

18 Aralık 2007 Salı

Son yıllarda Türkiye"nin bütün dünyada yükselen bir algısı ve hayranlıkla izlenen bir demokratik ve ekonomik gelişimi var.

Batılılar için yeni pazar, yükselen ekonomi ve para anlamlarına gelen Türkiye, Müslüman dünya ve bilhassa Ortadoğu ülkeleri için daha hissi ve sembolik anlamlar ifade ediyor.
Kısaca İslam dünyasını temsil, demokratik bir ülke olma yolunda alınan mesafe, medeniyetler çatışması tezine antitez üretebilme potansiyeli ve AB üyelik süreci ile tanımlanabilecek anlamlar bunlar.

Biz ülke, insanımız, yöneticilerimiz ve elitlerimiz olarak bunun farkında olalım ya da olmayalım, kabul edelim ya da etmeyelim tarih ve coğrafya ile birlikte medeniyet anlayışımızın bize yüklediği çok önemli bir sorumluluk var.

Bu sorumluluk Abant Platformunun Mısır entelektüelleri ile birlikte 15-16 Aralık tarihinde İstanbul Cevahir Otel"de yapılan “AB Üyeliği Sürecinde Medeniyetler Köprüsü Türkiye” konulu toplantıda çok açık ve net ortaya çıktı.

Ortaya çıkan en önemli hususlar kanaatimce şu idi. Bizimde kısmen içinde olduğumuz cehalet, geri kalmışlık, fakirlik ve bölünmüşlük kısır döngüsü içinde, insan ve tabii kaynak noktasında eksiği bulunmamasına rağmen beklenen sıçramayı yapıp kendileri olmayı başaramayan Müslüman dünya, daha fazla bir araya gelmeli ve iğneyi kendine batırıp özeleştiri yapmalı.
Kendi içinden muharrik gücü olmayan hiçbir toplumsal değişimin dışardan bir ülkeye ithal edilemeyeceğini, sorunlarımızı ancak kendimizin el atması ile çözebileceğimizi ve İslam dünyası olarak suçlu aramaktan vazgeçip muhtaç olduğumuz kudretin inanç ve medeniyet dünyamızda saklı olduğunu tekrar anlamış olduk.

Ülkemizin içtimai değişim ve gelişiminin bir sonucu olarak ortaya konan başarı hikâyesinin birçok alanda model olma özelliğini keşfettik.

Daha düne kadar tarihi ve başka birçok sebepten ötürü, tamamen zıt bir Türkiye algısı içinde olan Mısırlı entelektüellerin, bizi ziyadesi ile şaşırtan, içerden birinin ancak bilebileceği kadar pozitif derin bilgi ve değerlendirmeleri bizi bir hayli şaşırttı.

Şunu çok rahatlıkla diyebilirim ki, ülkem adına sevindirici bir gelişme olmakla beraber umarım zamanla bizde de Mısır üzerine bu kadar derin çalışmalar ortaya konmaya başlanır.
Son zamanlara kadar devamlı resmiyetin katı ve soğuk ikliminde cereyan eden ikili ilişkiler yerine, başta Mısır olmak üzere aynı coğrafya ve ortak bir çok şeyi paylaştığımız ülkelerle farklı, sıcak, resmiyetten alabildiğine uzak, samimi, beklentisiz, maskesiz bir araya gelişler tesis etmek herhalde en tesirli yol.

Abant Platformu olarak ilkini 2007 Şubat ayında gerçekleştirdiğimiz “Türkiye-Mısır Söyleşileri” üst başlıklı toplantılar serisinde şunu gördük: Osmanlı ile başlayan batılılaşma serüveni bizi bir türlü batılı yapamadığı gibi uzun asırlar birlikte yaşadığımız, toplumsal kodlarımız aynı olan dünyalardan da uzak hale getirdi. Bu uzaklaşma bizi “iki cami arasında binamaz” bir kimliğe soktu.

Bu uzaklaşma sadece bizim kendimizi uzak tutmamız şeklinde kalsa iyi idi. Ama bizdeki bu uzaklaşma ortaya koyduğu hayal kırıklıkları ile var olma adına ümidini bize bağlamış bir dünyada adeta, çarpan etkisi ile iki kat tesir icra etti.

Bizdeki bu uzaklaşma ile son zamanlara kadar rahmetli Cemil Meriç"in ifadesi çerçevesinde ne Doğulu ne Batılı olabildik. Giydiğimiz ya da giydirilen urba, bazen bol geldi eteğine basıp düştük, bazen de çok küçük geldi yer yer maskara olduk.

Bize çizilen rolün dışına çıkıp kabuğumuzu çatlatma noktasında toplumsal iradesi güçlü bir ülkeyiz artık. Bunun hem biz, hem dostlarımız hem de hasımlarımız farkında. Geldiğimiz noktada, bizim için aslında ne Doğulu ne Batılı olma zarureti yok. Fazlası ile iddialı olabilir ama bizim için dünyalı olmak ve insanlığın geleceği ile ilgili karar vericiler arasında bir medeniyetin temsilcisi olarak yerimizi almak tek çıkar yol.

Büyük olmanın yolu büyük düşünmekten geçer."

Aslinda Misirlilarin Turkiye'yi yakindan takip ettiklerini ben buradaki gazetelerin bilmece sorularindan da anlamistim. Oyle sorular soruyorlar ki sasiriyordum, ne alaka? diye. Genel Kurmay baskanimizin adindan tutun da, Cumhurbaskaninin esinin ismine, sehirlerimize, artistlerimize kadar bilumum sorular devamli yer aliyor bilmecelerde.

HAYIRLI BAYRAMLAR

2007-12-18T20:00:00.000+02:00

Misir'da bugun Arife gunu. Yani Bayram yarin basliyor. Bayrama burada "Eid" deniyor. Bu bayramin adi "eid el adha" ya da "eid kibiyr" (buyuk bayram). Ramazan Bayramina da "eid el fitr" (fitre bayrami) ya da "eid zugayyar" (kucuk bayram) deniyor.

Herkesin Kurban Bayrami kutlu olsun!

EVLERDE YAPILAN SATISLAR

2007-12-18T14:23:00.000+02:00

Kahire'ye geldigim zaman duyduklarim arasinda "open day" diye bir kelime vardi. Ne demek oldugunu ilk anda cozememistim ama sonra ogrendim. Burada, calismayan hanimlar ya evde bir seyler uretip sonra bu urettiklerini, ya da yurt disindan bavul ticareti yolu ile getirdiklerini evde duzenlenen bir sergi ile satisa sunuyorlar. Buna "open day" deniyormus. Ben de bir kac "open day" e gittim , daha sonra kendim bile duzenledim. Benim ev bahceli oldugu icin bir kac arkadasimla beraber ayri ayri masalar kurarak yaptiklarimizi satisa sunmustuk. Cok guzel kumas boyamasi yapan bir arkadas vardi, canta ureten bir arkadas, gumus takilar yapan bir arkadas ve bir arkadasimla beraber ben Turk yemekleri, kekler ve kurabiyeler yapmistik. Sanirim 3 yil onceydi. Gunler oncesinden yaptigimiz reklam calismalari ile de bir suru ziyaretcimiz olmustu. Satisimiz da iyi olmustu. Caylar ve kahveler de sirkettendi tabii.

Ozellikle, disaridan getirilen giyim esyalarina buyuk ragbet var. Haksiz da sayilmazlar. Konfeksiyon giyimde ozellikle dikis kalitesi cok kotu idi simdiye kadar. Burada cok guzel kumaslar var ama dikis kotu olunca canim kumas mahvoluyor. Dogrusu ben de hem zevkime uygun olsun hem kaliteli olsun diye aramaktan alacak kiyafet bulamiyordum ve her yil Turkiye'ye gittigimde aliyordum alacaklarimi. Iste benim gibi Turkiye'ye gidemeyen Misir'li bayanlar gidenlerin getirdiklerini (Turkiye ve Avrupa ulkelerinden) bu "open day" lerde alabiliyorlar. Fiyatlar da gayet makul oluyor bu satislarda aslinda.

Fakat son iki yildir gozlemliyorum ki artik Kahire'de de sanirim yapilan yabanci yatirimlardan dolayi, aslan payi Turk yatirimcilarinin bildiginiz gibi, gerek dikis kalitesinde, gerekse modellerde bir duzelme var. Bu arada yeni acilan aliveris merkezlerine gelen Avrupa'nin taninmis markalari da cabasi, ama hepsi ates pahasi. Turkiye'den de Beymen, Sarar, Vakko, bu alisveris merkezlerinde yerlerini aldilar. Simdi hem kalitedeki duzelmeden dolayi hem de acilan dukkanlardan dolayi artik disaridan oteberi getirmeye gerek kalmadi. Sanirim yavas yavas kilik kiyafet icin yapilan "open day"lar eskisi gibi ragbet gormeyecek.

Ama el becerileri ile yapilmis urunler icinde yer alan takilar, her zaman bayanlarin ilgi odagi olacak. Cok yakin Misir'li bir arkadasimin kendi el emegi goz nuru ile yaptigi tasarimlar gecenlerde bir "open day" de boyle sergilendi.

Takilarin yaninda porselen boyama calismalari da vardi

MEHMET AKIF ERSOY

2007-12-17T10:00:00.000+02:00

Mehmet Akif Ersoy da yasaminin bir kismini Misir'da gecirmis olan unlu Turk'lerden biri. 1873 Istanbul dogumlu olan Mehmet Akif Ersoy'un Misir'a ilk gelis tarihi 1914 Ocak ayidir. Iki ay suren bu seyahat sonunda bu seyehatin izlenimleri uzerine kaleme aldigi "El-Uksur'da" siirini yazmis ve Abbas Halim Pasa'ya ithaf etmistir.

Mehmet Akif Misir'a 1915'te resmi bir gorevle, 1923'te ve 1924'te Abbas Halim Pasanin daveti uzerine, Misir'a gitmistir. 1925 yilinda, kendisine israrla kabul ettirilen Kur'an tercumesini yapmak uzere, Abbas Halim Pasa'nin yine daveti ile tekrar gittiginde, 1936 Haziran ayina kadar Misir'da yasadi.

Prens Abbas Halim Pasa, onun huzur icinde calismasini ve istedigi eserleri yazmasini temin etmek istemisti.

Misir'da yasadigi ilk iki yilinda, Helvan'da Abbas Halim Pasa'nin sarayinin karsisindaki kucuk bir koskte misafir edildi. Burada gecirdigi senelerin hayatinin en sukunetli zamanlari oldugunu soyledigi biliniyor. Bu zaman zarfinda maddi zorluk cekmedigi tahmin ediliyor. (Helvan'daki kaldigi bu evin izi simdilerde bulunmus ve Elciligimizce satin alinip muzelestirilmek uzere girisimlerde bulunulmustur. )Ailesini yanina getirttiginde ise, Helvan'in kenarinda, cole yakin bir yere tasindi. Esinin rahatsizliginin artmasi yaninda, yasadigi maddi zorluklar nedeniyle yol parasini bile bulmakta zorlandigini mektuplarinda dile getirmistir.

Helvan'da yasadigi sure icerisinde El-Cemiatu'l - Misriyye'de haftada iki saat Turk Dili ve Edebiyati egitmenligi yapmis. Ayni zamanda, Turk Diyanet Isleri Reisligi tarafindan, israrla Kur'an tercumesi yapmakla gorevlendirilmisti. Mehmet Akif bu isin ustesinden gelemiyecegini belirtip, kabul etmek istememisti. Akif yillarca ugrastigi halde, Turkce'ye kazandirilmis en guzel tercume olan bu eseri yine de begenmedi. Istanbul'a son gelisinde onu bir dostuna birakti. Vasiyeti de su oldu: 'Eger donerse tercumeyi tekrar gozden gecirecek, donmezse eser yakilacakti'. Omer Riza Dogrul Akif'in Kur'an tercumesi konusunda su bilgiler vermektedir: "Neticede Akif bu isi uzerine aldi ve alti yedi sene calisti. Helvan'da adeta inziva hayati yasayarak ugrasti ve sonunda memnun olmadi. Isi basardigina inanmadigindan kendini bu mesuliyetten ibra ettirmek icin calisti. Diyanet Reisligi de tercume ile birlikte tefsir isini merhum Elmalili Hamdi Efendi'ye devretti ve Akif'i ibra etti".

Abbas Halim Pasa Akif'in dostlugundan bahsederken, Akif kendisine lutufta bulunuyormus gibi davranir ve soyle dermis; "Bu onun talihi degil benim talihim! Akif ne zaman olsa bir Abbas Halim bulurdu, fakat ben bir Akif'i nasil bulurum?" Buna ragmen sairimiz yuksek gururu ile ona bile ihtiyaclarini bildirmiyormus.

Akif, Esref Edib'e gonderdigi bir mektupta "Hele Misir'in hal'i haziri cidden pek acikli. Herkes kendi gailesi ile mesgul" demektedir. Ingiliz isgali altindaki Misir'da, hayat sartlari kolay degildi. Misir'in bir Islam ulkesi olmasina ragmen Ingilizlerin elinde esir olmasi onu derinden etkiliyordu. Cani gibi sevdigi yurdundan da onbir yil ayri kalmak onu cani gonulden uzuyor bu hasretle yasamaya calisiyordu.

Mehmet Akif 1935 yilinda siroz'a tutulmustu. Tedavileri bir sonuc vermeyince, gurbette olmekten korktu. Istanbul'a dondu. Istanbul'da gosterilen itina hastaliginin ilerlemis olmasi nedeniyle fayda saglamadi. Buyuk sair 27 Aralik 1936'da vefat etti.

Hastaligi yuzunden vatanindan ayri kalma korkusu ile duygularini su dizelerde dile getirmis Mehmet Akif;

Resmim Icin

Su serilmis gorunen golgeme imrenmedeyim...

Ne saadet, hani ondan bile mahrumum ben.

Daha yillarca eminim ki hayatin yukunu,

Dizlerim titreyerek cekmege mahkumum ben

Coz de artik yukumun kordugum olmus bagini,

Bana cok gorme, Ilahi, bir avuc topragini!...

Yukaridaki satirlari resimde gordugunuz kitaptan faydalanarak yazdim. Bu kitap su anda Kahire Universitesi'nde, Mehmet Akif'in 'Turk Dili ve Edebiyati Profosoru" olarak gorev yaptigi ayni bolumde konuk ogretim gorevlisi olarak calisan ve Turkce Konusan Hanimlar Grubunun da uyesi olan Sayi Asuman Akay tarafindan yazilmistir (Kitabin ustundeki fotograf Akif'in Helvan'daki evinin bahcesinde cekilmis). Gecen hafta grubumuz toplantisinda bu kitabin tanitimi arkadaslarimiza yapilmis ve herkesin gonlunden koparak toplanan paralar bir yetimler yurduna grubumuz tarafindan yapilmistir. Mehmet Akif Ersoy hakkinda bu calismayi yapan ve hayirli bir ise bizleri de vesile eden Asuman Hanim'a cok tesekkur ediyorum.

Ayrica gecen yil Kahire Universite'sinde Mehmet Akif Ersoy adina bir derslik acildigini da bu satirlarda belirtmek istiyorum.

COCUKLARLA BIR HAFTA SONU GEZISI

2007-12-16T20:31:00.000+02:00

Gecenlerde kizimin sinif arkadasinin annesi aradi "hadi cocuklari fagnun'a goturelim" dedi. Ben de hemen kabul edip dustum yola. Fagnun Sakkara yolu uzerinde cocuklar icin tasarlanmis bir etkinlik merkezi. Kumas boyama, tahta oymaciligi, kum ile resim yapma, ferforje, seramik gibi etkinlikler var. Cocuklarla beraber buyukler de yapabiliyor ve ailece guzel bir gun gecirmek icin ideal bir yer. Ayrica piknik yapma imkani da var. Agaclarin uzerine renkli halatlardan yaptiklari hamaklar da cocuklarin tirmanip uzerinde oturmalari icin cok guzel olmus. Asagida resimlerle anlatmaya calistigim gun hepimiz icin cok eglenceli gecti. Cocuklar mutlu, biz mutlu!!

Kizimin kaliplarla yaptigi kumas boyamasi

Iki arkadas renkli kumlarla resim yapiyorlar

Cocuklar renkli iplerden yapilan salincaklarla sallaniyorlar

Cocuklar yapar da anneler resim yapmaz mi? Kimi resim yapti kimi de resim cekti:))

Calismalarin yapildigi bolmelerden biri

Bu da papirus bitkisi. Arazinin ortasindan gecen derenin kenarinda gorunce hemen cektim.

Etkinliklerin yapildigi bolum ile piknik bolumu nehirle ayri dusmusler ama kopruyle birlesmisler.

Oturup yorgunluk atacaginiz, cay kahve keyfi yapip bir seyler yiyebileceginiz bir kose.

Bir klubenin icinde ekmek yapildigini farkettim ve daldim iceri. Hem kendilerine has koy ekmegi hem de fitir dedikleri bir nevi gozleme yapiliyordu. Simdi resme bakip "iyy hijen yok" falan diyeceksiniz ama ekmekler cok lezzetliydi, yedik vallahi!

Kecilerden biri boyle poz verdi!

Serra ve

Nur kecileri aldigimiz ekmeklerle boyle beslediler.

PISS PISS

2007-12-02T18:10:00.000+02:00

Eger Kahire sokaklarinda gezerken, restoranlarda ya da herhangi bir yerde piss piss diye bir ses duyarsaniz sakin kedi cagirdiklarini zannetmeyin. Hani bize bakmasini istedigimiz birine "bakar misiniz" diye sesleniriz ya, burada da insanlar "bakar misiniz" demek yerine birbirlerine piss piss diye sesleniyorlar. Ben hala alisamadim buna. Duydugum zaman hala kedi cagiriliyor zannediyorum. Ama egitimli, kulturlu ve gorgulu insanlarin boyle konusmadiklarini belirteyim.

Aslinca Arapca'da tabii ki "bakar misiniz" in karsiligi var. Eger birine kibarca seslenmek istiyorsaniz "lau samaht" derseniz size bakiyorlar. Ama bu piss piss nerden gelmis dillerine yapismis anlamiyorum. Bu da Arapca'nin yozlasmasi olsa gerek.

RESSAM HIDAYET

2007-11-29T19:24:00.000+02:00

Asagidaki yaziyi Buyukelcimizin hanimi Gulden Gokturk'ten aldim bloguma koymak icin. Cunki bu ressam hakkinda onceki Buyukelcimizin esi Handan Haktanir arastirmalar yapmis ve hepimizden de bulabildigimiz bilgileri getirmemizi istemisti. Bu sahsin Misir'da yasamis bir Turk olmasi ve burada un kazanmis olmasi beni de onu bu satirlarda tanitmaya itti. Resimlerinin fotograflarini henuz cekemedigimden, mumkun olan en kisa surede bunu yapacagim insaallah.

Asagidaki yazi Buyukelciligimiz tarafindan hazirlanmis ve ben aynen yayinliyorum;

RESSAM HIDAYET

"Kahire'nin seckin ailelerinin evlerinde ve onemli muze saraylarinda tablolari bulunan Turk ressami Hidayet, Misir sanat cevrelerinde un yapmistir. Turkiye'de de takdir edilen sanatcinin muzelerimizde az da olsa eserleri bulunmaktadir. Yaklasik 100 eseri Disisleri Bakanligimizca yurt disindaki Buyukelciliklerimize gonderilmistir. Ancak, adigecenin Misir'da yasamis olmasi nedeniyle en zengin kolleksiyon Kahire Buyukelciligi konutunda bulunmaktadir. Yagliboya ve suluboya eserlerden olusan bu tablolarin tumu konutun giris katinda sergilenmistir.

RESSAMIN OZGECMISI

Hidayet, genc yaslarda Misir'a gelmis ve 1970'lerde Kahire'de vefat edinceye kadar gecimini reim yaparak kazanmis, Guzel Sanatlar Akademisinde hocalik yapmistir. Ozellikle, Kral Fuad ve Kral Faruk zamaninda cok taninmistir. Tablolari Kahire'deki Manial Sarayinda, Turkiye'deki muzelerde, ornegin Ankara'daki Resim ve Heykel Muzesinde, Turkiye'nin yurt disindaki temsilciliklerinde ve ozel kolleksiyonlarda bulunmaktadir.

1960'li yillarda, T.C. Kahire Buyukelciliginde gorev yapan diplomatlar Hidayet'i sahsen tanima olanagi bulmuslardir. Cogu sanatci gibi, adgecenin cewkingen, alcakgonullu, hatta icine kapanik bir kisiligi oldugu soylenmektedir. Turkiye ve Misir'daki sanat cevreleri tarafindan cok takdir edilen Hidayet'in hayati hakkinda yazili bir belge bulmak mumkun olamamistir. Bu kisa biyografinin yazilmasinda 1965-1971 yillarinda Kahire'de Turk Buyukelcisi olarak gorev yapan rahmetli Semih Gunver'in Misir anilarindan ve Hidayet'le tanistiginda Kahire Buyukelciliginde Baskatip olan, halen Turkiye'nin Karakas (Venezuella) Buyukelcisi olarak gorev yapan Metin Goker'in Hidayet'e iliskin notlarindan yararlanilmistir.

Osmanli Imparatorlugu zamaninda dunyaya gelen Hidayet'in Istanbul'un Fatih ilcesinde nufusa kayitli oldugu ve Misir'a cok genc yaslarda geldigi bilinmektedir. Hidayet'in Misir'a neden geldigi konusunda iki farkli hikaye bulunmaktadir. Birinci hikayede, Hidayet'in cocukken ailesiyle birlikte Misir'a geldigi soylenmektedir. Ikinci hikayeye gore ise ailenin kucuk oglu Hidayet, Birinci Dunya Savasi sirasinda Kanal Cephesinde (Suveys Kanali) Ingilizlere karsi savasirken esir alinan abisini aramak icin ailesi tarafindan Misir'a gonderilmistir. O zamanlar 16-17 yaslarinda oldugu tahmin edilen Hidayet, gemiyle Istanbul'dan Iskenderiye'ye gelmistir. Ancak, Hidayet askerlik caginda oldugu icin Iskenderiye limaninda Ingiliz makamlarinca tutuklanmis ve bir esir kampina gonderilmistir. Bu arada abisi bir baska esir kampinda hayata veda etmistir.Hidayet'teki yetenegi fark eden Ingiliz subaylardan biri ona resim yapmasi icin gerekli malzemeyi vermis ve boylelikle Hidayet resim yapmaya baslamistir.

Birinci Dunya Savasinin sona ermesinden sonra Hidayet bird aha Turkiye'ye geri donmemis ve Misir Kraliyet ailesi onun hamisi olmustur. Kral Fuad'in kizi, Kral Faruk'un ise kizkardesi olan ve daha sonralari evlenerek Iran Imparatoricesi unvani alan Prenses Fevziye Hidayet'e destek veren Kraliyet ailesi mensuplarindandi.

Hidayet uzun sure bobrek rahatsizligi cekmis, Kahire'nin Zamalek semtinde bir hastanede vefat etmistir. Kahire'de hicbir yakini bulunmayan adigecenin cenaze islemleri Turk Konsoloslugunca yapilmistir.

Tablolari ise T.C. Kahire Buyukelciligince devir alinmistir. Ressamin tablolari arasinda henuz bitmemis, bazilari imzasiz olan ancak, Hidayet'e ait oldugu uzmanlarca saptanmis eserler de bulunmaktadir."

ARKADASIM BAY ARKADASIM KUS

2007-10-26T14:52:00.000+02:00

Arkadasim Baykuuuus. Son zamanlarda bizim buralara bir baykus dadandi. Ilk kez onu komsumun catisinda gordum. Gelip oturmus ve puuuh, puuuuh diye otuyordu. Hemen cama cikip selamladim. Oyle bana bakti. O gunden sonra haftada bir yada iki kere geliyor. Ayni yere konup oterek sanki beni cagiriyor. Ben de her defasinda cama cikip onunla konusuyorum. Bakisiyoruz karsilikli. Dun yine geldi. Sesini duyar duymaz, "arkadasim geldi" diye firladim cama, ama bu sefer fotograf da cekeyim dedim. Ne yazik ki makinam cok detayli olmadigindan yakinlastirma yapamadim.

GOK GURULTULU VE SAGANAK YAGMUR!

2007-10-17T09:06:00.000+02:00

Hem de Kahire'de! Hem de butun gece! Uykumun arasinda duydugum gok gurultuleri gercekmis! Sabah saat altida uyandigimda cama vuran yagmur damlalarinin sesi ve gok gurultusu ile uyandim. Bu sabah biraz daha fazla uyumayi dusunmustum ama bu sesler yataktan firlamama neden oldu. Inanamadim!. Vallahi iklimler gercekten degisiyor. Esimin dedigine gore butun gece bu sekilde yagmis. Hadi yagmur yagmaya baslamisti gectigimiz yillarda da, gok gurultusunu ilk defa duyuyorum burada. Hem de uzun uzadiya ve alabildigince gurultulu. Tabii ben cok mutlu oldum. Iki gun once diyordum, "Istanbul'daki gibi yagmur yagmaz ki" buraya diye. Ama bak basladi iste. Bereket, bereket!

SERAMIK KAFE'YE GITTIK

2007-10-17T00:27:00.000+02:00

Dun uc arkadas cocuklarimizi da alarak "Ceramic Cafe" diye bir yere gittik. Gecen yil seramik sanatcisi arkadasimiz Meltem Atabek burayi kesfetmis bize de soylemisti. Gecen yildan beri cocuklari goturelim diye diye ancak gidebildik. Tek kelime ile harika bir yer. Burayi acan adam Amerika'da gormus bu uygulamayi ve Misir'da da yaparsam tutar mi diye dusunerek acmis yerini. Bence cok da iyi olmus. Burasi bir kafe. Yani yiyecek, icecek ve muzik mevcut. Ama fazladan bir de seramikler var. Onceden sekillendirilmis seramiklerden birini seciyorsunuz, size boyalari, fircalari veriyorlar. Basliyorsunuz gonlunuzden diledigince renklendirmeye elinizdeki nesneyi. Sonra boyadiklarinizi sizin icin firinlayip, cilaliyorlar ve bir hafta sonra gidip aliyorsunuz. Muthis eglenceli. Cocuklarla beraber cok iyi vakit gecirdik. Kizim o kadar mutlu oldu ki yataga yattiginda bile "anne sohbet edelim" diye tekrar bu konuyu acti ve cok guzel bir gun gecirdigini soyledi. Tabii o mutlu olunca ben de mutlu oldum.

Once raflardaki envai cesit hazirlanmis seramiklerden birini aliyorsunuz.

Serra secmekte zorlandigi seramik parcalarinin onunde karar vermeye calisiyor

Sonra basliyorsunuz boyamaya, ayni zamanda yeme ve icme eylemlerini de yapabilirsiniz tabii!

Aramizdaki tek gercek sanatci Meltem bir vazo boyarken

Eren ve annesi Gul boyama islerini yaparken

Serra'nin calismasi

Bunlar da bitirilip raflara konmus olan seramikler.

2007-10-13T13:13:00.000+02:00

Bayraminiz kutlu olsun, hayatiniz sevgi ile dolsun.

HOSAF

2007-10-05T00:43:00.000+02:00

Ramazanda Misir'da iftar sofralarini susleyen tabaklardan biri de karisik kuru meyvelerden yapilmis olan hosaftir. Iftari bu hosafla acanlar da var. Incir, kayisi, kuru uzum, hurma, erik ile yapilan bu hosaf gercekten cok guzel oluyor. Ben de bu meyveleri suyun icinde tarcin kabugu ve bir kac karanfil tanesi ile haslayarak bir ramazan hosafi yaptim. Hic seker koymadan yaptigim halde tadi tam kivamindaydi. Servis yaparken uzerine iri dovulmus ceviz, badem ya da findik serpebilirsiniz.

RAMAZAN HAKKINDA BIR KAC SOZ

2007-09-26T12:22:00.000+02:00

Geldik Ramazan'in ortasina ben daha Kahire'daki Ramazanla ilgili bir sey yazamadim. Ben kendimce cok sakin bir Ramazan gecirdigimden disari fazla cikmiyorum ve fotograf cekme imkanim olmuyor dolayisi ile. Fotograf olmayinca da yazi yazmam gecikiyor. Ama bu sefer yazacagim diye oturdum bilgisayarimin basina….

Buradaki Ramazan'in en goze carpan tarafi insanlarin iftardan sahura kadar uyumamalari. Sanki gece gunduz, gunduz de gece olmus herkes sokaklarda. Her yer isil isil, tum lokanta ve kafeler dolu tiklim tiklim. Oyle cocuklarin uyumasi falan da soz konusu degil tabii ki! Her yasta insan disarida. Cinsiyet ayrimciligi da yok! Her cins disarida. Ozellikle Han El Halili ve El Huseyin camisi cevresi tam bir ana baba gunu. Burada her yer isil isil suslenir. Hani Noel suslemeleri gibi. Ramazan suslemeleri de burada cok guzel oluyor. Ozellikle fanus denilen fenerler hemen her evin balkonunda ya da kapisinda asilidir, her boydan.

Ramazan paketleri dagitilir bizde oldugu gibi. Bakliyat, kuru yemis vs.. Sokak aralarinda varlikli kisilerin kurdugu sofralarda yoksullar yemek yeme imkani bulabilirler.

Iftar Turkiye'de oldugu gibi burada da ailece aciliyor. Iftardan sonra teravih namazi kiliniyor, ondan sonra da sahur icin disari cikiliyor. Burada teravih namazina da cuma namazina da bayram namazina da kadinlar gidiyorlar. Hani bizde hala tartisma konusu ya kadinlarin camiye gitmeleri, burada oyle bir tartisma yok! (Boyle derken mecburiyet de yok, yani isteyen gidiyor)

Ben buradan TRT'nin iftar ve sahur programlarini takip ediyorum. Ilk gunler Kahire ve Istanbul arasinda iftarda 20 dakika kadar bir ara vardi. Once Kahire'de iftar olur, biz yemegimizi yerken Istanbul'daki ezani dinlerdik. Su gunlerde fark 10 dakikaya indi. Ama sahurda imsak vakti iki gundur saniye farki ile basliyor. Ve pencereden iceri giren ezan sesi ile Istanbul'dan odaya dolan ezan sesi birbirine karisiyor. Makamlari farkli iki ezan, ayni anda, dunyanin farkli bolgelerinden, evimin icinde. O kadar guzel bir duygu ki anlatamam. Yeryuzunde ayni anda yukselen ezan seslerinin uzaydan nasil duyulacagini merak ettim.

Dun TRT, iftar ve sahur programlarinda Misir'daki Ramazanla ilgili bir film gosterdi. O da hos bir surpriz oldu bana. Hani Misir'da miyim yoksa Turkiye'de miyim karistirdim neredeyse. Turk Tv sinden Misir'i izliyorum ve ben Misir'dayim.

Ramazan'in olmazsa olmazlari tabii ki tatlilar. Tatlici dukkanlari dolup dolup bosaliyor. Gecen yil Ramazan ile ilgili yazdiklarimda fotografli olarak anlatmistim tatlilari, o yuzden tekrar etmeyecegim. Ama burada gullac yok:))

Turkiye'den gelmis kayisi ve incirler, findik vs tum marketlerde yerlerini Ramazan'dan bir hafta oncesinden aldilar. Tabii aynen evlerimize de girdiler.

Burada cok yaygin olarak tuketilen gida maddelerinden biri de meyve sulari. Ozellikle kayisi pestilinin sulandirilmasi ile yapilan "Amareddin" denilen meyve suyu. Evlerde yapiliyor. O yuzden kayisi pestili yardim paketlerinin de vazgecilmezlerinden hurma ile birlikte.

SOBELENMISIM

2007-09-20T13:39:00.000+02:00

Daha once katilmamistim hic bu oyunlara ama madem ki tatli gelinim sobelemis kacmak olmaz.

Sevdigim uc sey! Bir suru sey var da sunlari siralayabilirim;

1) Sevmeyi severim

2) Sohbeti tatli insanlarla sohbet etmeyi severim

3) Kedileri severim

Ben de Papatya'yi, Akcahan'i ve Asli'yi davet ediyorum eger kabul ederlerse.

ILGINC BIR HIKAYE

2007-09-17T13:46:00.000+02:00

Yazin basinda okullar kapandiktan sonra Sharm El Sheikh'de tatile gitmistik. Babamin hastalik haberini alana kadar kaldik ve haberi alip da apar topar Kahire'ye geri donerken yolda soforle ettigimiz sohbetten bir kisim aktaracagim.

Misir'da uyusturucu her yerde oldugu gibi oldukca yaygin. Okullara kadar girdigini duydum. Hatta burada icimi kadin, erkek, genc, ihtiyar herkes tarafindan yaygin olan nargilenin bile kimi kisilerce bu amac icin kullanildigini duyuyoruz. Iste bu uyusturucunun Sharm el Sheikh'in de bulundugu Sina yarimadasinda Bedeviler araciligi ile ticaretinin yapildigini soyledi sofor. Bedeviler'in cok tehlikeli, ayni zamanda cok zeki ve verdikleri sozu tutan kisiler olduklarini soyledi. Misir Israil savasindan geride kalan silahlar Israil askerlerince cole gomulmus Sinadan ayrilirlarken. Bedeviler bunlari bulup cikartiyorlarmis. Silahlilar yani. Sofor bana kucuk Chevrolet kamyonetleri gosterdi yolda giderken "bunlari goruyor musun?" dedi ."Bu kamyonetler colde kullanmak icin cok iyidirler. Bedeviler de bunlari kullaniyorlar colde, kimse yetisemez onlara, polis bile" dedi. "Bir keresinde polis operasyon yapti ve yakaladigi uyusturucu tacirlerini gotururken, diger bedeviler yetisip polisin yolunu kestiler ve polisi etkisiz hale getirip mallari ve adamlari aldilar ellerinden" dedi.

"Husnu Mubarek bu uyusturucu tacirleri ile basa cikabilmek icin bir kac yil once isin uzerine fena gitti ama geri tepti, yetkililerin elleri kollari baglandi dedi."

Hani 2005 yilinda Sharm el Sheik'de buyuk bir patlama olmustu da 60 kisi olmustu ya turizmin en civcivli zamaninda. Iste onu El Kaide degil de (ustlenmislerdi halbuki) bu uyusturucu taciri bedeviler yapmis hukumete goz dagi vermek icin. Bu olaydan sonra da hukumet peslerini birakmis simdilik bu adamlarin. Iste boyle. Dogru mu degil mi bilmem ama soforun bana anlattigi hikaye bu.

"SECDE ETMEK KANSERDEN KORUYOR"

2007-09-16T04:25:00.000+02:00

Secde Etmek Kanserden Koruyor.

31 Agustos 2007 Cuma15:19

Mısır'ın baskenti Kahire'de bulunan Ulusal Isın Teknolojisi Merkezi'nde yapılan bir bilimsel arastırma, Allah'a secde etmenin insanı kanserden korudugunu ortaya çıkardı.Arastırmayla ayrıca secdenin hamile kadınlar için de oldukça yararlı oldugunu ve ceninin sekil bozukluguna ugramasını engelledigini, bunun yanında yine birçok bedensel ve psikolojik hastalıklara iyi geldigi tespit edildi. Isın Teknolojisi Merkezi Bölümü Baskanı Biyoloji profesörü Muhammed Ziyaeddin Hamid, bu çagda insanların her yönden elektromanyetik dalgalara maruz kaldıgını ve bu nedenle daha fazla ısın aldıgını belirterek, vücutta biriken bu yükün mutlaka dısarı atılması gerektigini bildirdi. Arastırma sonucu vücutta biriken elektromanyetik yükün Allah'a secde ile dısarı bosaltıldıgının belirlendigini dile getiren Mısırlı bilim adamı, bilimsel arastırmaların insan boyunun küçüldükçe elektromanyetik dalgalara ugrama oranının daha da azaldıgını gösterdigini söyledi.

Yedi Azanın Yerle Teması Enerjiyi Bosaltıyor

İnsanın secde halindeyken elektromanyetik dalgalara daha az maruz kaldıgını ve alnın yere degmesiyle vücuttaki elektromanyetik yükün dısarıya bosaltıldıgını tespit ettigini kaydeden Profesör Ziyaeddin, secde halinde olan bir insanın yedi organının yerle temas etmesinin bosaltımı hızlandırdıgını ve bunun yorgunluk ve bazı hastalıklara iyi geldigini ifade etti.

Arastırmaların elektrik yükünün vücuttan saglıklı bir sekilde atılması için secde anında kıbleye dönmek gerektigini gösterdigini bildiren Profesör Ziyaeddin, Kâbe'nin yeryüzünün merkezi oldugunu ve yeryüzünün merkezine yönelmenin vücuttaki elektrik yükünü dısarı atmak için en uygun pozisyon oldugunu söyledi.

Bes vakit farz namazın vücuttaki elektrik yükünün dısarı atılması için yeterli oldugunu belirten Mısırlı bilim adamı, uyku esnasında vücutta olusan unsurların sabah namazıyla dısarı atıldıgını ve insanın güne saglıklı ve canlı bir sekilde basladıgını kaydetti.

Ogle, ikindi ve aksam namazlarının günün yorgunlugunu ve stresini azalttıgını ve insana psikolojik bir rahatlama sagladıgını söyleyen Profesör Ziyaeddin, yatsı namazıyla gün boyu vücutta olusan yükün geri kalanının dısarı atıldıgını ve insanın rahat bir sekilde uykuya dalmasının saglandıgını belirtti.

( Yukaridaki haberi postama gelen bir haberden aynen aktardim.)

HAYIRLI RAMAZANLAR

2007-09-13T20:11:00.000+02:00

Bugun Ramazan'in ilk gunu. Hamd olsun kavusturana. Burada saatlerin ay sonunda bir saat geri alinmasi gerekirken, Ramazan dolayisi ile! gecen hafta sonundan itibaren bu uygulamaya gecildi. Gerci Sahura kalkanlar icin (benim gibi) bir sey fark etmiyor ama Misirlilar genelde sahura kalkmak yerine gece gec saat yiyip uyumayi tercih ettiklerinden bir saat daha az oruc tutmus oluyorlar! Simdi bu konuda bir araba laf soylenir de hadi soylemeyeyim. Yorumlari siz yapin.

Ramazan alisverislerinin yogunlugu nedeni ile market raflari cabuk cabuk bosaliyor gecen haftadan beri. Dun kedilerime kuru mama alayim dedim o bile bitmisti:)) Bizim bahceye de bir anne ve bes yavrusu dadandi. Ama o kadar guzel ve tatlilar ki. Badem gozluler hepsi. Bizim burasi merkezlere uzak yeni yerlesim yeri oldugundan dort yil once buraya tasindigimizda hic sokak kedisi yoktu ortalikta. Ama gecen yildan beri ortalik kedi kayniyor. Hepsi de cok guzel, cins kediler. Bunlar cok buyuk bir ihtimalle sokaga atilmis kediler. Ozellikle yabancilar evlerine aldiklari kedileri giderken yanlarinda goturmek istemediklerinden sokaga birakiyorlar. Bana bir Iran kedisi geldi mesela gecen ilkbaharda. Fume rengi, portakal rengi gozlu. Simdi bizim evde yasiyor artik. Uc kedim var ucu de ayri telden caliyor. Birisi Turk tekiri, birisi Iran'li birisi de Misirli. Tekirim 11 yasinda ve ellerime dogdu. Onun yeri baska. Arada digerlerine birer Osmanli tokadi patlatiyor ki sormayin. Aman gene kedilere daldim, cikamam daha, yazar da yazarim. En iyisi kisa keseyim.

Herkesin Ramazanini kutlarim, sevgiyle kalin.

OKUL ACILDI

2007-09-10T22:08:00.000+02:00

Bugun Serra'nin okulu basladi. Artik dorduncu sinif ogrencisi. Bir heyecan bir heyecan. Gece ucbucukta uyanmis. Kalkmis ustunu basini giyinmis. Ben duydugum seslerden uyandim ama kalkamadim yerimden. Arada gozumu acip o gelip gectikce goruyorum kendisini. Saate bakiyorum, inanamiyorum. Olamaz, "bu kadar erken kalkinca simdi butun gunu perisan vaziyette gecirecek" diye hayiflanmaktan ben de dogru durust uyuyamadim tabii ki. Neyse Saat altida gelip beni uyandirdi uyudugumu sanarak! Ilk gun oldugu icin okula babasiyla beraber biraktik. Eve geldigimde rutin islerimi yapip yemegi de hazirladiktan sonra uzanmisim kanapeye. Derken Serra geldi okuldan ve o da kendini atti benim yanima. Beraber uyumusuz bir guzel. Sonra bende gene alarm zilleri calmaya basladi. "Eger simdi uyursa gece gene uyumaz" diye. Iki saatlik bir uykudan sonra zorla kaldirdim, yemegini yedirip verilen odevi de yaptirdiktan sonra disari cikartip bir hava aldirayim da erken yatsin diyerek bindik arabaya. Bizimkinin uyku problemi var da. Gece uyumayi sevmiyor. Haciyatmaz misali. Ben de her sene bu isi bir duzene sokmaya calisirim ama gidim gidim ilerliyoruz. Bu sene bakalim ne olacak. Basladik gene erken kalkmalara, kosturmalara.

Tum cocuklara basarili bir yil diliyorum. Allah onlari insanliga faydali bireyler yapsin.

HURMA ZAMANI

2007-09-07T17:43:00.000+02:00

Hurmalar olmaya basladi. Tam mevsimi simdi. Bu hurmalar kirmizi halde iken yani taze iken yendiginde sulu, kutur kutur oluyorlar. Biraz gecip de kabuklari kahverengi oldugunda ise tatli mi tatli, helva kivaminda oluyorlar. Cok guzel. Hurma cok besleyici bir meyve. Nerede okudugumu hatirlayamiyorum simdi ama, bitkiden hayvana gecisin ozelliklerini tasiyormus. Yani hem hayvansal hem de bitkisel hucreler varmis bunyesinde. Besleyici degerinin yuksek olmasi belki de bu yuzdendir. Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.v.)de, yiyecek bir seyi olmayan biri eger uc adet hurma yerse o gunluk gidasini alacagini soylemis.

AL AHBAR

2007-08-23T10:28:00.000+03:00

Asagidaki haberleri Misir'da Ingilizce yayinlanan "Community Times" adli derginin Haziran sayisinda gormus ve bloga yazmak icin cevirmistim ama ancak bu zamana kismetmis yayinlamak. Yorumsuz olarak tam ceviri ile yaziyorum.

HALK OTOBUSLERINDE EVLILIK TEKLIFLERI
Misir'da evlenmek icin es bulmanin en son yolu otobus camlarina kucuk ilnlar yapistirmak oluyor. Bu ilanlardan bazilari soyle diyor; "Sartlariniz her ne olursa olsun, gelecekteki esinizi bizim araciligimiz ile bulmaniz garantidir. Bizi arayin........"

ARAB ERKEKLERI KARILARINA KARSI BIRLESIYORLAR
Arap kadinlari daha cok haklarina kavusurken, erkekler haklarini kaybediyorlar ve karilarindan gelen kotu muameleye tabi oluyorlar. Erkekler psikolojik ve fiziksel kotu muameleden sikayet ediyorlar, hatta cinayete kurban gidenlerin sayisinda artis var. "Yeryuzundeki zayif cinsiyet" diye adlandirmak istedikleri toplulugun amaci erkek haklarini ve evlilik iliskilerini kanunlarla koruma altina almak.

MISIR'DA 500 KADIN ICIN SILAH RUHSATI VERILDI
Misir'da silah ruhsati almak isteyen kadinlarin sayisinda da artis var. Su anda yaklasik 500 kadin silah tasiyor. Bunlarin cogu parlamenter kadinlar, politikayla ugrasan kadinlar ve is kadinlari. Silah tasiyanlarin cogu sirasiyla Kahire, Iskenderiye ve Qena'da yasayanlardan olusuyor.

KAHIRE'YE DONDUM

2007-08-21T17:59:00.000+03:00

Kahire'ye iki gun once dondum. Buradan bana ve aileme bassagligi, babama da Allah'tan rahmet dileyen herkese cok cok tesekkur ediyorum. Allah hepinizden razi olsun. Allah hepimize saglikli, hayirli bir yasam ve sonunda da guzel bir olum nasib etsin. Yakinda Kahire yazilarima yeniden baslayacagim. Sevgilerimle.

ALLAH RAHMET EYLESİN

2007-08-01T08:15:00.000+03:00

Babam dün sabah 7:00 de Hakkın Rahmetine Kavuştu. Bugun Sogutlucesme camisinde kılınacak ikindi namazından sonra defnedilecek. Allah bizlere sabır geride kalanlara da sağlıklı, güzel ömürler versin.

BİLGİ

2007-07-22T15:49:00.000+03:00

Su anda babamın rahatsızlığı yüzünden aniden Istanbul`a gelmiş bulunuyorum. En kısa sürede görüşmek ümidi ile.....

COK SUKUR

2007-07-03T12:37:00.000+03:00

Asagidaki haber http://www.haberler.com/ adli siteden alinmistir.

Mısır'da Kadın Sünneti Yasaklandı

Mısır'da 12 yaşındaki bir kız çocuğunun sünnet edilirken ölmesi halkın tepkisini çekerken, kadın sünneti uygulaması tamamen yasaklandı. Badür Şakir adlı kız çocuğunun bu ay başında ruhsatsız bir klinikte yapılan sünnet sırasında yaşamını yitirmesi gazetelerce yakından takip edilirken, halk arasında kızgınlık yaratması üzerine harekete geçen Sağlık Bakanlığı yetkilileri, kadın sünnetine ilişkin bir kararname çıkardı.

Kararnameyle yasanın kadın sünnetinin sağlık gerekçesiyle yapılmasına izin veren hükmü iptal edildi. Kadın sünnetini tamamen yasaklayan kararname, sünnetin doktorlar ve hemşireler dahil hiçkimse tarafından devlet hastanelerinde bile yapılamayacağını belirtiyor. Ölümle ilgili yapılan incelemede, kızın anestezi uygulamasındaki hata yüzünden öldüğü saptanmıştı. Kızın annesi Zeynep Abdülgani, doktorun şikayetini geri çekmesi için kendisine 3 bin dolar rüşvet teklif ettiğini açıkladı. BM Çocuk Fonu UNICEF tarafından 2003'te yayınlanan raporda, Mısır'da evli kadınların yüzde 97'sinin sünnetli olduğu belirtilmişti. (Anadolu Ajansı) 29.06.2007 16:01

BONCUK ISLERI

2007-06-28T11:29:00.000+03:00

Mahkumlarin yaptigi boncuk islerine ornekler;

Kalemler

Kupeler

Cantalar

Anahtarliklar

KANATR HAYRIYE

2007-06-21T21:29:00.000+03:00

Kanatr Hayriye, Kahire'ye yaklasik bir bucuk saat mesafede Nil'in kollarindan biri uzerinde olan kucuk bir sehir. Ben simdi size bu sehrin nasil bir yer oldugunu, ozelliklerini, iklimini falan anlatmayacagim. Bu sehrin bir baska ozelligi var; Hapishanesi. Kanatr Hayriye Hapishanesi. Bu hapishanenin de bir ozelligi icinde uyusturucu sucundan hukum giymis yabanci mahkumlarin olusu. Her milletten erkek kadin hukumlu var icerde. Benim acimdan buraya bu yaziyi yazmamin sebebi; Turk mahkumlar.

Ilk bastan 'Allah kimseyi dusurmesin hapishaneye' diyerek baslayayim. Ben buraya geldikten bir yil sonra, icerde 35 kadar Turk Mahkum oldugunu duymustum. Daha sonra onbes – yirmi kadari tahliye olup Turkiye'ye donduler. Su anda yanilmiyorsam onalti kisi kaldilar. Bu ay tahliye olmasi gereken bes kisi, Agustos ayinda da tahliye olmasi gereken bir bes kisi daha var.

Misir'da uyusturucunun cezasi 20 yil + 10 000 Misir Ginesi para cezasi seklinde hukum bulmus. Buradaki Turk mahkumlarin trajik bir oykusu var. Gerek konsolosumuzdan, gerekse benimle irtibata gecen hukumlu yakinlarindan duyduguma gore yirmi yila hukum giyen bu vatandaslarin cogu, sanirim o zaman 60 kisilermis, Hatay'in bir koyunden Lubnan'a calismaya gitmisler. Ama isler ters gidip parasiz kalinca yurda donememisler. Donus parasini denklestirmek icin saga sola basvururken de uyusturucu tacirlerinin eline dusmusler. Misir'a uyusturucu ile birlikte yola cikmislar ve yakalanmislar. Bu anlattigim tabii cok yuzeysel bir hikaye. Hepsinin kendine gore degisik taraflari olan hikayeleri vardir elbette. O zaman 18-20- 22 yasinda olan bu gencler 20 yillari doldukca ve de parayi da odedikten sonra ustune de bir suru burokratik islemlerden sonra Turkiye'ye donuyorlar ucer-beser.

Bir de kumpasa geldigine inandigim birisi var. Cok varlikli, egitimli ve gorgulu bir ailenin sigara dahi icmeyen bir ferdi. Is adami olarak geldigi Kahire'de, para meselesi yuzunden, is yaptigi Libyali ve Turk is adamlarinin iftirasina ugramis biri. Sokakta yururken torbasina atilan esrar, ve polise yapilan ihbar sonucunda 16 yila hukum giymis. Digerlerinin aksine yillardir "ben sucsuzum" diye cirpinan, kanunlari okuyan, Basbakanimiza, Disisleri bakanimiza ve, cesitli yayin kuruluslarina mektuplar yazan bir efendi zat. Tutulan avukatlar da para sizdirmaktan baska bir ise yaramamislar. Su anda 8 yildir yatiyor. Iste benim bu hapishane ve mahkumlarla olan munasebetim bu beyle basladi. Turkce Konusan Hanimlar Grubu olarak cikardigimiz aylik dergimiz Turkuaz Egypt'te bulunan adresimizden bize ulasti. Dergimizi de bir ziyareti sirasinda Konsolosumuz kendilerine goturmustu. Konsolosumuz araliklarla hapishaneyi ziyaret ediyor. Bazan Grubumuza da haber veriyor (ilk zamanlar daha coktu, son zamanlarda ise artik haber vermiyor) ve isteyen hayir severler bir seyler hazirlayip, yiyecek, gida malzemeleri, kitap, dergi vs, konsolosumuz araciligi ile gonderiyor.

Daha sonralari, buradaki mahkumlar icin gonullu calisan insanlar olduklarini duydum. Bunlar bir kilise papazi olan Munir Bey (alti ay once vefat etti), karisi ve diger bazi hristiyanlardan olusuyor. Bu kisiler mahkumlarin disari ile olan baglantilari. Her hafta duzenli ziyaretler yapiyorlar, giderken mahkumlariin istedikleri ve ihtiyac duyduklari seyleri alip goturuyorlar. Tabii bu mahkumlarin paralari ile oluyor. Mahkumlarin icerde nakit tasimalari yasak. Icerdeki kantinden alisveris etmelerine yarayacak olan para "EMANET" e birakiliyor, onlar da harcamalarini yapiyorlar. Disaridan temin etmek istedikleri ihtiyaclari icin ise paralarini bu gonullu kisilere emanet ediyorlar. Sonra bu kisiler ihtiyaclarini bu paralardan sagliyor. Yabanci mahkumlar icin bu kisilerin ne kadar onemli bir is yaptigini soylememe gerek yok sanirim. Kendi vatanlarindan ayri, ziyartecisiz, delirecek gibi olanlar varmis. Tamam, bir suc isledikleri icin oradalar ama hapishane sadece ceza vermek icin degil islah etmek icindir ayni zamanda diye dusunuyorum. Zaten yirmi yil kaldiktan sonra, gencligini kaybettikten sonra pek cogunun islah olduguna eminim. Allah bir daha dusurmesin!

Gecen Nisan ve Mayis ayinda ben de uzun zamandir irtibatta oldugum mahkumlardan ikisini ziyaret etmek icin, yukarida bahsettigim Rahib'in esi Nevin Hanim ile gorustum ve beni de goturmesini rica ettim. "Buyuk bir memnuniyetle" dedi ve bana cok tesekkur etti. Sozlestigimiz gun sabah 7:30 da evden ciktim, sehir merkezindeki randevu yerimiz olan kilisenin bahcesine gittim. Pasaportumu da yanima almami soylemisti. Ilk is pasaportun bir fotokopisini almak oldu, hapishane yetkilileri icin. Bir de baktim ki bu is icin bir minibusleri ve soforleri de var. Torba torba yiyecek ve ihtiyac malzemeleri ile birlikte yola koyulduk. Ben de evde kek, borek yaptim, markette buldugum Turkiye'den gelmis olan manti makarnasindan bir kac paket aldim pisirsinler diye. Yolculuk cok rahatti. Bir saat sonra Kanatr'a geldik. Carsida durdu minibus. Rahibin hanimi "biz biraz meyve alacagiz sen de almak ister misin? dedi. Tabii diyerek indim ben de ve bir manavdan kantalup, portakal, elma, alarak gelip oturduk minibisun icine. Bir de baktim carsidan sabah kahvaltisi icin sandoviler alinmis, Onlari da yiyerek bir onbes dakika daha gittik. En sonunda minibus hapishanenin onunde durdu. Iceriye telefon ve fotograf makinasi sokmak yasak oldugu icin ne yazik ki resimsiz oluyor bu yazim Artik anlattiklarimdan hayal gucunuzu calistirarak kendi fotograf karelerinizi yaratabilirsiniz. Ben de telefonumu sofore emanet ederek ellerimize aldigimiz malzemelerle birlikte kapiya dogru yuruduk. Gri renkli kale duvarini andiran girisin ustundeki kulede bir asker elinde silahi ile gozculuk yapiyordu. Kucuk demir kapidan iceri tek tek alindik. Girisin hemen yanindaki odada, kadin gardiyanlar ustumuzu ve cantalarimizi aradi. Bu arada Nevin (rahibin esi) hazirladigi kucuk bahsisleri dagitmaya baslamisti bile. Benim de kendilerinden oldugumu soyledigi icin fazla didiklemediler beni. Aramadan sonra aldigimiz butun malzemeler x-ray dan ve ayrica elle kontrolden gecti. Sonra tekrar adam basi ziyaret parasi odendi (bunu da Nevin halletti). Yuz metre kadar yuruyerek ziyaretcilerin bekleme salonuna gittik. Orada TAF-TAF denilen, bir traktorun cektigi, tren gibi bir seyi beklerken ayni zamanda getirilen malzemeler kisilere gore yeniden ayarlandi, torbalandi. Birer bardak da cayimizi ictikten sonra TAF-TAF geldi, haydi tekrar yuklendik torbalari bindik TAF-TAF a. Mesafeyi tam olarak bilemiyorum ama sanirim 500 metre kadar gittik. Bir demir kapinin onunde durduk. Elimizdekilerle kapi icindeki kapidan gecerek hapishane avlusuna girmis olduk. Burada ozellikle ben ilk defa gittigimde kimliklerim tam olarak incelendi. Sonra tekrar bayan gardiyanlarca arandik, bahsisler verildi!. Bana bulasmamalari saglandi!. Malzemelerimizle gectik, bahcedeki ziyaret icin ayrilmis etrafi hasir telle cevrelenmis, ustu beton olan bolmeye. Daha onceden kimleri ziyaret etmek istedigimizi bildirmistik. Bu dogrultuda mahkumlar koguslarindan kontrollerden gecerek cikarildilar ve yanimiza gelmek icin kapidan girerken bileklerine de ziyerete ciktiklarina dair ucgen seklinde bir damga vuruldu. Ben Hatay'li mahkumlardan biri ile, Istanbul'lu olan o effendi zati cagirdim gorusmeye. Hatayli olan gidecegimi biliyordu, o yuzden yanimiza geldiginde elleri kollari dolu gelmisti. Hani biz disaridan iceriye hediyeler goturuyoruz ya o da ev sahibi olmus, cayindan kahvesine, kizim icin cikolatasina kadar hazirlamis, bir de ustune aksam oturup yaptigi icli kofteleri getirmis. Konsolosluk haricinde, yillar sonra giden tek Turk ziyaretci oldugum icin bunun onlar icin onemini, verdigi heyecani sanirim anlarsiniz. Efendi zat icin surpriz olmustu ziyaretim. Istanbul'a gittigimde ailesi ile tanismis ve gonderdikleri esyalari ve parayi kendisine gonullu kisiler araciligi ile iletmistim daha once ama beni gormeyi ummuyordu. Neyse pek hos olmayan bir durumda olan tanismalarimiz, kahve ve cayla, ve de icli kofte ile tatlandiktan sonra, sohbet, sohbet derken vakit doldu. Gardiyanlar mahkumlari uyardilar"artik tamam, yeter" diye. Herkes gitti. Bir benim ziyaret ettiklerim, ille de Hatay'li olan gitmek istemediler. Neyse bir kac uyaridan sonra ciktilar. Iceri girerken de bu sefer bizim goturduklerimizi kontrolen gecirterek koguslarina geri donduler.

Ziyaret sebeplerimden biri de mahkumlarin yaptiklari boncuk isleri. Bazilari boncuklardan cok guzel gece cantalari, kolyeler, kalemler, cuzdanlar, anahtarliklar yapiyorlar. Bunlarin satisindan elde ettikleri gelir ile de hem masraflarini karsiliyorlar, hem de cikislari icin gerekli olan 10 bin Gine'yi biriktiriyorlar. Konsolos araciligi ile bana da iki yil once cantalar dolusu boncuk isi gonderdiler. Birinin satislarini tamamlayip hesabi kapattik. Digeri,- ziyaretine gittigim Hatay'li- cikis parasi topluyor, hala satiyoruz onun esyalarini. Iki senedir bizim Gruptaki bayanlar sagolsunlar hepsi destek oldular, bu esyalari satin alarak. Yuzduk yuzduk kuyruguna geldik. Gecende de Istanbul'dan gelen arkadasim Alev bir miktar alip Istanbul'a goturmustu satmak icin. Guzel satis yapmis. Is arkadaslarindan biri ve halasi da hatiri sayilir bir bagislar yapmislar dolar bazinda. Bu hafta artik bu isi bitirecegiz. Ay sonuna dogru goturup parayi hapishanenin emanetine yatirmam lazim. Insaallah Hatay'li Agustos ayinda tahliye olacak. Bu iste bana yardimci olan, destek olan herkesten Allah razi olsun!

Aaaa soylemeden edemeyecegim, bu satis isindeki en buyuk yardimcilarim kim biliyor musunuz? Kizim Serra, arkadasi Berru, son zamanlarda aralarina katilan Ezgi ve gecen hafta satisa katilan Ozum. Hemen hepsi de dokuz yasinda ve yaptiklari isin bir hayir isi oldugunu bilerek basladilar satmaya. Serra ve Berru Ilk satislarini kapi kapi dolasarak yaptilar. Sagolsun insanlar da hayir isi diye bos cevirmemisler. Alis veris yapinca bizim ufakliklarin cok hosuna gitti. "Ne kadar zevkli" diyerek her daim satis yapma azmi ile doldular. Okula goturup arkadaslarina sattilar. Ozellikle Berru isin sirrini cozmus, insanlara ne zaman ne soyleyecegini kesfetmis ve parklarda, spor klubunde cok guzel satis yapiyor. Hatta Babasini ziyaret icin gitigi Katar'da bile satis yapip oradan para getirdi. Arada bir bana telefon acip soruyor "Sevgi Teyze, daha ne kadar para lazim?" diye. Bugun gene aradi, kendi de boncuklardan yuzuk, bilezik yapip satiyormus para cabuk toplansin diye. Temmuz ayinin basinda Kahire'den temelli ayrilip Katar'a gideceginden ici icini kemiriyor "Ben gitmeden bu adami cikarmam lazim" diyor. Tatli cocuk!. Bazan cocuklar bana para getirip benden yeni malzemeler almak icin cantalarin icine gomulduklerinde guluyorum halime, cocuk isci calistiranlar gibiyim diye. Ama paranin onemli bir kismini da bu ufakliklar topladi vallahi. Neyse bununla da hem hayir yapmanin zevkini almayi ogrendiler hem de gelecekte iyi birer is kadini olmaya aday olduklarini ispatladilar. Allah yollarini acik etsin.

Daha yazacak o kadar detay var ki konuyla ilgili onlari da yazarsam kitap olur. Belki baska sefere gene yazarim.

BU BENIM ISTE

2007-06-19T08:09:00.000+03:00

Gezinin son dakikalarinda aklima geldi bir fotograf cektirmek. Madem ki merak ediyorsunuz, iste! ben boyleyim!:))

NIL'DE YAT GEZISI

2007-06-11T14:47:00.000+03:00

Hani gecen ay bir faluka gezisi yapmistik da katilan arkadaslar cok memnun kalmisti ya! Bu ayki Sabah Kahvesi toplantimizi da bir yat kiralayarak daha fazla katilimci ile gerceklestirdik. Sahibi Yunanli olan Chiristina adli yati kiralayarak Nil'de iki saat suren doyumsuz bir lezzet yasadik. Tabii bu sefer ruzgar gucu ile degil de motor gucu ile hareket ettigimizden, faluka ile gezdigimiz sure icinde goremedigimiz yerleri de gorduk. Yat Kahire'nin Gezira bolgesinden hareket etti (sehrin gobegi diyebiliriz) Maadi'nin ucuna kadar gitti (Maadi falukaya bindigimiz bolge idi). Sonra geri donduk. Geziye Buyuk Elcimizin esi Gulden Hanim da katildi. Her zaman oldugu gibi cayimiz, kahvemiz ve bilumum yiyeceklerimiz hazirdi. Hava da guzeldi. Arkadaslar guzeldi. Daha ne olsun!. Cok guzel vakit gecirdik. Daha fazla detay yazmadan bir suru fotograf koyuyorum. Hem manzara resimleri hem de geziye katilan arkadaslarin resimleri, hepsi bir arada. Fazla soze gerek yok diyorum.....

Bizlere surpriz yaparak gezi masraflarini ustlenen arkadasimiz Zuhal'e de buradan Grubumuz adina cok tesekkur ediyorum.

Uc guzeller

Afiyet olsun!

Rizkini arayan balikci

Muz agaclari

Palmiyelerle dolu bir adacik

Burasi su anda uzeri gecekondularla dolu bir ada. Aswan baraji yapilmadan once su tasmasi yuzunden bu ada her yil sular altinda kalirmis. Sular cekilince de tarim alani olarak kullanilirmis. Ama baraj yapildiktan sonra su basmasi olmadigindan uzeri boyle dolmus. Adanin ismi Geziret Dahab yani Altin Adasi

Gemi restoranlar

Garden City bolgesindeki oteller

Gezira'dan bir goruntu. Ince kule meshur "Kahire Kulesi"

On sirada agaclarin arkasinda gorunen pembe beyaz kosk Turk Buyuk Elcilik konutu

Nil uzerindeki koprulerden biri

Burada Nil'in olcumleri yapiliyor

KAHIRE'NIN SUSLERI

2007-06-04T09:13:00.001+03:00

Bu mevsimde Kahire'nin her yeri bu agaclar sayesinde kirmizi ve pembe renklere burundu.

AIN EL SOKHNA (AYN SOHNA)

2007-06-02T08:18:00.000+03:00

Ayn Sohna Kizildeniz kiyisinda, Kahire'ye araba ile bir saat mesafede yazlik bir yerlesim birimi. Suveys Limani ile arasinda da 15 dk. var. O yuzden kanala girmek icin bekleyen gemileri bolca gorursunuz. Kiyilarda sanayi ve devamli yasanan koyler olmadigindan deniz cok temiz. Koyler olmadigindan diyorum, hani bizim kiyi seritlerimiz koylerle doludur, tatile gittigimizde cevreyi de dolasir, yore halkinin yasadigi yerleri de goruruz ya, burada oyle degil. Kiyilar bakir. Yasam Nil'in kiyilarinda kuruldugundan, cogu tatil yeri gibi Ayn Sohna'da da bir kac otelin yani sira yazlik siteler var. Sayilari da artmakta. Sanirim geleneksel koy anlayisi burada yerini modern yazlik koylere birakacak. Her ne kadar yazlik desek de hava sicakligi yuzunden Misirli'lar Temmuz-Agustos aylarinda Akdeniz sahillerini tercih ediyorlar cogunlukla. Ama havada nem olmadigindan aslinda bence Kizildeniz kiyilari Akdeniz kiyilarindan cok daha guzel. Benim gibi dusunen az sayida insan da sahilde insan kalabaligi olmadan kumun ve denizin tadini cikartiyor.

Ayn Sohna'nin Kahire'ye olan yakinligi da bence ayri bir cekicilik. Deniz suyu sicakligi da sicak su sevenler icin (yani ben) ideal.

Bizi misafir eden ailenin yazlik evindeyiz bugun. Oglen 1:30 gibi geldik aksama donecegiz. Iki aile daha geldi cocuklariyla. Cocuklar havuza sonra denize girdiler. Bahcede mangal yakip yemekleri yedikten sonra cikacagiz yola.

Misafir oldugumuz aile de bizim gibi melez. Misirli Ayman Bey, Alman esi Gabriel ve 14 yasindaki guzel kizlari Viktorya. Cok hos insanlar. Gabriel bunca yildan sonra ancak araba kullanmaya basladigini soyledi Kahire'de. Ben de "benim icin bu kadar zor olmadi, Istanbul'un benim gencligimdeki trafigine benziyor buradaki trafik, o yuzden alismam kolay oldu" dedim gulerek. Halbuki Gabriel bildigi butun kurallari unutarak Kahire trafigine uyum saglayabildigini soyledi. Viktorya ile sohbet ederken, iki yil annesinin isi yuzunden Paris'te yasamisti, buraya tekrar alisip alismadigini sordum. "Evet" dedi. "Burasi Paris'ten daha iyi" "Insanlar, arkadaslarim, daha cok seviyorum" dedi. Dogrusu hani yari Avrupa'li oldugu icin ben aksi bir cevap bekliyordum.

Viktorya ve Serra aralarindaki bes yas farka ragmen iyi anlasiyorlar. Biri yari Alman, biri yari Turk iki Misirli! Soyle bir dusundum onlari seyrederken. Ikisi de farkli kulturlerden gelen bir yarilarini Misir ortak kimliginde birlestiren cocuklar. Aslinda boyle cocuklarin sayisi hic de az degil. Turkiye'mizde de bir suru melez cocuk var. Ben bu cocuklarin ilerde buyuduklari zaman ait olduklari ulkeler arasinda baris elcileri olmalarini diliyorum. Her milletin birbirinden ogrenecegi seyler var. Sanirim bu cocuklarla bu daha da kolay olacak. Hani onceden de vardi boyle melez cocuklar ama ulkeler ve insanlar arasindaki ulasim kolayligi ve diyalog arttikca bunun gittikce cogaldigini dusunuyorum. Insanlik icin hayirlisi olsun diyelim.

Bu dusuncelerden sonra yedigimiz yemegin uzerine caylarimizi icip sohbetlerimizi yaparken soyle bir dusundum, evde su anda kac cocuk var diye, evet toplam 10 cocuk var cesitli yaslarda. Niye merak ettim aniden biliyor musunuz: Cunki o kalabalikta biz etrafimizda cocuklarla cok rahat sohbet ettik, yemek yedik. Hic kafamiz utelenmedi!. Burada cocuklar, evde canavar olsalar da disari cikildiginda ailelerinin ve baskalarinin yaninda aglayip, sizlayip, simariklik yapmiyorlar. Bir de kucuk yastan itibaren cocuklar selamlasmayi, hosgeldiniz demeyi ogreniyorlar burada. Ben bu yuzden maalesef biraz bizimkilerden sikayetciyim. Bizimkiler nedense utaniyorlar boyle guzel seyleri yapmaya benim kizim dahil! Yaramazlik olunca utanma yok ama! Neyse aklima gelenleri yaziverdim iste. Kisa gunun hikayesi....

Babalar ve kizlari

NIL'DE PIKNIK KEYFI

2007-05-25T16:01:00.001+03:00

Pupa yelken giden bir faluka

Gecen gun Turkce Konusan Hanimlar Grubu bunyesinde bir faluka gezisi duzenledik. Faluka, sicak yaz gunlerinde bunalmis insanlarin aksam serinlemek icin bos birakmadiklari, kayiktan buyuk, uzeri kilim ve yastiklarla dolu iki sira sedir ve ortasinda bir masa bulunan, uzeri tenteli ve buyuk bir yelkeni olan tasitin adi. Ici yirmi kisi kadar aliyor. Nil'de sehrin kalabalik ve gurultusunden uzak, hosca vakit gecirebileceginiz ayni zamanda piknik yapabileceginiz bir secenek. Fiyati da gayet uygun. Saati 50 Gine imis. Arapca bilenler pazarlik yapmis 40 Gine'ye tuttuk falukayi. Adam basi 10 Gine dustu. Bedava diyebilirim. Biz en azindan yilda bir kez boyle bir gezi duzenliyoruz. Termoslarimiza caylarimizi, kahvelerimizi doldurup, yiyecek bir seyler de alarak dolusuyoruz falukaya. Iki saatligine daliyoruz baska bir aleme. Nil'de ruzgarin yonune gore falukaci bizi bir asagi bir yukari gezdiriyor. Biz de iceceklerimizi yudumlayarak, gezinin tadini cikartiyoruz. Bu sefer hava da cok guzeldi. Sicaktan bunaltmayan bir hava, pufur pufur esen ruzgar ve sakinlik. Sehrin tam ortasindayiz ama sehirden uzagiz ayni zamanda. Ses seda yok. Gezerken guzel palmiye ormanlarini, nehrin ortasindaki yemyesil adaciklari, balikcilari, zenginlik ve sefaletin ic ice oldugu manzaralar gorduk.

Sohbetlerle, sarkilarla, ruzgarin serinligiyle gecen iki saatin sonunda hepimiz oyle mutlu olduk ki, bunu daha cok yapmaya karar verdik.

Falukanin ici gordugunuz gibi genis, hareket kisintisi yok

Bir tarafta palmiye ormanlarini gorurken

Diger tarafta yukselen beton yiginlarini gorebilirsiniz

Nil'in ortasinda yesil sessizlik adasi!

Balikci
ve

adacigin hemen onundeki kayikta cocuklari ile birlikte yasayan bir aile. Bir keresinde onlari nehirde hareket halindeyken gormustum, camasirlarini da asmislardi tentenin altindaki bir ipe.

Zengin konaklarin hemen yani basinda Nil'de hem camasir, hem bulasik yikayan kadinlar ve yuzup oynayan cocuklar

manzara

Ve gezinin sonunda mutlulukla gulen yuzler

BULBUL'UN SESI RADYOSU

2007-05-17T08:14:00.000+03:00

Bir aydir hic bir sey yazmamisim, yazamamisim!.. Gerci bunun onbes gunu Istanbul'da gecti. Geldikten sonra da valizleri ac, yerles, Serra'yi yeniden okula isindir falan derken vakit gecti.

Geldigimden beri burada once aylik toplantimizi yaptik, ardindan seramik sanatcisi bir arkadasimin calismalarini sundugu serginin acilisina katildim, bir de burada hapis yatan Turk mahkumlarin ziyaretine gittim. Bu konularda ayri ayri yazacagim onumuzdeki gunlerde insaallah.

Ben Turkiye'de iken soyle bir etrafima baktim. Insanlari inceledim, mutlu oldum. Hemen her yil Istanbul'a gitmeme ragmen bu sefer hissettiklerim cok baskaydi. Cok da guzeldi. Yurt disinda iken duydugum haberler karsisinda her ne kadar yogun duygular yasasam da, kotu haberler karsisinda her ne kadar moralim bozulsa da insanin kendisine ait olan bir vatanda yasamasi ne kadar guzel! Kahire'de ne kadar mutlu olsam da gene de bir yabanciyim. Yabanci olmamin avantajlarini da kullanmama ragmen Istanbul'da iken cok mutlu oldum. Hani "Bulbulu altin kafese koymuslar, ah vatanim demis" sozu cuk oturdu bana simdi.

Etrafima baktim demistim, baktim ve dusundum, yuregimden su cumleler gecti; "Zengin, fakir, simitci, sofor, is adami, musluman, yahudi, hristiyan, Istanbullu, Urfali, Trabzonlu, Izmirli, iyisi kotusu, acigi, kapalisi, hepsi benim insanim. Bu vatan ustunde yasayip, ayni havayi soluyan, ayni ekmegi yiyen, ayni suyu icen farkli kultur karisimlarindan olusan bir kulturun mirascilari olan bizler, biz biziz. Biz bir aradayiz ve yabanci degiliz!" Insanlara bakarken sanki her birini ailemin birer ferdi gibi hissettim. Bir elin parmaklari gibi. Birini acitsan butun kolun acir. Bir vatan sahibi olmanin, icinde baris icinde yasamanin kiymetini bilmemiz gerekiyor. Bilmeyenleri de zorunlu olarak yurt disinda bir yil yasamaya mecbur etmeli!

Iste boyle... Yurt disinda yasamak insani nasil yapiyor ama!!.....

HAVADA HAMSIN VAR

2007-04-07T11:02:00.000+02:00

Buralarda daha once hakkinda yazdigim hamsin basladi. Elli gun suren sicak ruzgarlar, ama oyle her gun degil, araliklarla elli gun. Bu sicak ruzgarlar colun kumunu kaldirip ustunuze ativeriyor! Bu sabah da uyandigimda pencereden gelen ruzgar sesi ile disari baktim ki hava kumlu. Terasa cikip fotograf cektim bakalim dedigimi yansitacak mi? Boyle gunlerde evden disari cikmamak en akillica is. Hem sicaktan bunalir hem de cigerlerinize ve gozlerinize kum kacmasina engel olamazsiniz. Fotograf cekmek icin terasa ciktigimda da kapiyi acar acmaz gozume girdi kumlar zaten ve cok cabuk isimi bitirip hemen iceri kactim. Bu gunku hamsin aslinda hafif bir taneydi. Bazan oyle oluyor ki gokyuzu sapsari oluyor. Araba ile giderken asfalt uzerinde ucusan kumlari gorebilirsiniz. Mevsimin ilerlemesi ile de sicaklik da orantili olarak artiyor. Bu zamanlar gene idare edilir bir sicaklik oluyor ama Mayis ayinda hamsin estiginde sicaklik da daha bir dayanilmaz olacak.

Kapinin onunu soyle bir supurup kumlari bir araya topladim fotograf icin. Dedigim gibi bu hafif bir hamsin.

KAHIRE'DE SABAH KAHVESI

2007-04-04T22:07:00.000+02:00

Dort yil once ben ve iki arkadasim birlikte Turkce Konusan Hanimlar Grubu adi ile bir grup kurduk burada. Amacimiz Turkce konusan her milletten bayanin bir araya gelmesi olsa da, temelde Turkiye'den bir sureligine de olsa burada yasamaya gelen bayanlari bir araya getirmek, buradaki yasama uyum saglamalari icin yardimci olmakti. Cunki ben Kahire'ye geldigim zaman bir tek ben varim Turk olarak diye dusunmustum. Benim gibi bir suru bayan daha varmis boyle dusunen. Derken zamanla baska Turklerle de tanisip yavas yavas o yalnizlik hissinden kurtuldum. Burada Ingilizce cikan dergilerde hemen her milletten bayanlarin kurdugu gruplar oldugunu gordum ve neden bizim de Turkler olarak duzenledigimiz gunler yok diye dusunmeye basladim. Acikcasi "Ingilice konusan kadinlar icin sabah kahvesi", "Fransizcakonusan hanimlar icin sabah kahvesi", yok pakistanli, yok italyan, yok amerikali derken beni bir kiskanclik sardi dogrusu. Bu fikri bir arkadasima "var misin biz de boyle bir etkinlik duzenleyelim" diye actigimda o da hemen kabul etti ve bir diger arkadasimizi da yanimiza alarak calismalarimiza basladik. O zaman buraya yeni gelmis olan elcimizin hanimi ile de goruserek onun da destegini aldik. O ingilizce cikan dergilere de "Turkish Speaking Ladies Group" (Turkce Konusan Hanimlar Grubu) diye her ayin ilk sali gunu toplandigimizi belirten ilanimizi hemen verdik. Elcilik ilk duyuruyu kendilerinde kayitli olan herkese yaparak bize destek verdi. Toplanti yeri olarak da, ilk uc toplantiyi evlerimizde yaptiktan sonra Egitim Musavirliginin bize kapilarini actigi Turk Dili Ogrenim Merkezinda yaptik ve hala da toplandigimiz yer orasi. Daha once defalarca tesekkur ettim ama bu satirlarda gene eski buyuk elcimizin esi Sn. Handan Haktanir'a ve Merkez'in kapilarini bize acan o zamanki egitim musaviri Sn. Zekai Aykan'a ve elcilikte bize bu konuda yardimci olan herkese, ayrica grup etkinlikleri icin gonullu calisan ama artik aramizda olmayan butun arkadaslara tesekkur etmek isterim.

Toplantilar basladiginda yillardir Misir'da yasayip da tek Turk tanimamis insanlar cikti ortaya. Grup kurulmadan once, bir baska Turk'u tanimak bazan aylar alirken grubun kurulmasindan sonra bu sure maksimum bir haftaya dustu. Dort yil icinde cok giden cok da gelen oldu. Hele bu yil yapilan ticari anlasmalar yuzunden, ve Kahire havaalaninin TAV tarafindan yapilmasi yuzunden artik ne kadar Turk oldugunu tam olarak da bilemiyorum.

Etkinliklerimizin arasinda ayda bir kere yaptigimiz toplantilarimiz yaninda geziler, caylar, Turk Gecesi duzenlemeleri de oldu. Cocuk sayisi fazla oldugunda iki yil ustuste Handan Haktanir'in onayak olmasi ile 23 Nisan kutlamalari yapildi. Bunun icin cocuklardan bir ekip olusturup onlara gene folklor danslari konusunda uzman olan bir arkadasimiz tarafindan ege yoresinin danslari ogretildi. Tabii bunun icin gerekli olan kiyafetler burada bulabildigimiz uygun kumaslar ile yapildi. Simdi o cocuklar da artik kahire'de yasamiyor, sevgili folklor ogretmenleri de!

Bu ayki toplantimizi da yeni gelen elcimizin esi Sn. Gulden Gokturk'un daveti ile elcilik konutunda dun gerceklestirdik. Konutun terasina hazirladigi masalarin etrafinda 40 kadar bayan vardik. Misafirler arasinda Azerbeycan ve Gurcistan buyuk elcilerinin esleri ile Iskenderiye baskonsolosumuzun ve yardimcisinin esleri de vardi. Gulden Hanim'in grubumuz icin hazirladigi cay sofrasinin tadini gunesli terasta cikardik. Bu satirlarda ona da bizi davet ederek grubumuza gosterilen destegin devamini sagladigi icin cok tesekkur ederim.

Bugun de, benim oturdugum bolgede (sehir merkezine bir saat mesafede) bir suru tanimadigim Turk bayanin yasadigi duyumlari ile, ki bu bayanlarin hic biri henuz grup etkinliklerine katilmadi, bir arkadasimin calismalaari sonucunda toplanti yaptik. Onlara grubumuzu tanitip, bundan sonraki etkinliklere katilmalari tavsiyelerinde bulunduk. Toplantimizi daha once MISIR KAHVALTISI basligi altinda bahsettigim Shabrawy adli cafénin bahcesinde yaptik. Toplam 14 kisi idik ki aylik toplantilarimiza ortalama katilim sayisina es deger bir rakam oldugunu farkettik. Guzel bir gun oldu.

Olur a Misir'a yerlesmeye gelecek olan olur diye iletisim adresimizi yazayim: kahireturkcegrubu@yahoo.com

GELIBOLU

2007-03-29T09:24:00.000+02:00

Dun aksam Turkiye-Norvec macini izliyordum. Iki tane gol yiyince daha fazla seyretmeye dayanamadim ve arada bir geri donus yaparak baska kanallarda gezindim. Bu gezinti esnasinda kanallardan birinde "GELIBOLU" adli bir belgesel yayinlandigini gorup izlemeye basladim. Arada bir de maca donuyordum. Her donusumde bir gol atildigini gormek keyfimin yerine gelmesine yetti. Keske galibiyet olsaydi ama bu da iyi. Norvec'liler guzel oynadilar, Yunanlilar kadar kolay lokma degillerdi.

Asil anlatmak istedigim; Gelibolu adli belgeseli izlerken hatiramda canlanan bir ani.

Yaklasik bundan dort yil once esimin arkadaslari ile birlikte Nil'deki gemilerden birinde yemek yemeye gittik. Masada benim karsima arkadaslardan birinin arkadasi olan Avustralyali bir bey oturdu. Ordan burdan konusurken benim Turk oldugumu ogrendi ve basladik Turkiye'den ve ozellikle Istanbul'dan konusmaya. Cok hos sohbet bir ortamdi. Guncel olaylardan, yemeklerden vs. konusuldu. Derken gece bitti, ayrilik vakti geldi. Herkes birbirine hoscakalin deyip gemiden ayrilmaya basladi. Ben, esim, Misir'li bir iki cift ve Avustralya'li bey kaldik kapinin onunde son sohbetleri yapiyoruz. Ben vedalasmak icin elimi uzattigimda Avustralya'li bey hoscakalin vs. den sonra damdan duser gibi bana "Biz Avustralyalilar Turkleri affettik" dedi. Ben neye ugradigimi sasirdim birden ama hic tereddut etmeden hemen "Asil biz sizi affettik. O zaman sizi biz davet etmemistik" dedim. Hazir cevapligim yuzunden suratindaki tebessum dondu birden Avustralyalinin. Misirlilar damdan duser gibi yapilan bu paslasmalarin ne anlama geldigini anlamaya calisirken biz esimle oradan ayrildik. Tabii ben yolda yururken soylenip duruyorum "Sanki biz gidip onlara saldirdik da bizi affetmislermis, bu ne kustahlik. Bunlarin kafasi hic mi calismiyor, hadi oyle soylenmis ve onlar da inanmis ama hic mi kafalari calismiyor, kendilerine sormuyorlar mi, bizim dunyanin taaa obur ucundaki bir memlekette ne isimiz vardi diye. Hem suclular hem de gucluler. Bizi affetmislermis, hah!....." diye.

Bu hikayeyi her zaman anlatiyorum. Cocuklarimiza tarihimizi ogretelim de ilerde cocuklarimiz hakli oldugumuz konularda bile suclanmaktan kendilerini koruyabilsinler, haklarina sahip cikabilsinler diye. Goruyorsunuz bu olayda, siyasi, politik bir ortam yok, hepimiz siradan insanlardik ve siradan bir Avustralyali siradan bir Turk'e boyle bir laf edebiliyor. Gerci aldi agzinin payini. Bu olay onda ne gibi bir etki yaratti hala merak ederim.

(Kissadan bir hisse: Eger bati dunyasi size saldirirsa ve siz ulkenizi korumak icin savasirsaniz, ileride "affedilecek" bir sey yapmis oluyorsunuz!. Bu 100 yil once de boyle idi, simdi de.!)

ANADOLU ATESI BIR KEZ DAHA YANDI KAHIRE'DE

2007-03-28T18:28:00.000+02:00

Asagidaki haber www.haberler.com dan alinmistir.

"ANADOLU ATEŞİ, YERYÜZÜNÜN EN BÜYÜLÜ DOĞAL SAHNELERİNDEN BİRİ OLAN GİZZA PİRAMİTLERİ'NİN OLDUĞU BÖLGEDE GÖSTERİSİNİ SERGİLEDİ. Şimdiye dek sadece Pink Floyd konseri ve Aida Opera için açılan bölgede toplanan 4 binin üzerinde seyirci, Anadolu Ateşi'ni ayakta alkışladı. Daha önce iki kez Mısır'da gösteri yapan Anadolu Ateşi, gösteriyi daha önce üç kez izleyen Mısır Devlet Başkanı Hüsnü Mübarek'in eşi Suzan Mübarek'in ısrarıyla alınan özel izinle sahneye çıktı. Sadece özel günlerde ışıklandırılan piramitler, gösteri için büyüleyici bir atmosfer oluşturdu. Mısırlı sanatseverlerin yoğun ilgisiyle karşılaşan Anadolu Ateşi, gösteri boyunca alkışlar arasında danslarını sergiledi. Dün gece bir kez daha piramitlerin önündeizleyicilerle buluşan grup, daha sonra Mısır'ın önemli merkezlerinden İskenderiye ve Şarm El Şeyh'te üç gösteri daha sunacak."

Daha onceki iki gosteriyi de izlemistim. Ilk gosteri iki yil once Opera Evi'nde olmustu. O zaman da gosteriyi Piramitlerde yapmak istemislerdi ama sahnenin boyle bir gosteriyi tasiyamiyacagi soylenerek izin verilmemisti. Opera'daki sahneye gore ekip daha dusuk sayida dansci ile gosteriyi sunmustu. Gecen yil yapilan gosteri ise tarihi Citadel kalesinde acik havada kurulan sahnede yapildi ve cok guzeldi. Bu yilki gosterinin Piramitlerde yapiliyor olmasi ucuncu kez toplulugu seyretme arzumu kamcilamisti tabii ki. Yalniz ben degil Turk olarak, Misir'lilar da tekrar tekrar seyrettiler ayni gosteriyi. Esim gecen aydan itibaren biletleri aldi, Serra'yi da goturecektim bu yil, gorsun tanisin danslarimizi diye. Ama ne yazik ki Serra o gun okulda hasta olmus, karin agrisi ile atesli bir vaziyette geldi eve. Baktim gidilecek gibi degil, eve bizleri almak uzere gelen esime telefon edip durumu anlattim. O bana sen git ben Serra ile kalirim dedi, ben ona sen git ban kalirim dedim. Sonucta hic birimiz gitmedik. Kader kismet!..

Misirli arkadaslarin dediklerine gore muhtesem bir gosteri imis. Bayagi da Turk izleyici varmis bu sefer, ve oyundan sonra "TURKIYE" diye tempo tutmuslar, pek hos bir atmosfer olmus.

Ertesi gun de elcilik konutunda toplulugun serefine bir "resepsiyon" duzenlendi ve herkes davet edildi. Ben Serra'yi rahatsizligindan dolayi okula gondermedigim icin gitmedim.

Daha Misir'a yerlesmeye gelmeden once 2000 yilina girdigimiz yilbasi gecesi de Kahire'de kayinvalidemde idik. O zaman da cok sevdigim Sting'in konseri vardi Piramitlerde. Ona da gidememistim! Kader kismet!..

BIR OZEL GUN

2007-03-27T09:14:00.000+02:00

Burada bahar havasini coktan yasamaya basladik. Artik bahcede oturup kahvaltimizi yapip gunesin tatli, yumusak rehavetini kemiklerimize depoluyoruz. Agaclar ciceklenmeye, kuslar otmeye, kedi nufusu artmaya basladi! Uzun zamandir yazmayi planladigim bir suru yazi vardi ama ne yazik ki bilgisayarima giren visrusler yuzunden yazamadim. Dun aksam esim temizledi de hemen oturdum yazmaya. Sicagi sicagina yazacaklarim artik eski tadinda degil ama gene de doktureyim bir seyler de elim alissin yeniden yazmaya.

Gecen hafta, 21 Mart tarihinde burada "anneler gunu" kutlandi. Misir'da anneler gununun tarihi bu. Ilk yillar bana gerip gelmisti ama artik alistim kizimin sayesinde. Okulda hazirladigi kartlari, siirleri bana o gun sununca zaten hangi gunun anneler gunu oldugunun ne onemi var! O gun okullar da yarim gun egitim verdiler. Serra da bana "anne o gun bir isin var mi? Ben eve erken gelecegim, seninle basbasa olmak istiyorum" dedi. Ben de bir isim olmadigini, onu bekleyecegimi soylemis, onunla beraber disarida yemek yemeyi planlamistim. Gun geldi kucuk hanim eve geldi saat iki sularinda ve her zaman yaptigi gibi dogruca televizyona gidip acti ve seyretmeye koyuldu. Ben "hadi gel disarida yemek yiyecegiz basbasa" dedikce o yorgun oldugunu evde oturmak istedigini soyledi. Bu arada bana hediyelerini bir gece onceden vermisti. Onun kendi eli ile yaptigi seyleri bana hediye etmesi beni cok mutlu etti tabii ki. Neyse isin ozeti, anladim ki bizim afacan benimle basbasa olmayi o gun saat beste eve gelecek olan arapca ogretmeninden kurtulmak icin bahane etmis. Ben arapca dersi almaya mecbur oldugunu soyleyince o da benimle basbasa olmak fikrinden vazgecmis anlasilan! Cocuk iste!

TURKCE NEDEN KONUSULMAZ KI!

2007-03-14T11:16:00.000+02:00

Gecen Persembe gunu Dunya Kadinlar Gunu dolayisi ile Buyukelcilik ve Kahire Opera Evi tarafindan bir kutlama yapildi. Birlesmis Milletler Kahire ofisi de destek olmus. Bu kutlama cercevesinde Turkiye'den gelen bes bayan sanatcinin verdigi Turk muzigi konseri gercekten cok guzeldi. Herhalde gurbette olunca daha da guzellesti hersey kulaklarimizda. Yapilan duyurularla mumkun oldugu kadar Turk'u haberdar edip geceye katilmalari saglandi. Opera Evinin 400 kisilik Kucuk Salon'u hemen hemen doluydu. Misirlilar'dan da hayli ilgi vardi dogrusu. Konser baslamadan once konusmalar yapildi. Bir Misirli ve bir Turk tarafindan. Misirli Arapca konustu, Turk bayan ise o anlasilmayan urkek lisaniyla Ingilizce. Arkasindan da Turkce konusacak diye beklerken sozu tekrar Misirli aldi ve boylece konusmalar bir Arapca bir Ingilizce devam etti. Ben ingilizce bildigim halde bir sey anlamadim zaten ama Turkce'den baska bir dil bilmeyenler icin durum daha vahimdi. Burada onemli olan konusmayi anlayip anlamamak degil de, biz salonu dolduran Turkler'e neden Ingilizce konusuldu onu anlayamadim. Misirli'lara Arapca, Turkler'e Ingilizce. Bu ne yaaa. Hadi Ingilizce de konusulsun, ne de olsa uluslararasi bir arena, ama Turkiye Buyukelciliginin organize ettigi bir kultur olayinda neden kulturumuzun bir parcasi olan Turkce konusulmaz. Bu bir degil, iki degil. Her etkinlikte boyle. Diger elciliklerde de durum boyle midir bilmiyorum ama bu konuda rahatsizlik duyan bir arkadasim ile birlikte bir sikayet yazisi hazirlayip Buyukelcimize gonderdik. Bakalim ne olacak!...

MEKANIN CENNET OLSUN ATATURK

2007-02-28T09:33:00.000+02:00

Dun iki Turk arkadasimla beraber Misirli bir arkadasimizdaydik. Dunya kuruldugundan beri varolan kari koca gecimsizligi yuzunden olan gerginlikler Misirli arkadasimizin da basindaydi ve bize acilip anlatti. Biz Turkler olarak durumun sosyolojik yani ve ele alinis bicimi cok onemli ve ilgincti. Neler konustugumuzu anlatip dedikodu kismina girmeyecegim ama buradaki sosyal yapiyi bir nebze olsun anlatabilmek icin bu soylesiden cikardiklarimizi yazacagim.

Burada bir erkek birden cok kadinla evlenebiliyor ve bunu da Islam'a dayandiriyorlar. Bunu boyle diyorum ama sanmayin ki onune gelen ev ustune ev kurup, bir hanimin ustune digerini aliyor. Genellikle insanlar tek evlilik yapiyor. Benim gozlemlerim ve duyumlarim da bu yonde zaten. Ama var, bunun oranin binde bir-iki oldugunu ve genellikle de kirsal kesimde oldugunu bir de sonradan zengin olan adamlarin toplumun icine kendi hanimlarindan daha genc bir hanimla cikmak arzusu ile (birinci es yaslanmis olup genellikle hastalikla ugrastigindan) ikinci evliliklerin yapildigini gene Misir'li, atadan Turk Zehra Teyze'den ogrendim. Kanunen burada bu bir hak. Ama oyle ha deyince evlenemezsin. Ilk karinin sana evlenmen icin izin vermesi lazim. Buraya kadar guzel. Alan razi veren razi diyecegim ama oyle olmadigini da sohbet sirasinda iyice anladim. Simdi erkek kadini kadinin haberi olmadan bosayabiliyor. Bosadiktan sonra uc ay icinde de geri alabiliyor. Iste sanirim alavere dalavere de burada basliyor. Bir ornegine de daha once sahit oldum ne yazik ki. Simdi diyelim ki adam evli. Sonra baska birini gorup asik oluyor, evlenmek istiyor. Ikinci es olacak olan kadina birinci karisindan bosanacagini soyluyor, o sekilde evlilige razi ediyor. (Bu arada kadinlarin hic biri uzerlerine evlenilmesini yada ikinci es olup kocalarini diger kadinla paylasmayi istemiyor dogal olarak.) Ilk karisini haberi olmadan bosayip kagitlari ona gore duzenliyor ve ikinci evliligini yapiyor. Sonra da ilk esini tekrar geri aliyor. Bu geri alislar ya cocuklar yuzunden, ya da ilk kadinin olayi farkedip tum siddet ve hiddetini ortaya koymalari yuzunden oluyor. Cunki eger kadin kocasinin kendinden habersiz evlendigini ihbar ederse isin ucunda hapis cezasi varmis. Bir de evlenirken evlilik anlasmasina kocasi tarafindan bosanirsa kocasindan alacagi paranin miktari yaziliyor. Bunu da odemek zorunda adam. Odemezse gene hapis cezasi var. Bu miktar duyduguma gore 25 kurus da olabiliyormus 100.000 Gine de olabiliyormus. Boyle bir evlilik sistemi olunca ortaya cikan huzursuzluklari, acilari, iki yuzlulukleri ve yalanlari dusunebiliyor musunuz? Ben daha yillar once Misir aklimin ucunda yokken Arap kadinlarinin ne kadar fettan olduklarini duymustum. Burada da kendim bizzat sahit oldum, hakikaten dilleri cok uzun ve sesleri cok yuksek. Hani hic bulasmayin! Ama toplumu tanidikca bunun yuzyillar boyunca kadinin kendini savunma mekanizmasi olarak gelistigini dusunuyorum. Bu evlilik meselelerine zaman zaman tekrar girecegim. Simdilik bu kadar.

Simdi bu yazdiklarimdan yanlis cikarimlar yapilmasini istemem. Soyle ki burada erkegin birden cok es alma hakki Islam tarafindan verilmis bir hak olarak gosteriliyor ya. Evet bu dogrudur ama uygulama bicimi yanlistir. Cunku Kur'anda sartlara gore iki-uc es alinabilecegi ama esler arasinda esitlik ve adaletin saglanmasi gerektigi soylenir. Bunu saglamanin da guc olmasindan dolayi tek eslilik tavsiye edilir. Ustelik yalan dolan, alavere dalavere de dinen yasak olduguna gore bu yapilanin Islam ile bir ilgisi yok. Ustelik cok eslilik Islam oncesinden beri var. Islam evlilik sayisini 30-40'tan aslinda en fazla dort olacak sekilde indirmis, tek esliligi de tavsiye etmistir.

Dun duyduklarimdan sonra ilk yaptigim is Ataturk icin dua edip ruhuna bir Fatiha okumak oldu. Onun Sam'da, Trablus'ta Libya'da gorev yaparken bu olaylari gorup degerlendirmeler yaptigini ve Turk toplumu (bu is aslinda yalnizca kadin icin degil erkeklerimiz icin de yapilmistir, erkekleri de yalancilik ve sahtecilikten koruyor diye dusunuyorum) icin en guzelini yaptigini bir kez daha gordum.

BUGUN BENIM DOGUM GUNUM

2007-02-24T22:28:00.000+02:00

Bugun benim dogum gunum. Yillar sonra kizimin da israri ile birkac arkadas bir araya gelip kutlama yaptik. Siz sormadan soyleyeyim 47 yasimi doldurdum. Bu sabah kendimi cok mutlu hissettim. "Iyi ki dogmusum" dedim, "annem beni iyi ki dogurmus" dedim. Hani herkes yaslanma korkusu yasar ya, bende bu hic bir zaman olmadi ve olmayacak da. Ben hayati yassiz yasiyorum sanki. Gercekleri kabul eden bir yapim oldugundan herhalde. Elimden gelmeyen seyler icin hayiflanmanin gereksiz oldugunu biliyorum. Bu sayfaya bir surpriz yapip fotograf koymayi cok isterdim ama resim koyma konusundaki problemim hala devam ediyor. Bundan sonra her yil kutlama yapmaya karar verdim. Hah ha herhalde yaslaniyorum, cunki yaslilarin kutlama yapmaya daha cok haklari oldugunu dusundum bugun ilk defa. E kolay mi bu dunyanin kahrini uzun yillar omuzlarinda tasimak, degil mi ama? Bence tum yaslilar dogum gunlerini kutlamali (Ben yasli derken soyle 70'in uzerindekileri kastediyorum ha).

FENERBAHCE - AL AHLY

2007-02-22T08:09:00.000+02:00

Fenerbahce ile Kahire takimlarindan Al Ahly klubleri arasinda, her ikisinin de kuruluslarinin 100. yili olmasi dolayisi ile bir dostluk maci oynanmasi icin anlasma imzalanmis. Sanirim mac futbol sezonu sonunda Kahire stadyumunda oynanacakmis. Burada bir hayli Fenerbahce taraftari var, esim ve kizim dahil, kendimse bildim bileli Fenerli. Tabii Serra hemen "E ben simdi hangi takimi destekleyecegim? Ben hem Fenerbahceli'yim, hem de Ahly'liyim" diye hayiflandi. Ben de "Her ikisini de destekleyebilirsin, bu bir dostluk maci, arkadasca oynanacak, bir yarisma degil" diyerek onun yasina gore durumu idare edip kendisini yatistirdim. Malum su aralar her iki ulke vatandasi olmanin bunalimini yasiyor ara ara. Bense daha once yazdigim "Tribunler" baslikli yaziyi hatirladim hemen ve bu sefer acaba "Tribunler2" baslikli yazimda (simdiden basligi attim, bekliyorum) neler cikacak ortaya diye merakla beklemeye basladim.
"Allahim insaallah cok guzel seyler yazarim!"

KISSADAN HISSE - 2

2007-02-16T10:24:00.000+02:00

Sabah sabah gecen gun karsilastigim bir davranisin vicdan muhasebesine girdim. Oldukca rahatsiz oldum ve su anda da yaziya dokuluyor duygularim.

Biz burada Turk kadinlari olarak ayda bir kez Turk Dili Ogrenim Merkezi'nde toplaniyoruz. Burasi elciligimizin egitim musavirligine bagli bir yer. Ben de bu toplantilarin baskaniyim. Bir arkadasimla beraber gittik gecen sali gunu olan toplantiya. Elimizde toplanti icin getirdigimiz malzemelerin oldugu cantalar vardi. Toplanti yeri binanin altinci katinda. Iki asansor var aslinda ama biri bozuk oldugu icin digerinin onunde bir kac kisi bekliyordu. Bizimle ayni anda oraya gelen hali vakti yerinde, yakisikli, temiz bir bey de yanimizda duruyordu. Bir sure sonra asansor geldi ve bizden once orada bekleyen, sanirim tamirci olan yada ellerindeki plastik torbalarda hirdavat tasiyan iki genc asansore bindiler haklari olarak. Birden yanimizdaki adam yerinden kipirdamadan ama cocuklari azarlayarak bir seyler soyledi arapca, ve cocuklar asansorden indiler. Adam da nazikce bize yol gosterdi ve onceligi bize vererek asansore bizimle beraber bindi. Ne yalan soyleyeyim ben asansore binerken cocuklarin yuzune bakamadim. Arkadasim cok sasirdi bu harekete ve "vay ne yakisikli adam" diye takildiktan sonra "galiba oburlerine 'saygili olun, burada bayanlar var demek istedi'" dedi. Bu arada adam bize sanmayin ki yan gozle bakti. Basini kaldirip yuzumuze bakmadi simdi. Hani bize takilmak icin falan yapmis oldugu bir davranis degildi. Neyse biz indik asansorden toplantimiza katildik, guzel bir gunden sonra evlerimize geldik. Iste kac gun sonra biraz once mutfaktayken aklima geldi bu olay ve cok rahatsiz oldum.

Simdi bu adam belki bizim yabanci bayanlar oldugumuzu anlayip boyle bir jest -kendince- yapmis olabilir, ya da aslinda o asansore ilk once binme hakkinin sosyal konumundan oturu kendinde oldugunu dusunerek bu hareketi yapti ve bizi de yanina alarak kibarlik yapti -kendince- ki bence ikinci olasilik kuvvetle muhtemel. Ben ne kadar asansore binerken genc cocuklarin yuzune bakamasam da onlarin bizlere baktiklarini biliyorum. Eminim ki kalpleri bu adaletsiz davranis yuzunden olumsuz duygulara sahip oldu.

Iste toplumlardaki bir takim asiri uclarin yukselmesine, fanatik hareketlere sebep olan davranislara kucuk bir ornek bu. Misir'da Musluman Kardesler Orgurtu niye yukseliyor? diye soracak olursak sanirim yanitlardan biri de 'adaletsizlik'tir. Yani yasalar onunde adalet olabilir ama toplumun kendi icinde kisiler arasinda bu gibi davranislar o kadar cok ki. Zengin fakiri adam yerine koymuyor.

Bir daha boyle bir "jest" ile karsilasirsam basiretsizlik yapip bu "jesti" kabul etmeyecegim. Bu da benim hisseme dusen ders oldu. Allah beterinden saklasin.

OSMANLI TARIHINDE MISIR

2007-02-14T13:36:00.000+02:00

Gecenlerde okuyup bitirdigim bir kitapta Misir hakkinda ilginc olabilecek bilgilere ulastim. Tarihi bilgiler bunlar, hani okullarda ogretilmeyenlerden. Kitabin adi "Osmanli'yi Yeniden Kesfetmek" Yazari Ilber Ortayli.

Kitabin 156. sayfasindan;

"Guney eyaletlerine indigimiz zaman, koskoca Misir kitasi cok ilginc statude bir beylerbeyliktir ve tabii Hicaz da onemli konumu dolayisiyla Osmanli idaresinin kendine ozgu bir protokolle idare ettigi bir bolgedir. Her seyden evvel sunu soylemek gerekir: Hicaz bolgesi, yani Mekke ve Medine'nin etrafindaki bolge, Osmanli Devleti'ne obur eyaletlerin aksine hicbir gelir getirmez. Burasi aksine buyuk masraflara sebeb olur. Bazi halde bu bolgede bir turbenin etrafini cevirmek veyahut hacilar icin suyolunu, bir cesmeyi tesis veya tamir etmek o kadar zordur ki yerli ustalar yetismediginden, oraya insaat malzemesi ve usta sevk edilir ve batidaki bir iskelenin tum yillik geliri buna harcanir. Gene ayni sekilde Mekke ve Medine halkinin bir olcude rafahini tesis etmek, buralardaki konaklama tesislerinin tamir veya yapimina harcamak icin Misir eyaleti gibi zengin bir bolgenin bir kisim parasi buraya verilir. Bu bir reprezentasyon yani temsildir. Modern devletlerin bu gibi harcamalari vardir; cunku burada iktisadi dusunmekten cok siyasi dusunulur".

Kitabin 158. sayfasindan;

"Guney'de imparatorlugun zenginligini, ama zenginliginden cok, asil ihtisamini ve denizler uzerindeki kontrolunu saglayan bir bolge hic suphe yok ki Misir'dir. Misir, Roma imparatorlarinin gogsundeki ziynettir. Onsuz ne Roma, ne Bizans Imparatorlugu olabilmisitr. Bizans Misir'i kaybettikten sonra cok cabuk gerilemistir ve Osmanli Imparatorlugu icin de Misir bu onemdedir.

Misir, evvela bir tahil hazinesidir. Saniyen etrafi kontrol eden bir bolgedir. Ucuncusu tabii ki maliyeye bir katkisi vardir. Julius Caesar tarafindan Misir'in alinmasi ile Roma Imparatorlugu'nun gercek bir devlet mesabesine ulastigini ve Julius Caesar'in oradaki mali sistemi, vergilendirme sistemini ogrenmesiyle Roma hazinesini tesekkul ettigini tarihciler tekrarlar.

Yavuz Sultan Selim Han, Ridaniye zaferinden sonra 1517 Nisan'inda bu kitayi yani Misir'I bir beylerbeylik olarak teskilatlandirmis ve merkeze baglamisitr. Aslinda burada ilginc bir yol gudulmustur; 17 sancaktan olusan bu zengin eyalette, uc eyalet yani Iskenderiye, Dimyat ve Rasi, ki Rosetta ve Damietta der Avrupalilar, donanmanin selameti, usleri bulunmasi, geliri ve tahil varidatini temin etmesi ve kontrol bolgesi olmasi dolayisiyla Misir Beylerbeyligi'ne degil, Akdeniz adalarina tabidir; yani Kaptan Pasa'nin gelir kaynaklarina dahildir. Bunun disindaki 14 eyaletin basinda "Yavuz Sultan Selim Han Kanunnamesi ile" yerel Memluk Beyleri birakilmistir. Bunlarin Turkce bilmesi sart kosulmustur. Zaten bir kismi Turk, bir kismi Cerkez asillidir. Bu beylerin basina vezir rutbesinde Beylerbeyi payeli bir Misir defterdari tayin edilmektedir. Defterdar Osmanli maliyesinde onemli bir memurdur; defterdarin hesap kitaptan cok iyi anlamasi, kaynaklari kontrol etmesi gerekir.

Misir kadisi ayri bir oneme sahip bir memurdur ve Misir kadiligi ayri bir silkin basinda yer alir. Cunku Misir ahalisi genellikle Maliki mezhebinden olup, cok azi Hanefi olan bir gruptur. Buradaki yerel kadilar uzerinde hakimiyet kurabilen biri olmasi lazimdir.
Misir Beylerbeyi de buradan topladigi varidati Misir'a harcamakla mukelleftir. Onun icin Misir'da bir hayli Osmanli eseri vardir. Maktu bir miktar, belirli bir miktar, Misir hazinesi diye Istanbul'a yollanir, ki bu "Cib-i Humayun" hazinesidir, yani padisahin kendi sahsi harcligidir. Tabii ki bu Misir'in isgaline kadar devam etmisitr. Ama hepimizin bildigi gibi I. Dunya Harbi cikip Ingiltere Misir'i resmen ilhak edene ve Misir Hidivi olan Abbas Hilmi Pasa'yi tahttan indirip onun yerine Sultan Kamil'i ve nihayet hanedanin obur kolundan Kral Fuat'i tahta oturtana kadar Misir, Osmanli Hukumetine tabidir. Mahmet Ali Pasa olayindan sonra da Misir'in basindaki yari mustakil valilere hidiv yani Kral naibi denmektedir. Bu hidiv unvani cok onemlidir.

Misir zengin bir kitadir. Zenginligi dolayisiyla 19. yuzyil Misir'i Osmanli Imparatorlugu'nda payitahha bile gorulmeyen bir zenginlik ve burjuva hayati sergilemektedir. Klasik donemlerde Misir, bu zenginligine binaen Osmanli Imparatorlugu icin cok onemli bir noktadir; her sene Hac yollarini kontrolle gorevli bir eyalettir. Suveys'te outran bir Hac gorevlisine Misir Emir-ul Hacci denir. ….

Demek ki bu bolgedeki Hac isleri buradan idare edilmektedir. Fazladan da Misir varidatindan 24 milyon akce kadar onemli bir meblag, Mekke ve Medine'nin masraflarina ayrilir. Aksi takdirde Misir tahili ve pirinci olmasa Hicaz ahalisi ac kalirdi. Misir bir salyane eyaletidir, yani yillik odeyen eyalettir."

EHLEN VE SEHLEN

2007-02-11T18:57:00.000+02:00

Gecen gun Arapca ogretmenimle calisirken aklima bizdeki karsiligi "hosgeldiniz" olan Arapca karsilama sozu "ehlen ve sehlen"in tam kelime anlamini sormak geldi. Anladigima gore ehlen kelimesi ehl'den geliyomus ve anlami "aile" demekmis. Sehlen de sehl'den geliyormus ve anlami (hatirladigim kadari ile) iyilik, guzellik manasindaymis. Evinize gelen birine "ehlen ve sehlen" dediginiz zaman ona "sen de ailemizden biri gibisin ve sana gereken ihtimam gosterilecektir" gibi bir anlam ifade etmis oluyormussunuz.